Slow Food İstanbul/Fikir Sahibi Damaklar konviviyumu

2011-06-22T13:28:00.001+03:00

yeni bir sayfa açtık, bekliyoruz sizi!

2011-05-03T12:21:00.003+03:00

2011-04-07T17:12:00.000+03:00

dostlarım,

bildiğiniz üzere Nisan 2010'da başlayan "İstanbul Lüfer'e Hasret Kalmasın" kampanyamız önce siz destekçilerin sonra da balıkçımızın ve Kasım 2010'da başlayan Greenpeace'in "seninki kaç santim" kampanyası ile birleşti ve sucul kaynaklarımıza dair tarihimizin belki de en güçlü, en uzun soluklu sivil duruşunu oluşturdu. bu beraberliği ortak çıkarımız, ortak kaynağımız ve daha da önemlisi üzerinde yaşadığımız dünyanın ortağı: balıklarımız için yakalayabilmiş olmaktan son derece gururluyuz.

cümlemize, "helal olsun!"

ancak, eskisine nazaran yakınsak da sürdürülebilirliğe, netice almaktan hala son derece uzak bir noktadayız: sorun tarif edildi. çözüme gidecek metodlar ifade edildi. sucul kaynaklar üzerinde hak iddia edebilecek tüm taraflar konunun muhattabı. o kadar ki Başbakanlık "lüfer konusunu biz ele alıyoruz!" diye ilan etti, Tarım ve Köyişleri Bakanı'ysa "lüferde avlanma boyu 23 cm olacak" diye beyan bile etti... ancak, gelin görün ki kimse hala masaya oturulamadı!

masa, burada, istişare kurulu denen toplantı masası.

stk'lar, akademisyenler, bürokratlar başbaşa verip konuyu bu masada değerlendirirler. Bakanlık, bizlere, bu toplantının Haziran ayında yapılacağını söylüyor. bu güzel. ancak bir önemli gelişme var:

mevsimi kötü geçiren kimi balıkçılar bazı "iltimas"ları, belki seçim ruhuna da güvenerek, talep etmeye başladılar!

ama biz bunu geçen yıl da yaşadık! Ege uluslararası sularında avlanma olarak kendini gösteren bu "özel izin"lerin karşılığı, geçen yıldan da kısır bir balık sezonu oldu..

anlayacağınız, dostlarım, hiç bir koşul altında, hiç bir balıkçıya iltimas yaratılmasın ve sucul kaynaklarımızın durumunu masaya yatıracağımız bir "istişare kurulu"na kadar balıklarımıza dair hiç bir özel, hiç bir ayrıcalıklı karar imzalanmasın, dememiz gerekiyor.

sesimizi birleştirme ve duyurma zamanı, yeniden!

bu bağlamda, aşağıda bulacağınız dilekçeyi, vakit kaybetmeksizin kopyalamanızı ve

Başbakan Tayyip Erdoğan
bimer@basbakanlik.gov.tr

KKGM Su Ürünleri Hizmetleri Dairesi Bşk. Vahdettim KÜRÜM
vahdettink@kkgm.gov.tr

adreslerine e-posta yoluyla iletmenizi rica ediyorum.

muhabbetle,
D.

sayın ilgili,

denizlerimiz genelinde avlanma sezonunun biteceği 15 Nisan öncesi, kimi balıkçı gruplarının, yasak dönemde avlanmaya dair bazı özel talepleri ifade ettikleri ve dilekçeler vasıtasıyla da Tarım ve Köyişleri Bakanlığı'na ilettikleri bilgisi üzerine yazıyorum:

bildiğiniz üzere Slow Food, Fikir Sahibi Damaklar hareketi ve Greenpeace'in iki ayrı kampanyası geçtiğimiz yıl boyunca sucul kaynaklarımızdaki azalmaya, yokolmaya dikkat çekti. gerek lüferdeki tükenişe vurgu yapan ve gerekse de avlanma boylarının revizyonunu talep eden bu kampanyalar benim gibi sıradan tüketicinin yanı sıra balıkçılarımızın da desteğini aldı.

takip ettiğimiz kadarıyla gerek Başbakanlık ve gerekse de Tarım ve Köyişleri Bakanlığı konuya hassasiyetle eğilme sözü verdiler ve Haziran'da toplanacak olan istişare kurulunda konunun konuşulacağını ifade ettiler.

ancak yukarıda da ifade ettiğim gibi, kimi balıkçımız bazı özel taleplerini sıralamaya başlamış bulunuyor! denizlerimizin, balığımızın, balıkçımızın sürdürülemezliğe ilişkin işaretlerinin bir biri ardına geldiği bir dönemde bu "iltimas"ların bedelini çocuklarımın ödeyeceği aşikar. endişeliyim.

uskumrunun yokolduğu, lüferin yokolmanın eşiğine geldiği sularımız üzerine detaylı düşünmeden bir karar vermeyeceğinize güveniyor ve Haziran'da yapılması planlanan istişare kurulunun en hızlı şekilde toplanmasını; bu kurul toplanmadan avcılığa dair hiç bir kararın alınmamasını talep ediyorum.

bu bağlamda, iş bu dilekçeme cevaben, istişare kurulunun toplanacağı tarihin tarafıma iletilmesini rica ederim.

bu toplantı tarihine kadar da denizlerimize ve balıkçılığımıza ilişkin hiç bir kararın alınmaması talebimi ilginize önemle ve öncelikle iletirim.

hürmetlerimle.

Latif Demirci'nin çizgilerinde bir kez daha lüfer var!

2011-02-28T08:39:00.000+02:00

yakında..

2011-02-25T12:31:00.002+02:00

2011-02-20T14:53:00.001+02:00

"Son dönemde tartışılan ve “seninki kaç santim” kampanyalarına konu olan balık avlanmada boyut tartışmaları ile ilgili de çarpıcı açıklamalarda bulunan Eker, özellikle lüfer konusunda detaylı bir çalışma yaptıklarını ve Mayıs ayında yürürlüğe sokacakları bu düzenleme ile lüfer avlanma boyunun 23 santim olacağının altını çizdi."

2011-02-20T11:58:00.001+02:00

gıdanın alabildiğine endüstriyelleştiği bir zaman diliminde yaşıyor ve GDO'ların endişesiyle daha da kararan bir ufku paylaşıyoruz. bu nedenle "reklamdır, ticarete girer" deyip normal koşullar altında yapmayacağımız bir şeyi yapacak ve etiketinde "gdo'suzdur" yazan gıda ürünlerini karşımıza çıktıkça sizlerle paylaşacağız.

dilerim bu gayretimiz iyi, temiz ve adil bir üretime destek olsun.

"Türkiye'de yetiştirilen ve genleriyle oynanmamış (Türkiye Tarımsal Araştırma Enstitüleri menşeli) soya kullanan ve bu kalitesini etiketinde gururla ilan eden Emin Gıda'yı hürmetle selamlıyoruz!"

2011-01-14T14:24:00.011+02:00

Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü'nden cevap "resmen" geldi:

From: Mehmet Gündoğdu
Date: January 13, 2011 10:28:45 AM GMT+02:00
To: dkoryurek@gmail.com
Subject: Lüfer

Sayın Defne KORYÜREK
İyi günler

Lüfer’in asgari boyunun 14 cm.den 24 cm.ye çıkarılması konusunda Müsteşar Yardımcımız sayın Nihat PAKDİL’e 03.01.2011 tarihinde göndermiş olduğunuz broşür incelenmiştir.
Lüfer’in asgari boy uzunluğunun artırılması talebiniz, tarafların katılımıyla Haziran 2011 ayı içerisinde yapılması planlanan Su Ürünleri İstişare Kurulu toplantısı gündemine alınarak, değerlendirilecektir.
Lüfer balığının korunması ve sürdürebilirliğinin sağlanması konusunda yaptığınız çalışmalar ve göstermiş olduğunuz hassasiyet için teşekkür ederiz.

2011-01-13T18:45:00.000+02:00

bilim insanlarının gözünden lüferin durumu

2011-01-12T10:01:00.000+02:00

bugün Yurtsan Atakan'ın üçüncü kez konu ettiği ve devam da edeceğinden emin olduğumuz "lüferde yokoluşun av baskısından kaynaklandığının bilimsel temeli yok" ana temalı karşı kampanyasına cevap niyetine okumayın lütfen :)) aksine, denizlerimize dair bilinçlenmenin gereği olarak ve sorgulamanın ve idrakın parçası olarak görün;

ilginize iki makale sunuyorum:

bir tanesi Levent Artüz'ün kaleminden, Gazete Tiyatroterapi'de yayınlanmış ve lüfer balığında aşırı avlanmaya bağlanabilecek bir azalmanın bilimsel dayanağının olmadığını söylerken denizlerimizin asıl meselesinin kirlilik olduğuna vurgu yapıyor; diğeri ise Tevfik Ceyhan ve Okan Akyol'un yazdığı ve Ege Üniversitesi yayınlarından çıkan "Marmara Denizi Lüfer (Pomatomus saltatrix L., 1766) Balıklarının Yaş Dağılımı ve Çatal Boy-Otolit Boyu Arasındaki İlişki" başlıklı ve lüfer balığının büyümeye imkan bulamadan avlandığını kanıtladığına inandığımız bir makale.

biri diğerini elemiyor, özenle ifade etmek isterim.

ancak Levent bey'in makalesine de temel bir itirazım var, zira denizlerimizin kirliliği meselelerin arasında önemli bir yer tutmakta olsa da "tertemiz, mis gibi Gökova'da" da balık yok!

av kotalarımızın olmayışını, avlanma alt limitlerimizdeki eksikleri, özensizlikleri, balık halindeki tefeciliğe meyilli kabzımalları ve balıkçının üzerindeki borç baskısını ve trol yetmezmiş gibi gırgırın trolü aratmayacak şekilde kullanılmakta olduğunu göz ardı etmek mümkün değil, balığımızdaki azalmanın, lüferdeki yokoluşun nedenlerini incelerken. Levent bey bunları konu dahi etmeyerek eksik bırakmış argümanını, demek isterim.

elbette ne bu makale bir akademik yayında yer almış ve ne de ben bir akademisyenim, ama, okuduklarımızı tartmak neticede zekamıza karşı bir sorumluluk sayılmalı. zira bizler --bu işe kalkışırken farkında değildiysek de, artık gördük ki, balığımızı kurtarmak uzun bir gayret ve sıkı işbirliği gerektirecek. bu gayretin uzun sürecek olması meselenin katman katman çözülmesi gerekmesinden ve bizlerin de süreç içerisinde yine ve yeniden tüm bildiklerimizi tartmamız ve öncelik saptamamız gerektiğinden ötürü. bir hap yok, alıp da bitirelim şu işi. ama öncelikleri tesbit en önemli olan.

denize sırtını dönmüş bir şehrin simge balığı yokolurken o şehrin sakinleri çiflik çipurası ve somonu yemekteyse ve balıkçısı trolleşmiş gırgır ağlarıyla bebesini tutuyorsa ve bu yasalsa... lüferde öncelik av boylarının yendiden düzenlenmesindedir. haaa, onunla bitmeyecektir elbette. ama "üreyebilmesini garanti altına almak" türü korumanın ilk adımıdır. o düzenlendiğinde balıkçı filolarımızda küçülmeye gitmeyi öneriyor olacağız belki de. bu arada denize dökülen atık suların meselesini gündeme getireceğiz. belki akabinde Boğaz trafiğine dair söyleyeceklerimiz olacak. çok işimiz var, çooook. kırk yılın hataları bir kampanya ile düzelmeyecek elbette :)

lüfer kampanyası bu bağlamda bir bayraktır. denizlerimizin temizlenmesi gerektiği gerçeğini yadsımaz. ancak üreme fırsatı bulmadan avlanan balığın av miktarında 2002 yılından bu yana gözlenen düşüşü (25bin ton'dan 6bin tona, TÜİK raporu) ciddiye almamak da mümkün değil.

muhabbetle,
D.

tamamına erdirsin, derler...

2010-12-23T21:02:00.001+02:00

"yolun sonu"

2010-12-22T19:29:00.002+02:00

Boğaz'ın sularında birbiri ardına giden balık sürülerinin çobanı orkinosu hatırlayan İstanbullu kaldı mı bu şehirde? kimsenin burnunda uskumru dolması tütmez mi? geçtim istiridyeden, istakozdan... kimse mi aramaz çirozunu?

İstanbul'da artık lakerda "yalan" zira baba toriğin çifti halden 1200 liraya çıkıyor! ve diyet salatadan alengirli düğün sofrasına ithalden yerliye çiflik mamulü "somon füme" ile içeriğini sorsan kimse cevaplayamaz imitasyon yengeç yenmekte!

30 yıl öncenin demokratik lüksü lüfer ve kofanayken, bu şehirde... şimdi çinekop ucuz diye bayram etmekte İstanbullu!

istavritin kasası hamsiden de pahalı su ürünleri halinde!

biz "lüferin sonu geldi, yok etmenin eşiğindeyiz" diyoruz.. gel gör ki bebesi çinekop indirimli menülerde satılıyor hala!

açgözlülüğümüzü "istatistikler"le, kibiri "kazanç" ve "başarı" ile makulleştirmek nasıl işlemişse kanımıza... kimse de öfkelenmiyor!

seyretmek ve usullerimizin neye mal olduğuna dair bir düşünmek üzere bu filmi post ediyorum.. bir de tabi, mümkünse ders çıkartmak ve kaybetmeden "uyanmak" kaybedeceklerimize diye...

muhabbetle, daima..
D.

"ne zaman?"

2010-12-21T15:25:00.001+02:00

sevgili dostlarım,

Nisan 2010'da başlattığımız "İstanbul Lüfer'e Hasret Kalmasın" kampanyamız 9. ayında ve biz Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı'nın lüferin sirkülerdeki avlanma alt sınırının 14 cm'den 24 cm'e çıkartmasını sağlayamadık!

zaman geçiyor, bir lüfer sezonu bitmek üzere ve konu gene küllenmeye bırakılacak... oysa yarına erteleyebileceğimiz bir konu değil bu, bir türün soyunu devam ettirip ettiremeyecek olması, konuştuğumuz!

Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı'na hitaben bir dilekçe kaleme almanızı ve:

"Slow Food, Fikir Sahibi Damaklar hareketinin başlattığı İstanbul Lüfer'e Hasret Kalmasın kampanyası, lüferin üreme erişkinliğine 24-26 cm arasında ulaştığını söylüyor ve sirkülerdeki 14 cm'lik avlanma alt limiti sebebiyle 'yasal bir katliam'ın söz konusu olduğunu iddia ediyor. Çarşı pazardaki lüfer fiyatları da bu savlarını destekler nitelikte.

Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı olarak sirkülerde gerekli düzenlemeyi ne zaman yapacaksınız?"

diye sormanızı rica edebilir miyim, sizlerden?

zira Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı da biliyor 14 cm'in yanlış bir ölçü, lüferin soyunun ise tükenmekte olduğunu... ama! ister yaklaşmakta olan seçim deyin, ister "entegre" balıkçının gücü, değişimi başlatamıyoruz 9 ay sonra hala!

dolayısıyla sizlerin de bizimle birlikte sormanıza ihtiyacımız var: "ne zaman yasal düzenlemeyi yapacaksınız?" diye!

bu dilekçeyi yollamanızda yarar olan muhattabımız kişi ve kurumların adları ile elektronik adresleri ise, şöyle:

Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü Genel Md., Doç.Dr.Muzaffer AYDEMİR
maydemir@kkgm.gov.tr

Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü Genel Md. Yrdc., Dr.Durali KOÇAK
duralik@kkgm.gov.tr

Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü Su Ürünleri Hiz. Daire Bşk., Vahdettin KÜRÜM
vahdettink@kkgm.gov.tr

Başbakanlık
bimer@basbakanlik.gov.tr

desteğinizi esirgemeyeceğinize güveniyorum!

hürmetle,
D.

2010-12-09T08:05:00.000+02:00

2010-12-07T10:40:00.009+02:00

‎"İstanbul Lüfer'e Hasret Kalmasın!" kampanyamızın 8. ayında, basında çıkan onlarca makaleye, bir o kadar haber ve röportaja, hal ve pazar baskınlarına, Ankara ziyaretlerine, yüzlerce, binlerce dilekçeye ve kamuoyunu bilgilendirmeye yönelik tüm bültenlere rağmen, yokolmakta olan lüferin henüz yumurta bile bırakamamış yavrusu çinekop ve sarıkanatı bugün hala satmaya devam eden işletmeleri şiddetle kınıyoruz:

Balık Ev (İstinye Park, İstanbul)
Kahraman (Rumeli Kavağı, İstanbul)
Refik (Asmalımescit, İstanbul)
Yakup 2 (Asmalımescit, İstanbul)
Güverte (Florya, İstanbul)
Veli Usta (İzmir)
Trilye (Ankara)
Yakamoz (Kanlıca, İstanbul)
Adem baba (Arnavutköy, İstanbul)
Vira Vira (Arnavutköy, İstanbul)
Set Balık (Levet, İstanbul)
İsmet baba (Kuzguncuk, İstanbul)
Eminönü Balıkçısı (Bakırköy Hipodrom yolunda, İstanbul)
Rigel (Çengelköy, İstanbul)
Takanik (Yeniköy ve Arnavutköy, İstanbul)
Develi Marin (Kalamış, İstanbul)
Moda Deniz Kulübü (İstanbul)
Cundalı Hasan (Tarabya, İstanbul)
Safa Meyhanesi (Samatya, İstanbul)
Doğa (Cihangir, İstanbul)
Hünkar (Nişantaşı, İstanbul)
Vira (Kuzguncuk, İstanbul)
Kuyu Balık (Arnavutköy, İstanbul)
Mer Balık (Kireçburnu, İstanbul)
İskele Restaurant (Kemerburgaz, İstanbul)
Büyük Kulüp (İstanbul)

yukarıdaki liste facebook sayfamıza gönüllülerimiz ve takipçilerimiz aracılığı ile gelen bilgilerden derlenmiştir. işletme sahipleri eğer lüferin korunması adına tercihlerinde bir değişiklik yoluna giderlerse ya da bir yanlış anlaşılma olduğu fikriyle iletişeme geçme ihtiyacı duyarlarsa, kendilerinden derhal facebook sayfamızı ziyaret etmelerini ya da bu post'un altına yorum bırakmalarını rica ediyoruz. iletişim herşeyin başı :)

listemizin kısalması, asla uzamaması dileği ile...

2010-12-05T09:38:00.002+02:00

çocuğunuza bir bardak dolusu şeker verir miydiniz, içsin diye?

2010-11-25T18:06:00.001+02:00

http://www.kingcounty.gov/healthservices/health/nutrition/sugarydrinks.aspx

Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Endişe Verici Kararlar (I)

2010-10-30T11:01:00.001+03:00

bu önemli bilgi GDO'ya Hayır Platformu aracılığı ile ulaştı:

180. Toplantı Basın Bülteni
21.09.2010

REKLAM KURULU 21.09.2010 TARİHİNDE 180'İNCİ TOPLANTISINI YAPTI.

REKLAM KURULU'NUN 21.09.2010 TARİHLİ TOPLANTISINDA GÖRÜŞÜLEN
DOSYALARLA İLGİLİ ALINAN KARARLAR AŞAĞIDA BELİRTİLMİŞTİR.

4) 2010/499- Konya Şeker Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ye ait "Şeker Küpü Küp
Şeker" adlı ürünün ambalajı üzerinde yer alan ;" % 100 doğal pancar
şekeri" ve "Hiçbir şekilde GDO (Genetiği Değiştirilmiş Organizma)
içermez" şeklindeki ifadelerin, Tarım ve Köy İşleri Bakanlığınca
firmaya verilen Üretim İzin Belgesinde yer almadığı, bu nedenle
kullanılamayacağı; ayrıca bu ifadelerin "özellikleri açısından benzer
olan gıdalara üstün olduğunu beyan edecek biçimde" ve " tüm benzer
gıda maddeleri ile aynı karakteristiklere sahip olduğu halde, gıda
maddesinin özel karaktere sahip olduğunu ileri sürecek şekilde" olduğu
tespit edilmiş olup, söz konusu tanıtımların Gıdaların Üretimi
Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Yönetmeliğe uygun olmadığına,

Bu durumun, 4077 sayılı Kanunun 16 ncı maddesi hükmüne aykırı
olduğuna, reklam veren Konya Şeker Sanayi ve Ticaret A.Ş. hakkında
anılan reklamları durdurma cezası verilmesine karar verilmiştir.

2010-10-29T10:53:00.002+03:00

dostlarım,

biz, 87 yıl önce bugün, fevkalade zor koşullarda kazanılmış bir Kurtuluş Savaşı'nın ardından, özgürlüğümüzü kazandık ve kendi geleceğimizi tayin hakkını elde ettik. Cumhuriyet'i yönetim biçimimiz olarak seçtiğimiz 29 Ekim 1923 tarihi, aslen, kendi geleceğini tayin hakkını kullanmanın pek gururlu tarihidir.

29 Ekim'in en önemli bayramımız olması, bu yüzdendir.

derim ki bugün, kapılarımızı, pencerelerimizi, sosyal ağlarda profilimizi bayraklarla donatırken bir de dönüp buzdolabımıza, evimize, topraklarımıza ve gazetelerin sayfalarına bakalım: doğal yaşamın, suyun, zeytinin enerji ve maden şirketlerine devredildiği, süt tozundan ete gıdamızı ithal ettiğimiz bugün.. sahiden geleceğimizi tayin hakkı bizim mi, hala?

geleceğimizi tayin hakkına hala sahip miyiz, düşünelim.

Cumhuriyet Bayramı bir bayrak asma ya da fırsat bu fırsat tatile gitme günü değil, fevkalade zor koşullar altında kazanılmış bir özgürlüğü muhafaza edip edemediğimizi düşünme günüdür.

hakkını verelim, dilerim.

hürmetlerimle,
D.

lüfere dair..

2010-10-27T13:52:00.002+03:00

2010-10-20T10:46:00.001+03:00

"normalde halde "hatıra fotoğrafı" bile çekmek yasak --daha önceki tecrübelerimizde hep ensemizde görevliler olduğunu düşünürsek hele! dün kimse "ne işiniz var burada, fotoğraf çekmek yasak" falan demedi bize! sırtımızda kocaman "lüfer koruma timi" yağmurluklarımız ve elimizde uzun sarı mezurolarımızla çinekop kasalarının başında mezat çığırtkanlarının ayağına dolaşmak bahasına girdik, ölçtük, hayıflandık ve "sizin de ekmeğiniz bu, bizim de.. bitti, bitiyor, sonra ne olacak" dedik. kimse "kadın, sana ne" demedi."

2010-10-19T06:53:00.002+03:00

İstanbul Lüfer'e Hasret Kalmasın! kampanya görselleri http://fikirsahibidamaklar.org/paylasim/ adresinde kullanıma açık, sizi bekliyor! dilediğiniz görseli alın, imza yapın, elektronik postanızla yayılsın!

istediğiniz logoyu seçin, facebook'da profil resminiz olsun!

beğendiğiniz bir tanesini en yakındaki copy shop'a mail atın ve t-shirt ya da yaka rozeti hazırlasınlar size! mouse pad yaptırın seçtiğiniz logo'yla veya kahve fincanı!

yayın, yayabildiğiniz kadar! bayrak yapın, denizlerimize, balığımıza göz dikenlere bayrak açın!

hadi! "İstanbul Lüfer'e Hasret Kalmasın!"

çocuklarımızın lüferidir, bu tezgahlardaki!

2010-10-18T01:02:00.000+03:00

sevgili dostlarım,

sular soğuyup balık sürüler halinde Boğaz'a girdiğinden ve gırgır tekneleri son değişen yasaya sırtlarını dayayarak fütursuzca çekmeye başladıklarından beri, onları, tezgahlarda kilosu 10 liradan çinekop satılmaya başladı.

aşağıda ilginize iki fotoğraf sunuyorum.

hangi canlı bu ağlardan kaçabilir, bu katliamdan hangi balık kurtulabilir acaba.. sorun kendinize ve dostlarınızın da sorgulamasını sağlamak üzere ilgilerine yönlendirin link'deki fotoğrafları..

dün dolaştım Eminönü'nü, Kadıköy'ü.. herkes biliyor yapılanın bir kıyım, bir katliam olduğunu. kimse isyanını dile getirmiyor, hayretle farkettim. herkes olup bitenin farkında ama yüzlemiyor diğerini. katliam, fotoğraflarda belgeli oysa.

bu mektubumla sessizliğinizi bozmaya davet ediyorum sizleri: bu katliama göz yummayın, sessiz kalmayın. siz zaten 24 cm'in altında lüfer almayın dostlarım, ama balıkçınıza da sattırmayın! sorun, sorgulayın, yüksek sesle itiraz edin o tezgaha...

balıkçınızın tezgahındaki çinekop ya da sarıkanat çocuğunuzun lüferidir aslında.

çocuğunuzun lüferine sahip çıkın!

hürmetlerimle,
D.

iş başa düştü dostlarım!

2010-10-13T10:20:00.004+03:00

sevgili dostlarım,

Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı'nın Boğaz'ı gırgır avına açmasının tasası giderilemeden, size bir haberim daha var, malesef: Karadeniz'de ve Boğaz girişinde gırgır tekneleri çinekop çekmeye başladılar, bu hafta itibarıyla balık tezgahlarında ve lokantalarda boy gösterir artık.

Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı 14cm'lik çinekopu yasal av kabul ediyor, biliyorsunuz. dolayısıyla yasanın takipçisi Sahil Güvenlik de bildiği halde durumu ve kampanyamızın haklılığını teslim ettiği halde tüm toplantılarda... hiç bir şey yapamıyor!

anlayacağınız "çinekop avlanıyor burada" diye şikayet edeceğimiz bir mercii yok!

balıkçımız da ne zamandır bereketli bir av beklemekte ve bir yandan küresel ısınmanın etkisi, bir yandan azalan av kaynakları ve diğer yandan da üzerindeki borcun baskısı... ona güvenme, avlamamasını isteme imkanımız da yok!

oysa biz biliyoruz ki, 14 cm'lik çinekop henüz yumurta bırakmamış lüferdir ve lüferin soyu da tükenmekte!

dolayısıyla iş gene bize düşüyor dostlarım:

- gittiğiniz her yerde lüferin yavrusuna çinekop ve sarıkanat dendiğini vurgulayın.
- sağ elinizin karışını açın, ölçün. metre her daim taşıyamazsınız ama elinizle göz kararı da olsa ölçebilirsiniz size sunulan balığı: 24 cm'in altında lüfer balığını almayın, yemeyin.
- tezgahında iri lüfer gördüğünüz balıkçıyı, sarıkanat ve çinekop satmayan lokantacıyı onurlandırın, alış verişinizi ondan yapın, dostlarınızı ona yönlendirin, destek çıkın
- Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı'na bir soru dilekçesi gönderin: "Slow Food, Fikir Sahibi Damaklar hareketi 14 cm'lik çinekopu avlamaya devam ettiğimiz taktirde lüferin soyunun tükeneceğini söylüyor, Tarım Bakanlığı bu konuda bir çalışma yapıyor mu?" diye sorun.
- bugün tanesi 5 liraya gelmeyen çinekop, tanesi 35 liralık lüferin yanında "ucuz" görünebilir, ama o canım balığın çinekop haliyle 5 lira, bir yıl sonra lüfer halinde ise 35 lira geldiğini unutmayın. çinekop yemeyerek hem lüferin soyuna, hem balıkçımızın kazancına, hem de doğamızın sürdürülebilirliğine katkınız olduğunu herkese anlatın.

ucuz bir çinekopa çocuklarımızın lüferini sattırmayalım!

iş başa düştü dostlarım.
dolayısıyla hadi!
iş başına :))

biz de balıkçımız da lüfere hasret kalmayalım!

hürmetlerimle,
D.

Defne Koryürek
Slow Food, Fikir Sahibi Damaklar kurucu lideri
www.fikirsahibidamaklar.org
www.slowfoodanadolu.com
www.slowfood.com

Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı yetkililerine yollayacağınız dilekçeler için e-adresler:
yayin.baskan@tarim.gov.tr,
nihat.pakdil@tarim.gov.tr,
maydemir@kkgm.gov.tr,
duralik@kkgm.gov.tr,
vahdettink@kkgm.gov.tr,
maksoye@hotmail.com,
selamigulay@hotmail.com

Süt Tüketicisinin Bilgisine..

2010-10-11T09:00:00.002+03:00

Sayın Tüketici,

Gidecek, başvuracak merciiler zaman alıyor, bu arada da “atı alan Üsküdar’ı geçiyor”; dolayısıyla tez elden haber veriyoruz ki sütümüze, yoğurdumuza katılmak üzere Melaminli Süt Tozu'na ithalat izni (06.10.2010) çıktı.

Bundan sonra yediğiniz yoğurt, içtiğiniz süt, çocuğunuza aldığınız kurabiye ve hatta çikolatada bizim ürettiğimiz çiğ süt değil, Çin’den veya AB’ den ithal ve içeriğinde Melamin olduğunu bildiğimiz süt tozu olacak.

Nereden mi biliyoruz?

Öncelikle işimiz bu: bizler çiğ süt üreticileriyiz.

Ayrıca AB’ye uyum sürecinde ülkemiz de EFSA adlı gıda kuruluşunun standartlarını benimsedi ve EFSA süt tozunun 1 kilogramında 2 Miligram melamin olmasına müsade etmekte!

Peki Melamin nedir?

Petrol türevi bir madde olup bildiğimiz tabak yapımında kullanılır. Süte katıldığında sütün içeriğindeki protein oranını göstermeye yarayan bir maddedir.

Dolayısıyla mesele nerede?

Melamin biraz fazla katıldığında sütteki proteini olduğundan yüksek göstermeye yarar: yani adi bir hilenin de aracıdır.

Hatırlayacaksınız, 2008 yılında gazetelerde okudunuz, Çin'de 3 bin civarında çocuk Melamin katılmış süt tozundan hastalandı ve 6'sı öldü. Gene geçen yaz okudunuz, Çin'de 103 ton Melamin katılmış süt tozu yakalandı ve Amerika süt tozu ithalatını bu ülkeden durdurdu. Raflardan ürünler toplatıldı.

Biz ise daha geçen hafta Çin'le fevkalade ticaret koşulları anlaşması imzaladık ve aynı tarihlerde de süt tozu ithalatına izin verdik!

Süt tozu hangi ülkeden ithal edilirse edilsin içindeki melamin miktarı en az kiloda 2 miligram olacaktır.

İki ile iki dört eder!

Sayın Tüketiciler,

Süt tozu yokluk vakti ya da savaş zamanı askeriye için değerlendirilebilecek bir maddedir ancak “çiğ süt”ün yanında “süt tozu” en hakiki haliyle bile eksik kalır. Gerçek gıda “çiğ süt”tür.

Çiğ sütten yapılmamış yoğurt, çiğ sütten yapılmamış tereyağ... gerçek gıda olmayacaktır, eksik gıda olacaktır.

Süt tozu, en hakiki haliyle bile eksik kalırken, Melamin katkısı ile “zehir”e dönüşmektedir.

Yoğurdumuzun, sütümüzün, tereyağımızın “zehir”e dönüştürüldüğü bir zamandayız ve biz çiğ süt üreticileri sizleri olanlardan haberdar etmek, uyarmak, seçimlerinize dikkat etmeye teşvik etmek istedik.

Bir süt ya da süt ürününün içeriğinde süt tozu olup olmadığı üzerinde yazmamakta. Bu eksiğin giderilmesine yönelik geçen bahar başlattığımız bir kampanya var. Siz de katılın.

174’ü arayın ve tercih ettiğiniz markanın süt ürününde, örneğin yoğurdunda, süt tozu kullanıp kullanmadığını öğrenmek istediğinizi iletin. Bakalım ne cevap gelecek!

O zamana kadar da ne yapın yapın ama “zehir” tüketmeyin.

Çocuklarımız adına,

Çiğ Süt Üreticileri ve Tüketicileri Grubu
Bağımsız Süt Platformu

2010-10-10T13:29:00.007+03:00

10.10.10, sabah saat 10'da bir araya gelen ve serin hatta soğuk olan havaya aldırmaksızın kendi yaptıkları ekmekleri, börekleri, dolmaları, kısırları, reçelleri, peynirleri, çiğ süt ile lezzetlendirdikleri çay ve kahvelerinin eşliğinde paylaşan çoluk çocuk bir grup Fikir Sahibi Damaklar üyesi küresel ısınmaya dair kaygılara bir çözümün de tarımda ilkel olana dönerek yakalanıp yakalanamayacağını "gdo'ya hayır" duruşları üzerinden değerlendirdiler.

grubun bir kısmı saat 15:00'de İstiklal caddesi'ndeki yürüyüşe de katıldı!

Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı yetkililerine açık mektup:

2010-10-08T09:22:00.006+03:00

Sayın yetkili,

Aşağıda ekli (1) numaralı belgede göreceğiniz üzere 25 Eylül 2010 tarihinden itibaren tüketiciler ve balıkçılar olarak ortak bir dilekçe ile üç maddeden oluşan sorularımızı Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı'ndaki tüm ilgili kişi ve kurumların dikkatine yollamıştık.

Aşağıda ekli (2) numaralı belgede detaylarını bulacağınız üzere Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Müsteşar Yardımcısı sayın Dr. Nihat Pakdil ve Genel Müdür sayın Doç. Dr. Muzaffer Aydemir'in açıklamaları 6 Ekim 2010 itibarı ile elimize ulaştı.

Teşekkür ederim.

Ancak cevapların beni tatmin etmediğini üzülerek bildiririm.

Soruların net iletememiş olma ihtimalini de göze alarak tekrar etmek istiyorum:

İstanbul Boğazı gırgır avcılığına aslen kapalı bir bölgeyken ve "sürdürülebilir balıkçılık" bağlamında Marmara Denizi'ni değerlendiren pek çok rapor da bu yasağın devamını tavsiye etmekteyken, Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı'nın bu haklı gerekçelere dayanarak Boğaz'ın Karadeniz girişi dahil olmak üzere gırgır ve trol avcılığına tümden kapatmasını beklemekteydim.

Oysa görüyorum ki yasak alan daraltılmakta ve av alanları genişletilmekte.

Sayın Pakdil ve sayın Aydemir aşağıda ekli (2) numaralı belgede görüldüğü üzere "Avcılık sınırının Paşabahçe'de olması av yapan balıkçı gemilerinin akıntı nedeni ile yasak alan içine sürüklenmesine ya da deniz trafiğinde tehlikeli durumlara yol açmakta idi." diyorlar.

1. Bu durumda Boğaz'ın gırgır avcılığına tümüyle kapatılması daha verimli ve daha gerçekçi bir çözüm olmaz mıydı?

Balıkçının yasak bölgelerde avlanması Sahil Koruma aracılığı ile denetlenmesi gereken ve bildiğim kadarı ile cezai karşılığı olan bir durumdur. Ceza, balıkçının yanlışını tekrarlamaması adına önemli bir yaptırımdır.

Boğaz'da gırgır ile balık avlanmamasının nedeni salt deniz trafiği olmayıp, Marmara'da üreyecek balığa rahat bir geçiş imkanı yaratılarak Boğazlar ve Marmara'daki balık stoklarının korunması olması gerektiği bilim adamlarınca raporlanmış ve herkes tarafından da bilinen bir gerçektir.

Hal buyken "av yapan balıkçı gemilerinin akıntı nedeni ile yasak alan içine sürüklenmesi" Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı'nin yasakları kaldırarak düzenlediği bir duruma dönüşmüştür!

Yasak alanda avlandıkları için geçen sezon ceza alan balıkçılar, bu durumda, bu sezon yasakların kaldırılması yoluyla ödüllendirilmişlerdir.

Devletin kural koyarken niyetine, kuralı uygularken göstereceği disipline inanmak isterim. Ceza bir balık sezonu verilir, bir diğerinde kaldırılırsa disiplinden bahsetmek fevkalade zor olacaktır, korkarım.

Ve sormak isterim, İstanbullu balıkçı ve balık tüketicisi için balık stoklarındaki azalma önemli bir gündem maddesiyken:

2. Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı nazarında İstanbul Boğazı'nın çözüm bekleyen en birincil sorunu nedir?

3. Aşağıda ekli (3) numaralı belgeye konu olan toplantı için devlet kesesinden bir bütçe oldu mu, bilgi verilmesini rica ederim.

Sayın yetkili,

Ben bir İstanbullu olarak, Boğaz'ın ve Marmara'nın balık stoklarının korunması ve hatta arttırılması amacıyla Boğaz'ın, Karadeniz girişinden itibaren gırgır avcılığına tamamen ve istisnasız kapatılmasında ısrarcı ve takipçi olacağımı iletmek isterim.

Aksi durumda zira, çocuklarımıza miras bırakacak ne bir deniz ne de balık kalmayacağı kanaatindeyim.

Bilgilerinize arz ederim.

Saygılarımla,

Defne Koryürek
Slow Food, Fikir Sahibi Damaklar

2010-10-08T00:03:00.003+03:00

2010-10-06T11:36:00.003+03:00

10/10/10
GDO'suz Pikniğe Çağrı

2010 dünyada sıcaklığın rekor seviyelere ulaştığı, sel, kuraklık gibi doğal
afetlerin hayatımızı tehdit ettiği bir yıl. Hepimizin artık harekete geçme
zamanı geldi. İklim krizine yeter demek ve sesimizi duyurmak için Amerikali
cevreci ve akademisyen tarafından baslatilan, 350.org
öncülüğünde 10/10/10'da 184 ulkede 6000'i aşkın etkinlik düzenleniyor. Kimi
çatısına güneş paneli koyuyor, kimi yürüyüş düzenliyor, kimi ağaç dikiyor,
kimisi de rüzgar enerjisi projesi başlatıyor.

Slow Food/ Fikir Sahibi Damaklar da 10/10/10'da iklim degisikliginden en cok
etkilenen alanlardan biri olan tarıma işaret ederek, GDO’suz bir piknik
organize ediyor. Endüstriyel tarım yerine organik ve sürdürülebilir tarımı savunmak,
dev şirketler yerine küçük çiftçiyi desteklemek, tek bitki tarımı yerine
tarımsal biyoçeşitliliği desteklemek ve ne yiyeceğimize kendimiz karar
vermek için GDO'suz bir buluşma/piknik yapmak üzere sözleştik. Pazar günü
İstanbul’da Maçka Parkı’nda 10:00-12:00 saatleri arası düzenlenecek pikniğe
herkes davetli.

Sonrasında saat 15:00’da Galatasaray’dan Taksim’e Kuresel Eylem Grubu
tarafında organize edilen yürüyüşe Naom Chomsky, Ömer Madra ve 350’ye destek verenler
de katılacak.

NEDEN “350” VE NE ISTIYORUZ?

Bilim insanları ve iklim uzmanları, artık atmosferdeki karbondioksit
miktarının güvenli üst sınırının milyonda 350 parçacık olması gerektiğini
söylüyor.

Atmosferdeki mevcut karbondioksit miktarı ise milyonda 392 parçacık ve her
yıl yaklaşık 2 ppm artıyor. Bu oran güvenli sınırın çok üzerinde!!! Hatta
bilim insanları, 392 ppm’in gezegen tarihinin en yüksek değeri olduğunu
söylüyorlar. Şu an uçurumun kenarında bulunuyoruz, atmosferdeki
karbondioksit miktarı hızlı bir şekilde milyonda 350 parçacığa inmezse bu
yıl içinde iklim değişikliğinden kaynaklanan felaketler, önümüzdeki yıllarda
daha da artarak devam edecekler.

2007 yılında Hükümetlerarası İklim Paneli’ni oluşturan bilim insanları,
iklim değişikliği konusunda harekete geçilmezse yaşanılacak senaryoları
raporlarında sıraladılar. Bu raporlarda 2020 yılında öngördükleri buzul
erimelerini, şimdilerde yaşıyoruz. Okyanusta bir çok ada önümüzdeki bir kaç
yıl içinde sular altında kalacak ve o insanların bin yıllardır var oldukları
topraklar artık ‘

Maçka Parkı'nda buluşacağımız bölge:
"üzerinden teleferik geçen katmanlı havuz" ve etrafındaki çimenlik alan..

Citta Slow Şenliği, 2010

2010-09-27T08:41:00.002+03:00

Türkiye'nin ilk Citta Slow'u Seferihisar'ın Belediye Başkanı Tunç Soyer, Fikir Sahibi Damaklar kurucu lideri Defne Koryürek'le, şenliğin ilk saatlerinde ve "orkinos çifliğine hayır!" eylemi öncesinde..

2010-09-25T03:13:00.003+03:00

sevgili dostlarım,

İstanbullu kıyı balıkçılarımızın her biri, bugünden itibaren
- Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Yayın Daire Bşk. Recep TEZGEL
(yayin.baskan@tarim.gov.tr)
- Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Müsteşar Yardımcısı Dr. Nihat PAKDİL
(nihat.pakdil@tarim.gov.tr)
- Koruma Kontrol Genel Müdürlüğü Genel Müdür Doç.Dr.Muzaffer AYDEMİR
(maydemir@kkgm.gov.tr)
- Koruma Kontrol Genel Müdürlüğü Genel Müdür Yardımcısı Dr Durali KOÇAK
(duralik@kkgm.gov.tr)
- Koruma Kontrol Genel Müdürlüğü Su Ürünleri Hizmetleri Daire Başkanı Vahdettin KÜRÜM
(vahdettink@kkgm.gov.tr)
dikkatine birer mektup yollayacaklar.
bu mektupta Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı'nın son dönemde "balıkçılığın anayasası" saydığımız sirkülerde yaptığı ve balıkçımızın son derece hatalı adımlar olarak değerlendirdiği değişikliklerin nedenlerini sorgulanıyor ve akabinde de İstanbul Boğazı'nın gırgır avcılığına kesin suretle kapatılması gerektiği ifade ediliyor.
aynı metni balıkçı dilinden biz tüketicinin diline uygulamak hiç de zor değil. üretici ve tüketici diye vasat bir kategorizasyona sokamayacağımız duruşumuz ve ortak tasalarımızla nihayetinde biz de, onlarla aynı yolda, aynı doğayla başbaşa, aynı yarının hayalini lüferde bayrak kılmış İstanbullular'ız!
dolayısıyla aşağıda ilginize sunuyorum.
lütfen okuyun ve yukarıda listelediğim adreslerin hepsine ya da tercih ettiğiniz bir ikisine siz de yollayın.
hadi!
:))
zira ortak kaynaklarımızın kontrolunu ve korumasını yeniden biz: bu kaynakların asıl sahipleri ve çocuklarımıza karşı sorumluları olarak devralmak zorundayız.

dediğim gibi: hadi!
D.

Sayın Yetkili!

Bizler Türkiye balıkçılık sektörünün büyük çoğunluğu olan geleneksel kıyı balıkçılarıyla kader birliği yapmış İstanbullular'ız.

Geçen yıllarda Marmara'daki balık varlığını ve avcılığını ciddi boyutlarda ve olumsuz etkileyen, balıkçıların kaykay-salya-lez olarak adlandırdıkları müsilajın giderilme imkanlarını belirlemek amacıyla, Bakanlık yerli ve yabancı bilim adamlarından oluşturulan bir heyet toplamış ve bu heyet de bir rapor hazırlanmıştı.

Yerli ve yabancı bilimadamlarınca yapılan bu araştırmalar neticesinde, Marmara'yı etkileyen salya (kaykay-lez) adı verilen müsilajın giderilebilmesi için, Marmara'ya balık geçişinin engellenmemesi şiddetle tavsiye edilmekteydi.

Oysa avlanma sezonu başlama tahrihinden önce 21/8/2008 tarihli ve 26974 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, 2/1 Numaralı Ticari Amaçlı Su Ürünleri Avcılığını Düzenleyen Tebliğ’in, “çevirme ağlarına ilişkin yasaklar” başlıklı 12'nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde yer alan "trafik ayırım düzeni" ibaresi, "trafik ayırım şeridi" olarak; "Paşabahçe Feneri (41° 06’ 57" N - 29° 05’ 23" E)" ibaresi, "Çubuklu Kozaltı Burnu (41°06,599’ N - 29°04,973’ E)" olarak değiştirildi!

Bu durumda öğrenmek istediğimiz:

1- İstanbul Boğazı gırgır avcılığına aslen kapalı iken ve yukarıda anılan bilim adamı raporları da önümüzde durmaktayken, niçin ve hangi "daha güçlü gerekçe"yle Çubuklu önlerine kadar uzanan alan gırgır avcılığına açılmıştır?

2- Madem bilim adamlarının vardıkları sonuçlar ve tavsiyeler değerlendirilmeyecek, tebliğde yapılan değişikliklerde kaale dahi alınmayacak ve hatta tam tersi uygulamalara gidilecekti.. sormak ve öğrenmek isteriz, bu raporun hazırlanmasına devlet kesesinden ayrılan bütçe neydi?

3- Marmara'daki müsilajın en çok gırgırları etkilediği gerçeğinden hareketle, doğal olarak en çok gırgırları, dolaylı olarak da diğer balıkçıları ve tabii balık stoklarını korumak maksadıyla, yukarıda adı anılan ve bugüne kadar değerlendirilmediyse de, bundan sonra değerlendirilmesi yerinde olacak bu bilimsel raporların çerçevesinde değişiklikler yapılması düşünülmekte midir?

Bir İstanbullu olarak, gırgır avcılığına açılan Boğaz'ın balık varlığının devamlılığı için sakıncalı olabileceği kanaatiyle, bu yanlış uygulamadan en kısa zamanda dönülmesini ve sözkonusu rapor doğrultusunda Boğaz'ın gırgır avcılığına tamamen kapatılmasını arz ederim.

Saygılarımla.

2010-09-19T09:34:00.002+03:00

"Ben yemek pişirmesini bilirim, mutfağı, gastronomiyi... Lezzetli bir yemeğin insana mutluluk verdiğine inanırdım. Yıllar sonra yemeğin herhangi bir zevkin çok ötesinde olduğunu ve unutmak olduğumuz bir sürü değerin arkasında gizlendiğini keşfettim. Bir sevgi gösterisidir yemek. Annenin memesinden bebesine süt emzirmesi, ördeğin ağzıyla yavrusunu doyurması, aslanın avladığı geyiği midesine indirmek yerine önce sabırla yavrularını beklemesidir. Beslemek meğer gastronomiden kat ve kat üstünmüş. Annenin çocuğuna yedirdiği her lokma benim bin bir malzeme kullanarak hazırladığım spesyalitelerden çok ama çok daha değerli. Artık büyük aşçı kriterlerim değişti. Büyük aşçı, sözgelimi barbun balığını tavada yakmadan kızartan, salatada malzemeyi abartmayan, bilmem nereden gelmiş baharatı yerinde kullanan usta değil... Büyük aşçı, acı içinde kıvranan yorgun bir bedene iki lokma yemeği midesine indirmeye ikna edebilen kişidir. Ben aylarca bunu yapmaya çalıştım. Sevdiğim kadını besleyebilmek için ustalığım yetmedi. İnat edercesine yaşamak istemiyordu. Ne salatalar yaptım ona, ne börekler... Hiçbirinin tadına bile bakmadı. Hepsi çöpe atıldı. Sadece birkaç dilim şeftaliyi kabul ediyordu bünyesi. Onca yıl, onca lezzet öğrendim ama hiçbir işe yaramadı. Besleyemedim sevdiğimi işte!"

2010-09-08T21:34:00.000+03:00

iyi bayramlar olsun.

keyfi bol, sohbeti bereketli, anılarla dolacak kalabalık sofralarımız olsun. ağzımızın tadı yerinde; tatlılarımız glikozsuz, etimiz yerli ırkların eti, sütümüz gerçek süt olsun. masamızdakini paylaşalım. komşu hakkını hatırlayalım, bir tabak da onlara yollayalım. birlikte yemek, keyiftir. paylaşmak bereket getirir. çocuklarımıza da öğretelim. yerli üreticiyi kollayalım, üreticisini bildiğimiz ürüne cömert olalım. güzel bir bayram olsun bu bayram. "ne güzeldi, di mi?" denilen cinsten. iyi bayramlar olsun.

damaklarımızın hakkını verdiğimiz nice bayramlara, hep birlikte...

sevgilerimle,
D.

2010-09-06T06:50:00.000+03:00

referandum bir yana, şu hayvancılığımız konusunda Anayasa'ya uyarak başlasa ya iktidar da muhalefet de vaatlerine!

Anayasa'nın 45'inci maddesi gayet net; "Devlet, tarım arazileri ile çayır ve meraların amaç dışı kullanılmasını ve tahribini önlemek, tarımsal üretim planlaması ilkelerine uygun olarak bitkisel ve hayvansal üretimi artırmak maksadıyla, tarım ve hayvancılıkla uğraşanların işletme araç ve gereçlerinin ve diğer girdilerinin sağlanmasını kolaylaştırır. Devlet, bitkisel ve hayvansal ürünlerin değerlendirilmesi ve gerçek değerlerinin üreticinin eline geçmesi için gereken tedbirleri alır."

2010-09-04T14:20:00.000+03:00

Balıkçımızın dilinden "kırmızı çizgilerimiz":

(bu metni İstanbul Birlik gözden geçirecek, eksik gördüğü ne varsa eklenecek ve dahilinde yer alan 32-33 kooperatife görüş almak üzere yollayacak)

"Sürdürülebilir balıkçılık:
Hem göç eden hemde yerli balık stoklarımız aşırı avcılık baskısı altında günden güne eriyor dönemsel patlamalar hariç av miktarı sürekli bir düşüş eğilimi gösteriyor. Ne kadar balığımız olduğunu ve ne kadarını avlamamız gerektiğini bilmiyor, olsa olsa böylesi doğrudur anlayışı ile sezonu sadece göç ve üreme mevsimlerine göre belirliyoruz.
Bu sistemin hızla terk edilerek Stok tespiti ve stok yönetimine geçmemiz konusunda mücadele etmek gerekmektedir. Bu sistemin olmazsa olmazlarından biri denizdaş komşularımızla işbirliğine girmek birlikte hareket etmemizdir. Sistemin hayata geçirilmesi ile birlikte tür başına kotalar belirlenecek ve gelecek sezon avcılığı hakkındaki karamsar kuşkularımızdan kurtulmuş olacağız.

Sucul kaynakların hakça paylaşımı:
Mevcut balıkçılık sistemimiz küçük ve büyük balıkçı arasınd bir farK görmemekte mevzuat ve yasalar karşısında eşit muamele yapmaktadır. Av sezonunun açılmasının küçük balıkçı için kapanması anlamına geldiği hepimizin malumudur.
Ağır borç stoğu altında ezilen Gırgır balıkçıları üzerlerinde baskılar nedeni ile geleceklerini\geleceğimizi düşünmeden avcılık yapmakta ve küçük balıkçının denizde var olma ve avlanma hakkına saygı göstermemektedir. Bu konuda onlarca yüzlerce örnek hepizin malumudur.
Küçük balıkçı kooperatiflerinin ya parakende balık satış yerleri yoktur yada ticari olarak kötü yerlerde satış yapmaktadırlar. Gerekli yasal düzenlemeler bir an önce yapılarak, yerel yönetimlere talep halinde ticari açıdan uygun satış yerleri gösterme zorunluluğu getirilmelidir.
Balık hallerinin yönetimine birlikler katılmalı, birliklere hallerde ücretsiz satış yerleri verilmelidir.

Tebliğ'lere sahip çıkılması ve delinmemesi konusunda mücadele:
Hepimiz tebliğ'leri zaman zaman eleştiriyoruz. Bu eleştirilerimizin çoğunun haklı sebepleri olsada bir bütün olarak balikçılık yönetimi konusunda iyi niyetli ve korumacı anlayışla hazırlandığını unutmamalıyız. Ege'de uluslararası suların avcılığa açılmasının sonuçlarını hep birlikte gördük. Boğazda avcılık lehine talep edilen yeni düzenlemeleri ise yine hepimiz biliyoruz.
Her ne olursa olsun, tebliğlere tavizsiz sahip çıkmalı ve avcılık lehine yapılan ara düzenlemelere karşı çıkmalıyız.

Bu 3 konunun temel ve vazgeçilemez olduğunu düşünüyor ve tartışmaya açıyoruz. Bu tarışmanın sonuçlarına göre çıkaracağımız metni ise tüm türkiyede küçük balıkçı tarafından tarışılır hale getirmek için mücadele etmenin şart olduğuna inanıyoruz."

2010-08-25T18:54:00.000+03:00

"İstanbullu Denizini Özlüyor!"

2010-08-23T13:08:00.002+03:00

sevgili dostlarım,

28 Ağustos Ctesi günü, saat 10:00-14:00 arasında, Büyükada'da, Adalar Müzesi açılış etkinlikleri çerçevesinde iki meclis topluyoruz:

- ilki Bakırköy, Kadıköy ve Küçükyalı Su Ürünleri Kooperatifleri başta olmak üzere balıkçılarımızın bir araya geleceği bir dert ve çözüm arama meclisi,
- diğeri ise İstanbul'un denizlerini konuşacak tüm yemekçileri davet eden bir sohbet meclisi..

birini diğerinden ayırmadan ve akademik bir formata sokmaksızın üretici ile tüketicinin bir birini anlaması ve ortak çözümler üretebilmesi adına dost meclisleri olmasını istiyoruz, her ikisinin de. İstanbullu olmak, zira, değerlerini idrak etmek, sahiplenmek ve onlarla gurur duymak demek. üreticisiyle tüketicisiyle..

gelmenizi çok isterim, müsait misiniz o gün, katılır mısınız aramıza?

sevgilerimle,
D.

tarih: 28 Ağustos, Ctesi
yer: Adalar Belediyesi toplantı salonu, Büyükada
saat: 10:00-14:00

"ucuz" olana dair..

2010-08-20T16:48:00.005+03:00

dostlarım,

sıcak ve taze'de "gıda ucuz olamaz!" demişim, ekşi sözlük'deki bir entry "herhalde öyle demek istememiştir" diye değerlendirmiş.

"gıda ucuz olmalı, demek istemiş" diye düşündüm, yanılmış olabilirim elbette ama ve konu üzerine bakışımı sunmak ihtiyacı hissettim, zira beni çok endişelendiren bir yanı var bu gıdanın "ucuz" olması gerektiği inancının..

öncelikle, gıdanın ucuzluğu üretimin sanayileşmesi yani bant tipi üretim metodlarının tarım ve hayvancılığa adaptasyonu ile mümkün olabilmekte. "ucuz" gıda, bu sayede, bize "pahalı" elektronik oyuncaklar ve her sezon aldığımız yeni gömlek ve t-shirtleri satın alma imkanı veriyor.

denklem böyle bir denklem ve sürdürülebilir yanı yok.

"Türkiye'de bütün bireyler hangi tür gıdalar tükettiğini ve bu gıdanın nasıl üretildiğini düşünmeli, bu konuda bilgi sahibi olmalıdır.Türkiye gıda endüstrisinin önde gelen aktörleri de - perakendeciler, üreticiler, gıda işleyen firmalar, hükümet vs. - gıda arzını sorgulamak durumundadır."

gıdada "ucuz" kavramına alıştıranlar bizi ve dolayısıyla muazzam karlı şirketler yaratanlar "dünya açlığın eşiğinde" diye bir terane tutturmuşlar ve öyle mükemmel süslüyorlar ki bu yalanı..okumazsanız, araştırmazsanız yutmanız işten değil.

"GDO'lar dünyada açlığın giderilmesi ve tarım ilacının kullanılması oranının düşürülmesi gibi güzel söylemlerle yaygınlaştırılmaya çalışılıyor. Ancak dünyada Türkiye gibi 10 ülkeyi besleyecek buğday stoğu var. 720 milyonu doyuracak buğday şu anda mevcut. 2009'da açıklanan aç insan sayısı 1 milyar. Aynı şekilde Türkiye gibi 165 ülkeyi besleyecek pirinç stoğu var. Bu da 11 milyar insan yapar. Dünya nüfusu 7 milyarın altında. Dünya depolarında bekleyen tarım ürünleri aç insanları fazlasıyla doyuracak miktarda. Dünyadaki açlığın nedeni tarımsal üretimin yetersizliği değil, üretilenin adil dağıtılamaması sorunu. Dünyadaki hububat ticareti üç-dört ABD şirketinin elinde, GDO üretimi de dört-beş şirketin elinde. Bunlardan sadece ABD'li Monsanto GDO piyasasının yüzde 95'ine hakim."

ve bu yalanın mimarları, mesela muazzam adam, dünyanın en zengini Bill Gates, kişisel servetinlerini insanları --Gates örneğinde Afrika'yı-- açlıktan kurtarmaya yatırıyor. ne şahaneler, di mi?

peki, iyilik meleği Gates'e ve bu amaçla destekçisi olduğu AGRA'ya bir göz atalım mı?

Afrika'daki açlığa yardım eli uzattığını iddia eden AGRA'nın en önemli iki destekçisinden biri Rockafeller Vakfı bir diğeri de Bill ve Melinda Gates Vakfı.

Bill ve Melinda Gates Vakfı'nın parasını işleten ve vakfın devamlılığını sağlayan Bill ve Melinda Gates Vakfı Fonu'nun dökümleri geçenlerde twitter'da bir hayli konu oldu, zira, fonun parasına para katmak için aldığı kağıtlar bile Monsanto kağıtları! e, AGRA en çok kimin yaptığı "araştırma"ları destekliyor dersiniz peki? Monsanto, gene.

konu ile ilgili okumak isterseniz:
http://www.davemanuel.com/the-bill-and-melinda-gates-foundation-trust...
http://www.organicconsumers.org/articles/article_19990.cfm
http://current.com/news/91070994_ending-africas-hunger-gates-foundati...
http://techrights.org/2010/04/19/monsanto-puts-npr-lies/

yani: bir yandan Monsanto kağıdı al, diğer yandan Monsanto'nun karlılığını kurduğun STK aracılığı ile aklaya aklaya arttır, sonra git, bu işi daha profesyonel yapabilmek için Monsanto'nun genel müdürünü vakfına idareci getir! bir yandan insanlığın gıdayı daha ucuza tüketmesinin yolunu garantilerken diğer yandan da bu gıdanın karını zaten kağıtlarına yatırım yaptığın Monsanto'nun yapmasını garantile ve sonra da insanların gıdadan arttırdıkları paraları her an yenisi çıkan elektronik oyuncaklara yatırmalarının alt yapısını da sen kur ve kazanmaya doyama!

var mı daha şeytani bir zeka?
görülmüş mü?

dostlarım,

gerçek gıda, gerçek insanlar tarafından üretilir.

gerçek insanların sizin ve benim gibi gerçek ihtiyaçları vardır. gerçek ihtiyaçlar için bugünün dünyasında gerçek para gerekiyor, hem de çok miktarda! gerçek gıdanın fiyatı, gerçek üreticinin son derece gerçek ihtiyaçlarını karşılayabilen bir fiyat olmalıdır.

cebimizdeki para çok değil, biliyorum. ama en çok da bu nedenle diyorum ki: paramızı hak edenden öteye harcamayalım. hak ettiğini düşündüğümüz üretici de ürününe ne biçiyorsa fiyat o olsun. ucuz ya da pahalı diye tarif etmeyi bırakalım gıdayı: gerçek ya da mış gibi yapan diye ayıralım.

sevgilerimle,
D.

10-10-10

2010-08-19T07:50:00.003+03:00

Yemiyorsak sebebi var!

(No-GMO Challenge!)

2010-08-15T22:27:00.000+03:00

– BASIN TOPLANTISI –

GDO’LU 32 ÜRÜNE İNCELEME YAPILMADAN İZİN VERİLDİ!

HALKIMIZIN SAĞLIĞI LOBİLERE TESLİM!

15 Ağustos 2010

Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, yap-boz alanına çevirdiği genetiği değiştirilmiş ürünler konusunda 13 Ağustos 2010 tarihinde iki yeni yönetmelik çıkarmıştır. Biyogüvenlik Yasası uyarınca hazırlanan yönetmeliklerden ilki Biyogüvenlik Kurulu ve komitelerin çalışma usul ve esaslarını belirlemekte, diğeri ise GDO konusunda eski yönetmeliği yürürlükten kaldırarak yeni çerçeve çizmektedir. Her iki Yönetmeliğin de yürürlüğe giriş tarihi, 18 Mart 2010 tarihinde TBMM’de kabul edilen 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu’nda olduğu gibi, 26 Eylül 2010’dur.

Biyogüvenlik Yasası’nın 16. maddesine göre söz konusu yönetmeliklerin, Kanunun yayınlandığı 26.3.2010 tarihinden itibaren en geç üç ay içerisinde çıkarılması gerekiyordu. Bakanlık bu yönetmelikleri 2 ay geciktirdiği gibi, ortaya çıkan yasal boşlukta adı Bilimsel (!) olan ama bilime uygun kararlar vermekten çok uzak olan Komite aracılığıyla da, 32 çeşit GDO’nun ülkemize girmesine izin vermiştir.

Bakanlık tarafından Ekim 2009’da çıkarılan ve 6 ay içinde 3 kez değiştirilen GDO Yönetmeliğine göre kurulan “Bilimsel Komite” bugüne kadar, 16 mısır, 3 soya, 3 kolza, 1 şekerpancarı, 1 patates, 6 pamuk, 1 maya ve 1 bakteri biyokütlesinin kullanımının “insan ve hayvan sağlığı açısından istenmeyen bir etki oluşturmayacağına” karar vermiştir. GDO’ların yem ve gıda (taze, konserve, un, irmik ve mamulleri gibi doğrudan tüketim dışında) kullanıldığında herhangi bir risk oluşturmayacağı kanısına varan Komite, sadece T25 kodlu GDO’lu mısıra izin vermemiştir.

Hiçbir bilimsel araştırma, sosyo ekonomik değerlendirme ve risk değerlendirmesi yapmayan Bilimsel Komite, karar verirken sadece, “Avrupa Birliği’nde tüketime uygun olduğuna dair onaylanmış gen olması” koşulunu dikkate almaktadır. Yalnızca bu durum dahi, adı bilimsel olan komitenin ne denli bilimsellikten uzak çalıştığını adeta kanıtlamaktadır. Çünkü Türkiye’nin beslenme alışkanlıkları ve halkın sofrasında yer alan ürünler ile bu ürünlerin tüketilme sıklıkları – miktarları, AB ülkelerinden önemli ölçüde farklıdır. Bu farklılıklar nedeniyle, AB otoritesinin değerlendirmesi Türkiye için geçerli olamaz, buna ilişkin kararlar bilimsel olmaktan uzaktır.

Kaldı ki, “Bilimsel Komite”nin kararlarına dayanak yaptığı Avrupa Gıda Güvenliği Otoritesi (EFSA)’nin değerlendirmeleri, çoğunlukla biyoteknoloji şirketlerinin gerçekleştirdikleri çalışmalar üzerinden yapıldığı için Avrupa yurttaşları ve bilim insanları tarafından artan ölçüde sorgulanmaktadır.

Biyogüvenlik Yasası’na göre, GDO veya ürünlerinin ithalatı, ihracatı, deneysel amaçlı serbest bırakılması, piyasaya sürülmesi ve kullanımına izin verilebilmesi için öncelikle bilimsel esaslara göre risk değerlendirmesi ve sosyo-ekonomik değerlendirme yapılması gerekmektedir. GDO’lu ürün için yapılan başvurular Biyogüvenlik Kurulu tarafından değerlendirilecektir. Başvuruda verilen bilgilerin yetersiz görülmesi durumunda başvuru sahibinden yeniden deney, test, analiz ve araştırma yapılması talep edilecektir. Risk değerlendirmesinde de laboratuvar, sera ve tarla testlerini içeren alan denemeleri ile gıda analizleri, toksisite ve alerji testleri yanında gerekli görülen diğer testlerin sonuçlarının verilmesi ve risk yönetim planının hazırlanması zorunludur.

Biyogüvenlik Yasasının “denetleme” görevini böylesine kapsamlı bir şekilde düzenlemesine karşın, Bakanlık yasa yürürlüğe girmeden önce, Bilimsel Komite aracılığıyla adeta yangından mal kaçırırcasına GDO’lu ürünlere serbestlik tanımıştır.

Bu durum, Türkiye’yi bir GDO’lu ürün ithalat merkezine dönüştürmekte, Türkiye’de bu ürünleri ikame edecek ürünleri üreten üretici ve sanayici adeta cezalandırılmaktadır. Buna en açık örnek ise, ülkemizin buğday, mısır ve yağlı tohumlarının yan ürünleri olan küspe ve kepek yerine, ABD’den ithalatı yapılan GDO’lu DDGS (damıtma küspesi) ve mısır nişastası yan ürünü olan mısır grizidir. Türkiye yılda 1 milyon tona yakın DDGS ve mısır grizini GDO’lu olarak ithal edip yem rasyonlarında kullanıyor; böylece kendi kepek ve küspemiz elde kalırken ABD’nin GDO’lu yan ürünleri Türkiye’yi dolduruyor. Bu durum, GDO lobisinin, “Türkiye yeterli soya ve mısır üretemediği için GDO’lu yem hammaddesi ithal etmek zorunda kalıyoruz” söylemlerinin de ne denli gerçeğe aykırı olduğunu ortaya koymaktadır. Avrupa Birliği’nin bu tür ithalatı sıfırlamaya yakın bir noktaya getirmesine karşın, Türkiye’nin ithalatının füze gibi fırlaması, ekonomi ve sağlık alanında kamu yararına aykırı uygulamaların ülkemizde nasıl yaygınlaştığının açık göstergesidir.

Sonuç olarak Komite, GDO’ların ülkemize girmesi için bir araç haline dönüştürülmüştür. Yasa ve Yönetmelik uygulamaları da benzer sonuçlar doğuracaktır. Türkiye’ye 10 yıldan fazla süre boyunca GDO’lu ürünlerin girmesini sadece seyreden, son bir yılda ise bu olaya hukuki meşruiyet kazandırma peşinde koşan Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, insan yaşamı, bitki ve hayvan varlığımız, genetik kaynaklarımız ve gıda güvenliğimizi büyük riskler altına itmektedir.

Kasım 2009’da ilk yönetmelik yayınladıktan sonra, “GDO’lu ürünler zararlı, ülkeye girişini engellemek için düzenleme yaptık” diyen Tarım Bakanı’na bir kez daha soruyoruz: Aradan geçen zaman diliminde ne değişti de, GDO’lu ürünlere izin verdiniz?

GDO’ya Hayır Platformu olarak Bilimsel Komite kararlarının iptal edilmesi için gerekli yasal girişimleri başlatacağımızı kamuoyuna duyururuz.

Lobilerin Komiteleri varsa, halkın da mühendisleri, avukatları, bilim ve meslek insanları var…

GDO’YA HAYIR PLATFORMU

2010-08-09T09:41:00.003+03:00

Slow Food, Fikir Sahibi Damaklar konviviyumu kurucu lideri Defne Koryürek'in 7. Karaburun Şenliği'ne yolladığı mesaj:

Sevgili Dostlarım,

Slow Food'un İstanbul'da yapılanan bir kolu olarak, geçen bahar, Boğaz'ın sultanı lüferin hızlı bir tükenişe gittiğini fark ettik ve gecikmişliğimize kahrolarak bir kampanya başlattık: "İstanbul Lüfer'e Hasret Kalmasın!"

Kooperatifler, birlikler, Tarım Bakanlığı, basın, şefler, aşçılar ve işletmecilerle birlikte tüketicinin ortak değeri lüferi korumak, onun varlığını devam ettireceği düzenini yeniden sağlamak için neler yapılabilir araştırmaya giriştik.

Detaylarını okumuşsunuzdur basından, kampanya neticeye ulaşmış değil henüz ve daha çok işimiz, aşılacak çok engelimiz var. Tarım Bakanlığı'ndan bir yanıt alamadıysa da İstanbullu'dan aldığı muazzam destekle güçlenen kampanyamız bu sonbahar yükselerek devam etmek durumunda, taa ki çocuklarımız da lüfer balıklarını, bizim çocukluğumuzdaki gibi hamsi sürülerinin peşinde Boğaz'dan geçerken görsünler.

Ama, sürdürülebilirliğe gönül vermiş biz Slow Food'cular için bir türü korumaktan ötesine bakabilmeyi önemli buluyorum. Zira soru çok vahim cevaplar içeriyor: "sadece lüfer mi yok olmakta ve sadece İstanbul'da mı?"

Hızlı bir google taraması bile size gösterecektir: İstanbullu lüfer yok oluyor diye feryad ederken, Bodrum ve Kuşadası'nın dil balığı; Sapanca Gölü'nün kızılkanat, turna, yayın ve sazan balıkları da yok olma tehlikesiyle karşı karşıyalar. İstanbul'un istakozu, kolyozu, istiridyesi, orkinozu çekilmişken uzaklara, gene Sapanca'nın tatlı su levreği, kadife balığı, kaya uskumrusu, yılan balığı, gökmen balığı ve istakozunun nesli tümüyle tükendi bile! Dünya genelindeyse tehlikede olan balıklar neler diye liste yapmaya gerek yok, öyle vahim senaryolar var ki! Temmuz ayında İngiliz Times gazetesine konuşan Kanada'nın British Columbia Üniversitesi'nden Profesör Daniel Pauly büyük balıkların nüfusunun son yüzyılda yüzde 95 oranında azaldığına vurgu yaparak, bu yüzyılın ortasına geldiğimizde ton balığından morina balığına kadar birçok türün yok olabileceğini söyledi. New York Üniversitesi'nden Profesör Callum Roberts ise balinalarla başlayarak tüm -- dikkatinizi çekerim: tüm - deniz hayvanlarını yok ettiğimizi söylüyor.

Peki, neden? Nasıl?

Sapanca Gölü örneğine bakalım mı?

Sapanca Gölü, her iki kenarından da geçen karayolları, suyuna bırakılan evsel ve sanayi atıkları, nüfus artışına ve sanayiileşmeye bağlı aşırı su çekimi vs nedenleri ile hızla kirlenmiş bir gölümüz. Bu hıza küresel ısınmanın su kaybını arttırıp, yağışları azaltması faktörü de eklenmiş. Yetmemiş, Sapanca Gölü'nü besleyen dereler de kazanç, karlılık odaklı su firmalarına kiralanmışlar. Kocaeli Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Çevre Mühendisliği Bölüm Başkanı Prof. Dr. Savaş Ayberg'in tahminlerine göre, kirlenme bu hızla devam ederse, "Sapanca Gölü birkaç yıl içerisinde İstanbul Küçükçekmece gölü gibi bataklık olacak." O zaman da bataklığı doldurup ilk depremde yerle bir olacak ama çevresi duvarlarla kapalı, havuzlu, otoparklı diye herkesin pek beğeneceği lüks siteler inşa ederiz, herhalde.

Hadi, bir örnek daha, zira "Sapanca Gölü küçük, tabi" diyenler olabilir!

Kıyılarında kurulu 6 ülkenin paylaştığı ve hamsisi, kalkanı dahil tüm kaynakları itibarı ile hem ortak hem de yerel değerimiz, Karadeniz'e dönelim.

Tuna, Don, Dinyeper'in beslediği, dip akıntılarıyla sularına Akdeniz'in karıştığı dünyanın en büyük anoksik havzası Karadeniz'in kıyı şeridinde, kanalizasyon sistemine bağlı, yaklaşık 10milyon nüfus var ve yılda 571milyon m3 evsel atığın buraya aktığı tahmin ediliyor!

Çılgınca, değil mi?

Karadeniz'i besleyen en önemli nehirlerden Tuna'ya da bakalım, isterseniz.

120'den fazla koldan gelen suyu alarak Almanya'dan yola çıkan Tuna Nehri, Almanya, Avusturya, Slovakya, Macaristan, Hırvatistan, Sırbistan, Bulgaristan, Romanya, Moldova ve Ukrayna gibi son derece sanayileşmiş ülkelerden, bu ülkelerin tarımsal alanlarından ve Budapeşte, Passau, Linz, Viyana gibi yoğun yerleşim bölgelerinden geçerek Karadeniz'e dökülür. Rakamlarla ifade edersek Tuna Nehri üzerinde yaşayan 81 milyon nüfus, her yıl, 60 ton civa, 900 ton bakır, 1000 ton krom, 4 bin 500 ton kurşun, 6 bin ton çinko, 60 bin ton fosfor, 340 bin ton azot ve 50 bin ton petrol kirliliğini Tuna yoluyla Karadeniz'e boşaltmakta!

1965 yılından bu yana ticari olarak avlanan 23 adet balık cinsinden, bügün ancak 5 adedinin avlanabildiği kimseyi şaşırtmayacaktır, sanırım!

Dünyayı da bir Sapanca Gölü ya da Kardeniz gibi gördüğümüzden olacak, her köşesini birbirine bağlıyor, köprüler dikmek için ormanları yok ediyor, derelerin üzerine yollar inşa ediyor, sanayiiler kuruyor, atıklarını balığını yediğimiz sulara boşaltıyor, kıyısına şehirler inşa ediyor, hızla çoğalıyor ve kaynakları, özellikle de suya bağlı kaynakları fütursuzca kullandığımız "modern" bir sistemin içerisinde herşeyin bize ait olduğu yanılgısı iliklerimize kadar işlemiş, arsızca oturuyor, şuursuzca tüketiyoruz.

Balık falan da, kalmıyor. Haliyle.

Boşuna değil, Profesör Callum Roberts'ın balinalarla başlayarak tüm deniz hayvanlarını yok ettiğimizi söylemesi.

İnsan, en bencil memeli --diye öğretmeliyiz, çocuklarımıza, okulda.

Bu durum bitmiyor elbette, zira insan denizlerini kirlettiği, suyunu kullanılamaz hale getirdiğini anladığı andan itibaren "aynı kirletme devam edecekse, biz aç kalacağız" diyecek kadar zeki ancak, çok yazıktır ki çözümü "temizlemekte" göremeyecek, "balık çiftlikleri kurmakta" bulacak kadar da vasat bir kalbe sahip! Zira 1 kilogram çiftlik balığı elde etmek için 4 kilogram deniz balığı yakalamak, onu öğütmek ve yem yapmak gerekiyor!

Ama tercih ediliyor.

Neden?

Basitleştirerek izah edeyim: bir balık çiftliği kurmanız için balıkçı olmanız gerekmez! Süpermarket ekonomisinin karlılık teknolojisini kavramış herhangi bir girişimci bürokrasisini tamamlayıp, teşviklerini bankaya yatırıp bir çiftlik kurabilir. Yem fabrikaları ile ortaklık yapması karınadır, hele bir de yem fabrikası kurarsa, daha da kazançlı olacaktır yatırımı. Bu yem fabrikalarına gelecek balık küçük ölçekli balıkçı tarafından da tutulabilir, endüstriyel balıkçı tarafından da. Fark etmez. Önemli olan fiyatıdır. Geçen yıl Karadeniz'de kilosu 17 kuruştan hamsi, yem fabrikalarına satıldı, siz anlayın düzenin çiftlik sahibi adına karlılığını! Bu balıkçılara ne yem fabrikasının ve ne de balık çiftliğinin "şu kadar balığa ihtiyacım var, kilosu şu kadardan alacağım" diye bir tahaüdü olmadığı gibi, sosyal bir bağlılığı bile yoktur, zira, balık olmazsa, bu yem fabrikaları batmaz, çiftliklerdeki balıklar da aç kalmazlar: soya, girer devreye. GDO'lu tercih sebebidir, zira maliyeti daha da düşük olur!

Hükümetler de, yukarıda çıtlattım zaten, teşvik verirler bu işletmelere. Nihayetinde vergi bağlamında küçük balıkçıyı değil, şirketleşmiş çiftliği tercih ederler. Bir de, biliyorsunuz, ekonomik büyüme var: bir yandan yatırım artarken, diğer yandan da tüketim artacak! E, kendinizden hesaplayın, evinde hamsi kızartmak yerine somon buğulamayı tercih eden arkadaşlarınızın sayısını bir düşünün!

Bitmiyor, dostlarım, devam etmeliyim:

hükümetlerin vergilendirebilme ve ekonomi büyütme kaygısı ile aşırı avlanan balıkçı bu sistemde asıl para eden balığından olur, önce. Yani Karadeniz kirlenip durduğu için zaten azalan hamsi bir de çok avlandığında ondan beslenen lüfer de yok olur! Hamsinin fabrikaya teslim fiyatı kiloda 17 kuruşken, oysa, gerçek boyutlarında bir lüferin 300 gr hali en az 20 liradır! Ama, bulamaz kimse, 300 gr çekecek lüferi!

Bununla da bitmez, malesef:

balıkta kıtlık başladığında ithalatın önü açılır, uskumruda olduğu üzere. Dolmasının adı yeter canım uskumru, İstanbul'a Norveç'ten gelmeye başladığında da, Çanakkale'nin Sardalya festivali için niyet edilen balık da Yunanistan'dan gelir: 8 kiloluk kasası İstanbul Su Ürünleri Hali'nden teslim 65 liraya! Çanakkaleli kilosunu 10 liraya bulduğunda bayram ederken, İstanbul'un Bakırköy'deki Su Ürünleri Kooperatifi, Hal'e, hemen aynı gün Boğaz'da tuttuğu sardalyayı 8 kiloluk kasasına 6 liraya satamayacaktır ama!

Ayniyle vaki, tek kelime eklemedim üzerine!

İnsan, en bencil memeli ve aynı zamanda da en arsız, en şuursuz olanı --diye öğretmeliyiz, çocuklarımıza, okulda.

Tüm bu anlattıklarımın her biri biz anlatıyor, zira.

Lüfer İstanbul'un mu? Bir İstanbul mudur, Lüfer'e hasret çeken?

İnsan yok ederken kaynaklarını, kendi yok oluşunu ne kadar geciktirebilecektir?

Uskumru dolmasının, hamsi kuşunun, Boğaz'da lüferin peşinden zıplayarak giden orkinosun eksildiği bir dünyada, insan, bu eksikleri yeni bir gömlek ve ya son moda bir cep telefonu ile daha ne kadar doldurabilir ki?

Bu soruları herkese soracak cümleler kurmanızı ve Slow Food'a, İstanbullu'nun lüfer kampanyasına el vermenizi diliyorum, sularımızın, balıklarımızın, balıkçımızın ve çocuklarımızın geleceği adına.

Hürmetlerimle.

6. Karaburun Şenliği'ne yollanan mesaj için lütfen şu link'i ziyaret edin: insanlık son derece zor ve karanlık bir dönemden geçiyor

Balıkçılarımızın Başbakan Erdoğan'a mektubudur:

2010-08-02T16:15:00.000+03:00

Sayı : 2010-65
Konu:Tarımsal krediler 01.08.2010

BAŞBAKANLIK MAKAMINA

Üç tarafı değişik ekolojik değişiklik gösteren denizlerimizde ve iç sularımızda ruhsatlandırılmış 20.112 adet balıkçı teknesi vardır. Bunların 16.941 adedi denizlerimizde, 3.171 adedi iç sularda, 1.896 adedi gırgır -trol ve 18.216 adedi de 12 metreden küçük teknelerdir. Bu teknelerin tahmini toplam değeri 700.000.000 Dolar olup, bu teknelerde 70 bin kişi çalışmakta ve ülke ekonomisine katkıları 2.500.000.000TL'dir. Yıllık aktif balıkçılığın her sene için tahmin olunan katma değer tutarı ise 430.000.000 TL.’dir. Tüketici fiyatları ışığında; üretimi gerçekleşen miktarın parasal değeri veya gayri safi hâsılaya olan katkısı 4 milyar TL’ dir. Bu rakam da gayri safi milli hâsılanın yaklaşık % 1'ine karşılık gelmektedir.
Bu teknelerimiz ile yılda ortalama 550 bin ton balık yakalanarak piyasaya sunulmaktadır. Tüm balıkçıların yıllık toplam kredi ihtiyacı ise yaklaşık olarak 80.000.000 TL.’dir.
Bilindiği gibi Türk Tarımı kredilerini ağırlıklı olarak Ziraat Bankası’ndan kullanmaktadır. Kredi faiz oranları sektörden sektöre farklılıklar göstermektedir. Su Ürünleri Avcılık Kredileri şimdiye kadar sübvanse edilmeden, banka faiz listesinde yer alan "Diğer İşletme ve Yatırım Kredileri" başlığında bulunan 500.000 TL' ye kadar %9.5 500.000 TL' yi aşan kısım için %13 oranlı faiz ile kredi kullanabilmektedir. Tarım sektörü içinde en yüksek faizli krediyi avcı balıkçılar kullanmaktadır. Örneğin "Tarla İçi Modern Basınçlı Sulama Sistemleri faiz oranı %0", "Süt Sığırcılığı %5.2", "Arıcılık Kredileri %6,5", "et/yumurta tavukculuğu %6,5", "Su Ürünleri Yetiştiriciliği Kredileri ise %6.50"dir. Ziraat Bankasından.2010 yılı için Hazine Müsteşarlığı’na teklif edilen Tarımsal Kredi Faiz Oranları içerisinde balık avcılığının yer almamıştır.buna birde Marmara denizinde balıkçılığın yapılmasını engelleyen müsilaj olayıda eklenince balıkçılarımız zor durumda kalmışlardır.. Balıkçıların bu konudaki mağduriyetlerinin giderilmesi için kredi faiz oran ve miktarlarının Su Ürünleri Yetiştiriciliği Kredilerinde uygulanan oran ve miktarlar seviyesine çekilmesinin adil olacağı düşüncesindeyiz. Genel olarak balıkçılar banka faizinin yüksekliği nedeniyle yatırım ve işletme masraflarını komisyonculardan temin etmektedirler. Geleneksel olarak güvene dayalı olan bu sistem evrak hazırlama, teminat gösterme gibi zorunlulukları olmamasına rağmen, balıkçının ürünü üzerinde hak sahibi olmasını ve pazarlık şansını ortadan kaldırmakta, ürününü komisyoncunun istediği fiyattan satmak zorunda kalmakta ve balıkçı yaptığı yatırım oranında hak ettiği geliri yakalayamayarak, sürekli borç içinde yaşamak zorunda bırakılmaktadır.
Balıkçının yatırımları ve işletme giderleri çok yüksektir. Bundan başka balıkçı, balık gibi hassas bir ürünün arzını sağlamak, balığın taşınması, pazarlanması özel koşullar gerektirmektedir. Ürünün kaliteli ve istenen hijyen koşullarında tüketiciye ulaşabilmesi için uygun taşıma ve satış koşullarının oluşturulması gerekmektedir. Bunun için yeni yatırımlar, modernizasyon gereklidir. AB üyeliği yolunda her gün Bakanlık tarafından çıkarılan yeni genelgeler doğrultusunda balıkçının teknesini, taşıma koşullarını iyileştirmesi istenmektedir.
Yaklaşık 500 kooperatif ve bunların bağlı bulunduğu 12 Bölge Birliği adına, Su Ürünleri Kooperatifleri Merkez Birliği olarak balık avcılığı kredi faiz oranı ve miktarının da en az yetiştiricilik kredi faiz oran ve miktarı seviyesine çekilmesini istiyor;

Gereğinin yapılması için emir ve müsaadelerinizi arz ederim.

Ramazan ÖZKAYA
Su ürünleri Kooperatifleri
merkez birliği başkanı

yemeyin, yedirmeyin!

2010-07-30T10:18:00.000+03:00

Ali Ekber Yıldırım'ın 30 Temmuz 2010 tarihli yazısıdır

http://www.tarimdunyasi.net/?p=1493

Daha önce sadece GDO’lu mısır ve soyaya izin veren Bilimsel Komite, aldığı son kararla GDO’lu şekerpancarı, maya, patates, pamuk, bakteri biyokütlesi ve kolza(kanola)’nın da ithalatına izin verdi. Böylece bugüne kadar Türkiye’ye genetiği değiştirilmiş 9 çeşit mısır, 3 çeşit soya, 3 çeşit kanola, 6 çeşit pamuk, 1 çeşit şekerpancarı, 1 çeşit maya, 1 çeşit patates, 1 çeşit bakteri biyokütlesi olmak üzere toplam 25 çeşit genetiği değiştirilmiş ürün ithalatına izin verildi.

Ali Ekber YILDIRIM

İZMİR- Genetiği değiştirilmiş (GDO) 25 çeşit tarımsal ürünün ithalatına izin verildi. GDO Bilimsel Komite kararlarına göre bugüne kadar genetiği değiştirilmiş mısır, soya şekerpancarı, maya, patates, pamuk, bakteri biyokütlesi ve kolza(kanola)’nın toplam 25 çeşidine ithalat izni verildi.
Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, 26 Ekim 2009’da Resmi Gazete’de yayınlanan “Gıda ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol ve Denetimine Dair Yönetmelik” ile GDO’ lu ürünlerin Türkiye’ye girişinin yasaklanacağı iddia edilmişti. Bakanlık önce 27 ürünü GDO analizine tabi tutulacağını açıklamış ancak tepkiler üzerine ve yeterli laboratuar altyapısı olmadığı için analize tabi tutulan ürün sayısı 9’a indirilmişti. Bu 9 üründen domates, papaya ve çeltik hariç diğer 6 ürünün ithalatına izin verildi. Analize tabi tutulacak listede yer almayan maya ve bakteri biyokütlesinin de ithal edilmesi dikkat çekiyor.
Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nın internet sayfasında yayınlanan Bilimsel Komite kararlarına göre bugüne kadar Türkiye’ye genetiği değiştirilmiş 9 çeşit mısır, 3 çeşit soya, 3 çeşit kolza (kanola), 6 çeşit pamuk, 1 çeşit şekerpancarı, 1 çeşit maya, 1 çeşit patates, 1 çeşit bakteri biyokütlesi olmak üzere toplam 25 çeşit ürünün girişine izin verildi.
GDO’lu pamuklara izin
Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nın internet sayfasında yayınlanan Bilimsel Komite’nin 3. ve 4. toplantısında alınan kararlara göre, Türkiye’ye ithalatına izin verilen “genetiği değiştirilmiş MON1445-2 pamuk, MON15985-7 pamuk, MON1445-2 x MON15985-7 melez pamuk çeşitlerinin yem, gıda (rafine yağ) ve pamuk lifi olarak kullanıldığında, mevcut bilgiler ışığında insan ve hayvan sağlığı açısından istenmeyen bir etki oluşturmayacağı beklenmektedir” görüşüne yer verildi.
Aynı kararda MON531-6 kodlu pamuk, MON531-6XMON1445-2 kodlu pamuk, LLCotton 25 pamuk çeşidi için ise “Yem, gıda(rafine yağ) ve pamuk lifi olarak kullanıldığında herhangi bir risk oluşturmayacağı kanısına varılmıştır” denildi. Bu üç çeşit pamuk için “insan ve hayvan sağlığı açısından istenmeyen etki oluşturmayacağı “ ibaresinin yer almaması dikkat çekiyor.
Gen kaçışına önlem talebi
Bilimsel Komite kararlarında genetiği değiştirilmiş kolza (kanola) için gen kaçışı uyarısı yapıldı. Kararda GT 73 kolza,T45 kolza ve MS8 X RF hibrid kolza çeşidi için “yem, gıda (rafine yağ) olarak kullanıldığında mevcut bilgiler ışığında insan ve hayvan sağlığı açısından istenmeyen bir etki oluşturmayacağı beklenmektedir. Ancak, ülkemizde bu türün yabanileri bulunduğundan gen kaçışının önlenmesi için gerekli tedbirlerin alınması önerilmektedir” görüşüne yer verildi.
Uzmanlara göre, genetiği değiştirilmiş organizmaların(GDO) çevre açısından en önemli riski gen kaçışıdır. Bugüne kadar yapılan araştırmalar özellikle kolzadan, şeker pancarından, mısırdan yabani akrabalarına gen geçişi olduğu tespit edildiği biliniyor. Genetiği değiştirilmiş bir ürün üretildiğinde bundan yabani akrabalarına gen geçişi olacağı için genetik kirliliğin olma olasılığı yükseliyor.
Bilimsel komitenin kolza için gen kaçışı uyarısı yapması Türkiye’ye ithal edilen kolza çeşitlerinin ekiminin de yapılacağı kuşkusunu doğuruyor.
GDO’lu şekerpancarı
Bilimsel Komite kararı ile ilk kez genetiği değiştirilmiş şekerpancarı ithalatına da izin verildi. Kararda, “H7-1 şeker pancarı çeşidinin yem, gıda olarak kullanıldığında mevcut bilgiler ışığında insan ve hayvan sağlığı açısından istenmeyen bir etki oluşturmayacağı beklenmektedir” denildi.
Şekerpancarı üretimini kota ile sınırlayan ve üreticileri alternatif ürünlerin üretilmesi için destek veren Türkiye’nin GDO’lu şekerpancarı ithal etmesi dikkat çekiyor.
Fast-food patatesi de GDO’lu
İlk kez resmi olarak ithalatına izin verilen genetiği değiştirilmiş amilopektin patates çeşidi fast-food zincirlerinde kızartmalık patates olarak kullanılıyor. Bilimsel Komite, EH92-527-1 patates çeşidinin doğrudan gıda ve yem olarak kullanılmasının uygun olmayacağına karar verirken bu patates çeşidine ait ürünlerin yalnızca endüstri amaçlı (kağıt ve kimya) kullanılabileceği görüşüne vardı.
Listeden çıkarılan maya ve bakteriye izin
Bilimsel Komite kararları arasında en çarpısı olanı ise Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nın geçen yıl Kasım ayında analize tabi tuttuğu 27 ürün arasında yer alan ancak daha sonra listeden çıkardığı genetiği değiştirilmiş maya ve bakterinin de ithalatına izin verilmesi oldu. Bilimsel Komite, “genetik olarak değiştirilmiş ve kurutularak öldürülmüş bakteri biyokütlesi PL73’ün yem katkısı olarak kullanıldığında, eldeki bilgiler ışığında insan ve hayvan sağlığı açısından istenmeyen bir etki oluşturmayacağı beklenmektedir” görüşü ile bu bakterinin ithalatına izin verdi.
“Genetik olarak değiştirilmiş, kontrollü ısı kullanılarak öldürülmüş MT 663/Pmt742 veya Pak729 maya biyokütlesi canlı GDO içermediğinden, yem katkısı olarak kullanıldığında, eldeki bilgiler ışığında insan ve hayvan sağlığı açısından istenmeyen bir etki oluşturmayacağı beklenmektedir” görüşünün yer aldığı Bilimsel komite kararı ile genetiği değiştirilmiş mayaya da ithalat izni verildi.
Daha önceki kararlarda genetiği değiştirilmiş 3 çeşit soya ve 9 çeşit mısır ithalatına izin verilmişti. Böylece Türkiye’ye bugüne kadar toplamda 25 çeşit GDO’lu ürünün girişine resmen izin verilmiş oldu.
Kararların dili tereddütlü
GDO Bilimsel Komite kararlarında “mevcut bilgiler ışığında”, “insan ve hayvan sağlığı açısından istenmeyen bir etki oluşturmayacağı beklenmektedir” gibi kesin olmayan ifadelerin kullanılması dikkat çekiyor. Uzmanlar, Bilimsel Komite üyelerinin GDO’lu ürünlerin doğuracağı zararlar nedeniyle tüketicilerin hukuki yollara başvurmasından kaçınmak amacıyla kesin olmayan ifadeler kullandığına dikkat çekiyor.
Hani GDO yasaklanmıştı?
“Gıda ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol ve Denetimine Dair Yönetmelik” yayınlandığında, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Tarım ve Köyişleri Bakanı Mehdi Eker ve bakanlık bürokratları yaptıkları açıklamalarda bu yönetmelikle GDO’ lu ürün ithalatının yasaklandığını iddia etmişti.

İthal edilen GDO’lu ürün çeşitleri

Ürün Çeşit sayısı
Mısır 9
Pamuk 6
Soya 3
Kolza(kanola) 3
Şekerpancarı 1
Patates 1
Bakteri 1
Maya 1
Toplam 25

Tarım Bakanlığı’nın GDO analizi yaptığı ürünler
-Mısır,
-Soya
-Kanola
-Pamuk
-Papaya
-Domates
-Şeker Pancarı
-Çeltik-Pirinç
-Patates

İstanbul, ona sahip çıkanındır!

2010-07-24T08:55:00.000+03:00

İstanbul S.O.S. Eylemi

UNESCO Dünya Miras Komitesi 2010 Taslak Kararı'nda, İstanbul'da bulunan Dünya Miras Alanları'nın uluslararası koruma standartlarına uygun olarak korunmadığı , Haliç metro inşaatının , 5366 sayılı yenileme yasasınınin ve İstanbul Boğazı karayolu tüp geçiş projesinin bu standartları ihlal ettiğini belirtilerek, İstanbul'un Tehlikede Olan Dünya Miras Listesi'ne alabileceğini bildirmesi sivil bir hareketi tetikledi.

Çok sayıda akademisyen, sivil toplum kuruluşları, odalar, uzmanlar ve bireylerden oluşan İstanbul S.O.S girişimi adlı grup , "Istanbul alarm veriyor . Kentine sahip çık!” sloganıyla yola çıktı. Grup, bugüne kadar yaşanan süreçle ilgili farkındalık yaratma amacıyla bir imza kampanyası başlattı ve bilgilendirme toplantıları düzenledi.

24 Temmuz 2010 Cumartesi günü ise saat 18.00 de Beyoğlu-Galatasaray Meydanı'nda bir eylem düzenlenecek. İstanbul’un tarihi mirasının tehlikede olduğunu ve korunma koşulları ile UNESCO kriterlerinin sağlanması gerektiğini savunan katılımcılar bedenleriyle uluslararası imdat çağrısı kodu olan S.O.S harflerini yazacaklar.

2010-06-21T09:16:00.001+03:00

bugün Pazartesi. eğer daha önce başlamadıysanız, bugün, yeni bir diyetin ilk günü olsun: üzerinde "gdo'lu değildir" yazmayan ve içeriğinde soya ya da mısır olan hiçbir ürünü yemeyin! yedirmeyin!

siz de bizler gibi gdo'ların yönetilmesini değil yasaklanmasını isteyenlerdenseniz, gdo'yu önce kendi diyetinizden çıkartacaksınız. yemeyecek, almayacak, o güç bela kazandığınız parayı asla ve asla gdo içeren ürünlere yatırmayacaksınız. nokta.

zira otuz yıldır Cola içilen bir ülkede yerli sermayenin de benzer kazanca göz dikip alaturcasını yaratmasından sıçratıp hedefi hükümete çevirmek ve "memleketi satıyorlar" demek, çok kolay! becerebiliyorsanız Cola'nın muazzam karlılığının arkasındaki mısır şekerine ve o mısırın hele bir de gdo'lu olma durumunda artacak kazanca dur deyin. becerebiliyorsanız "gdo'lu soya ve mısıra yasal izin çıktı" haberleri arasında girdiğiniz süpermarketten, çantanızda mısır ya da soya içeren hiç bir ürün olmadan çıkmayı deneyin. güç, cebimizde: oy da, para da bizde!

hatırlatmama izin verin: mısır kahvaltı gevreğinizden, gazozlu içeceğe, Türkiye'nin en çok satan birasından, tavukların yemine... heryerde. soya ise: çikolatadan, keklere, kurabiyeden, ekmeğe..

paketinde "gdo'suz mısır/soyadan üretilmiştir" yazmadığı sürece yemeyin. yedirmeyin.

gdo'lu soya ve mısır kar getirmediğinde yasaklamak gereksiz olacak zira, güvenin.

- Defne KORYÜREK

2010-06-02T14:43:00.000+03:00

herhalde geleceksiniz, dinleyeceksiniz! di mi?

2010-05-13T08:23:00.005+03:00

20 – 22 Mayıs 2010 tarihlerinde yedinci kez düzenleyeceğimiz ANIMALIA ISTANBUL Hayvancılık ve Teknolojileri Uluslararası İhtisas Fuarı İstanbul Fuar Merkezinin 10.No.lu salonunda yer alacaktır.

Hayvancılık Sektörümüz için son derece önemli olan bu Fuarımızın resmi açılışı

20 Mayıs 2010 Perşembe günü

Saat 11:30 da yapılacaktır.

Katılımcı firmalarımızın sunacağı önemli seminerlerin yanı sıra sektörün güncel sorunlarının tartışılacağı aşağıdaki panellerimiz yoğun ilgi karşılanacaktır:

21.05.2010 Cuma günü 15.00 – 17.00 de

"Gelişmiş Ülkelerde Kırmızı Et Sektöründe Arz Fazlası Sorun İken Türkiye'de Neden Üretim ve Talep Yetersizliği Yaşanıyor"

Panel Başkanı :

Ali Ekber Yıldırım / Dünya Gazetesi Tarım Yazarı

Panelistler :

Ahmet Ertürk / TBMM Tarım, Orman Köyişleri Komisyonu Sözcüsü / Ör-Koop Bşk

Prof Dr Şakir Doğan Tuncer / VHD Başkanı / AÜ Vet. Fak. Hayvan Besleme ve Beslenme Hastalıkları Ana Bilim Dalı Bşk.

Fazlı Yalçındağ / Türkiye Kasaplar Federasyonu - Yönetim Kurulu Başkanı

Mustafa Albayrak / Et Üreticileri Birliği Başkan Yrd.

Nazım Kaya / Tüketiciler Birliği Genel Başkanı

22.05.2010 Cumartesi günü 15.00 – 17.00 de

"Türkiye'de Süt Gerçeği ve Geleceğimiz"

Panel Başkanı:

Ali Ekber Yıldırım / Dünya Gazetesi Tarım Yazarı

Panelistler:

Ahmet Ertürk / TBMM Tarım, Orman Köyişleri Komisyonu Sözcüsü / Ör-Koop Bşk

Mahmut Eskiyörük / USK / Yönetim Kurulu 2. Başkanı

O. Vasfi Yasun / Türkiye Süt Üreticileri Birliği Yönetim Kurulu Bşk Yrd

Adnan Yıldız / TÜSEDAD / Yönetim Kurulu Başkanı

Defne Koryürek / Fikir Sahibi Damaklar Sözcüsü

İlknur Menlik / ASÜD Kurumsal İlişkiler Direktörü

Sektörü etkin bir şekilde temsil edecek bir platform yaratma gayretlerimiz, şahsınızın fuarımızı

ziyaret etmesi durumunda güç kazanacak, HKF Yönetimini onurlandıracak ve katılımcılarımızı memnun edecektir

Bilgi ve ilgilerinize arz ederiz.

Saygılarımızla

Tülin Yeşilgonca

Fuar Müdürü

HKF Fuarcılık A.Ş.

Barbaros Bulvarı 163/2

34349 Beşiktaş - İSTANBUL

Tel: + 90- 212/ 216 40 10

Fax:+90- 212/ 216 33 60

Web: www.hkftradefairs.com

2010-05-03T09:38:00.001+03:00

2010-05-02T12:13:00.001+03:00

-BASIN DUYURUSU -

TÜRKİYE‘YE GİREN GDO‘LU ÜRÜN MİKTARINI AÇIKLIYORUZ!

GDO Yönetmeliği 20 Kasım ve 20 Ocak‘ta iki kez değişti, 100 günde ithal edilen mısır miktarı 4 kat, soya ise 18 kat arttı...

1478 üründen 124‘ü GDO‘lu çıktı!

2 Mayıs 2010

Tarım ve Köyişleri Bakanlığı‘nın 26 Ekim 2009 tarihinde çıkardığı "Gıda ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol ve Denetimine Dair Yönetmelik"teki ithalata yönelik getirilen kurallar nedeniyle düşen mısır ve soya ithalatının, Yönetmeliğin değiştirilmesinin ardından patladığı ortaya çıktı!

Bakanlık tarafından GDO Yönetmeliği‘nde 20 Kasım 2009 tarihinde yapılan değişiklikle "26.10.2009 tarihinden önce kontrol belgesi almış" ürünler ithalat aşamasında denetleme kapsamından çıkartılmış; Ocak 2010‘da da bu muafiyetin süresi genişletilmiş ve bu kez "20.01.2010‘dan önce kontrol belgesi almış" ürünlerin 1 Mart 2010‘a kadar serbestçe ülkeye girişine olanak sağlanmış, bu belgelerinin kazanılmış hak yarattığından bahisle ürün ithalatının yönetmelikteki izin ve denetim sisteminden muaf olduğu düzenlenmişti. Söz konusu ertelemelere ilişkin Danıştay 10 uncu Daire‘de açmış olduğumuz davalarda Yüksek Mahkemece çevre ve insan sağlığı yönünden risk oluşturabilecek durumlarda, risk oluşturan hallerin kazanılmış hak kapsamında korunamayacağına hükmedilmiş ve Yönetmeliğin 1 Mart 2010‘a ertelemeye ilişkin düzenlemelerinin yürütmesi durdurulmuştu.

GDO‘ya Hayır Platformu olarak, yönetmelik değişikliklerinin ardından basın toplantıları düzenleyerek, "26 Ekim 2009 tarihinden önce kontrol belgesi almış ürün miktarı kaç tondur, bunların ürün dağılımı nasıldır ve ithalatçıları kimlerdir? 26 Ekim 2009-20 Ocak 2010 tarihleri arasında kontrol belgesi alınan ürün kaç tondur, bunların ürün dağılımı nasıldır, ithalatçıları kimlerdir? ‘Türkiye‘ye bir gram GDO‘lu ürün girerse istifa ederim‘ diyenler ne olmuştur da, GDO‘ların ithalatına izin verme durumunda kalmıştır?" diye sormuştuk.

Bilgi Edinme Başvurusu yoluyla Tarım ve Köyişleri Bakanlığı‘ndan aldığımız verilere göre, 26 Ekim - 16 Aralık 2009 tarihleri arasında düşük seviyelerde seyreden mısır ve soya ithalatı, Yönetmelik değişikliklerinin ardından katlanarak artmıştır. Gıda ve yemlik mısır ithalatı yaklaşık 18 bin tondan, 80 bin tonlara, yemlik soya da 10 bin tondan 294 bin tona çıkmıştır.

Mısır; Fransa, Arjantin, Ukrayna, ABD, İspanya, Slovak Cumhuriyeti, Sırbistan, Karadağ, Belçika, Rusya, Romanya, Bulgaristan, Tayland, İngiltere ve Bosna Hersek‘ten ithal edilmiştir.

Soya ithali de, Danimarka, ABD, Hong Kong, Tayland, Hindistan, Fransa, Çin, Almanya, Ukrayna, İsviçre, Belçika, İspanya, İsrail, İngiltere ve Kanada‘dan yapılmıştır.

Ayrıca 1 Mart 2009 - 1 Mart 2010 tarihleri arasında, Romanya, Ukrayna ve Bulgaristan‘dan 92.813 ton kolza ve Vietnam, Tayland, Pakistan, Mısır, İtalya, Çin, Tayvan, Arjantin, ABD, Uruguay, Endonezya, Şili, Fransa ve Hong Kong‘dan 104.473 ton pirinç ithal edilmiştir.

Bakanlıkça 11 Aralık 2009 tarihine kadar laboratuarlarda incelenen 1478 üründen 124 adedinin (yüzde 8.3) GDO‘lu olduğu tespit edilmiş ve bunların ithaline izin verilmemiştir. Ancak 20 Kasım 2009 ve 20 Ocak 2010 tarihlerinde yapılan yönetmelik değişiklikleri ile kontrol belgesi olan ürünlerde analiz zorunluluğu kaldırıldığı için ülkeye giren bazı ürünlerin GDO‘lu olup olmadığı belirlenememiştir. Özellikle yukarıda verilen ithalat listesindeki ABD, Arjantin, Hindistan, Kanada ve Çin‘in, GDO‘lu üretimde dünyada başı çeken ülkeler arasında yer aldıkları anımsanırsa, analiz yapılmamasının vahim sonuçları daha açık biçimde görülebilecektir.

Ne yazık ki, GDO‘lu ürünler konusunda ticaret ve rant için, üretici ve tüketici konumundaki milyonlarca yurttaşımızın sağlığı riske atılmıştır!

Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, yönetmelik değişiklikleri ile muafiyetin sağlandığı dönemlerde, hangi firmaların ithalat yaptığını açıklamak zorundadır.

Uluslararası düzeyde yapılan bilimsel çalışmalar, GDO‘lu ürünlerin alerjik reaksiyonlar doğurduğunu ve antibiyotiğe direnç yarattığını kanıtlamış; kan biyokimyasında bozulmalar - organ hasarları - doğum anomalileri - üçüncü nesilden sonra kısırlık yaratma risklerinin de varlığını ortaya koymuştur.

Tüm bunlar ortadayken, 26.03.2010 tarihinde Resmi Gazete‘de yayımlanarak yürürlüğe giren 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu ile GDO‘lu ürünlerin ithalatı denetimli serbestliğe tabi kılınmıştır. Hem çevre ve halk sağlığı, hem de Türkiye‘nin tarımsal üretim potansiyeli açısından büyük sakıncalar doğuran Yasa‘da, antibiyotiğe direnç geni taşıyan GDO‘lu ürünlerin ithalatının yasaklanması konusunda bir hükmün bulunmaması büyük bir eksikliktir. Ayrıca Biyogüvenlik Kurulu‘nun kamu ağırlıklı oluşturulması, Yasa‘nın altlığı olan Yönetmeliklerle meslek örgütleri tanımına konunun ticari taraflarının da eklenmesi, Kurul‘un tarafsızlığı ve bilimselliği konusunda kuşku yaratmaktadır.

Diğer bir önemli konu ise, Biyogüvenlik Yasası çıkarıldıktan sonra bu Yasa‘nın alt Yönetmeliklerinin yayımlanması yoluna gidilmesi gerekirken; hala 26 Ekim 2009 tarihli Yönetmelikte değişiklik yapılmaya devam edilmesidir. 20 Kasım 2009 ve 20 Ocak 2010 tarihli değişikliklerden sonra, en son 28 Nisan 2010 tarihinde bir değişiklik daha yapılmıştır. Bu değişiklikle, insan ve hayvan tedavisinde kullanılan antibiyotiklere karşı direnç genleri içeren GDO ve ürünlerinin ithalatı ve piyasaya sunulmasını yasaklayan hüküm yürürlükten kaldırılmış, izin koşulları ve Komite‘nin görevleri arasına "Avrupa Birliği‘nde tüketime uygunluğu onaylanmış genler hakkında değerlendirme yapma" hükmü eklenmiştir. Böylece, bir taraftan antibiyotiklere karşı direnç genleri içeren GDO ve ürünlerinin ithalatı serbest bırakılırken, diğer taraftan Türkiye‘nin risk yönetimi yetkisi daraltılmakta ve Bakanlık kararına terk edilmektedir. Türkiye‘ye yıllar boyunca GDO‘lu ürünlerin girişine seyirci kalan bir Bakanlığa, sınırları daraltılarak risk yönetiminin devredilmesi, kamu yararına sonuçlar doğurmayacaktır.

Bizler, bu alanda yıllardır halk yararına çaba gösteren kurum ve kuruluşlar olarak, bir kez daha "GDO‘ya Hayır" diyoruz. Halkın ve ülkenin yarar ve çıkarları, şirketlerin kar hırsının üzerindedir. İlgili yargı kararlarında da altı çizildiği üzere, çevre ve insan sağlığı yönünden risk oluşturabilecek durumlarda, riskin konusu kazanılmış hak kapsamında korunamaz. GDO‘lu ürünlerin ithalatı ve transit geçişi derhal yasaklanmalı, Türkiye‘nin üretim kapasitesi onarılarak sektörün ihtiyacı olan tarımsal hammaddelerin yurtiçinde üretilmesi sağlanmalıdır. Türkiye‘nin tarımsal hammadde dış ticaretinde net ithalatçı olması ve bu açığın kapatılması için GDO‘lu ithalata izin verilmesi, Türkiye‘nin yararına olamaz.

Tarım sektörünün üretim gücünün korunarak geliştirilmesi, halk sağlığının her türlü ticari kaygının üzerinde tutulması ve dünyanın en önemli gen merkezlerinden birisi olan ülkemizin genetik yıkıma sürüklememesi için GDO‘ya Hayır diyoruz...

Kamuoyuna saygı ile duyurulur...

GDO‘YA HAYIR PLATFORMU

2010-05-01T23:08:00.003+03:00

- BASIN TOPLANTISINA ÇAĞRI -

TÜRKİYE‘YE GİREN GDO‘LU ÜRÜN MİKTARINI AÇIKLIYORUZ!

1 Mayıs 2010

Tarım ve Köyişleri Bakanlığı‘nın 26 Ekim 2009 tarihinde çıkardığı ve bugüne dek 3 kez değiştirdiği "Gıda ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol ve Denetimine Dair Yönetmelik", halk sağlığı açısından büyük tehlikeler yaratmaya devam etmektedir.

GDO‘ya Hayır Platformu tarafından, 2 Mayıs 2010 Pazar günü saat 11.00‘de bir basın toplantısı düzenlenerek, yönetmelik değişiklikleriyle Türkiye‘ye girişine göz yumulan GDO‘lu ürün miktarı ve laboratuar analizlerinde ne kadar üründe GDO bulunduğu açıklanacaktır.

Basın toplantısında, GDO yönetmeliğinde 28 Nisan 2010 tarihinde yapılan değişiklik de değerlendirilecektir.

Basın Toplantısına, tüm yazılı ve görsel basın üyeleri davetlidir.

TARİH       : 2 Mayıs 2010, Pazar

SAAT         : 11.00

YER            : Ziraat Mühendisleri Odası, M. YÜCELER Toplantı Salonu

                       Karanfil Sok. 28/19, Kızılay / ANKARA (0312 444 1 966)

İstanbullu Balıkçılarımız Lüfer'imize Sahip Çıkıyor!

2010-04-30T22:08:00.001+03:00

"İstanbul Lüfer'e Hasret Kalmasın!" dahilinde başlattığımız "Lüfer Yok Olmasın!" imza kampanyasına gelen ikibinin üzerindeki desteğin arasında Bakırköy Su Ürünleri Kooperatifi ve Kadıköy Su Ürünleri Kooperatifi de yer alıyor.

Lüfer aşkına, denizler aşkına, sürdürülebilirlik aşkına, çocuklarımız ve gelecek aşkına... İstanbullu balıkçılarımızla aynı safta, aynı savaşı veriyor olmaktan biz, gurur duyuyoruz.

2010-04-27T17:25:00.002+03:00

ikinci bültenimiz...

"İstanbul Lüfer'e Hasret Kalmasın!" kampanyası ve amacına ilişkin Tarım Bakanı Mehdi Eker'e hitaben

2010-04-26T14:48:00.001+03:00

aşağıdaki mektubu Tarım Bakanı Mehdi Eker'e hitaben yazdık ve özel kalem müdürü Selami Gülay vasıtası ile ve Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü Su Ürünleri Hizmetleri daire başkanı Vahdettin Kürüm ile Genel Müdür Yardımcısı Dr. Durali Koçak'a cc'lemek sureti olarak ilettik:

26 Nisan 2010

Sayın Bakanım,

Bilindiği üzere ülkemizdeki av yasakları 1380 sayılı yasa gereği Bakanlık'ınızca denetlenmekte ve sirkülerlerle düzenlenmektedir.

Lüfer balığının boy yasakları son 20 yılda farklı dönemlerde pek çok farklı uygulamaya konu olmuştur. Bu farklı uygulamaların neticesi olan son 10 yıla ve üretim miktarlarına bakıldığında, Lüfer avcılığının son 10 yılda 5 kat azaldığı görülecektir! Çünkü avlanan bu lüferler aslında bir kez bile yumurta dökmemiş çinekoplardır.

Bu katliama sebep ise sirkülerimizdeki asgari avlama limitinin 14 cm oluşudur.

Elimizdeki bu rakamlar balıkçılıkta gelecekte büyük tehlikenin bizi beklendiginin habercisidir. Sürdürülebilir bir balıkçılık için tür, yer ve balıkçı takımı sınırlamlaları son derce önemli olup tür yasakları arasında bulunan ve halen uygulanmakta olan 14 cm lik asgari sınır uygulaması Lüfer balığının stoklarının sürürlebilir olmaktan çıkarmakta, stokların yıpranması hatta yok olmasına neden olmaktadır.

Bu nedenle bizler Lüfer için uygulanan 14 cm lik asgari avlanma boyu uygulamasının 20 cm olmasını amaçlayan bir kampanya başlatmış bulunmaktayız.

Amacımız, orta dönemde hem balıkçıyı hem de tüketiciyi mutlu edecek bir çözüm bulunmasıdır. Bu konuda bir çok tüketici ve balıkçı birliğinin bizimle aynı görüşü paylaştığı da başka bir gerçektir.

Bütün bu konuları size izah etmek ve başlattığımız kampanyayı sizin yardımınızla başarıyla sonuçlandırmak için uygun göreceğiniz bir zamanda bizlere randevu vermenizi talep etmekteyiz.

Gereğini saygılarımızla arz ederiz.

Defne Koryürek
Slow Food, İstanbul
FİKİR SAHİBİ DAMAKLAR adına

Bayram Öztürk
Türk Deniz Araştırmaları Vakfı (TÜDAV) adına

Mayıs ayının 4'ünde İstanbul'a gelmesi beklenen Mehdi Eker'i, aynı gün, biz de görebilmeyi umuyoruz. bu süre zarfında gerek Selami Gülay ve gerekse de Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü'ndeki dostlarımız tarafından lüferin ihmal edilmemesi ve bakanın önüne "işin ciddiyeti ve yanlışlığına" ilişkin raporun gitmesi için takipte olacağız.

24 cm'in altı boyda lüfer satmayacağının teminatını veren işletmeciler, şef ve aşçılar:

2010-04-19T08:34:00.017+03:00

Neredeyse 2000 tüketici imzasıyla desteklenen bu dostlarımıza gösterdikleri hassasiyet ve niyet ettikleri söz için teşekkürlerimizle...

Adem Boğatepe - Aşçı
Ahmet Melih Özbek - İşletmeci (Leb-i Derya)
Ahu Kerimoğlu Aysal - İşletmeci (Hotel Les Ottomans)
Alanur Erdoğan - Aşçı
Ali Ronay - Chef de Cuisine (The Ritz-Carlton Istanbul)
Aslı Saçar - İşletmeci (Lulu's)
Aslı Sepek - Restaurant Şefi (Zarifi)
Aydın Demir - Şef
Ayşe Şenssılay - İşletmeci (Giritli Restoran)
Ayşegül İlsever - İşletmeci (Biber Bar ve Blackk)
Bade Tomruk - Pazarlama ve İletişim Müdürü (tüm Divan Grubu İşletmeleri adına)
Bade Uygun - İşletmeci (Badehane)
Banu Karvan - İşletmeci (Global Gıda A.Ş.)
Bar Allıcıoğlu - İşletmeci (Barba Giritli Balık Lokantası)
Başak Emirdağ - Şef (La Rouge)
Batur Durmay - İşletmeci (Asitane Restaurant)
Bayram Karaçam - Aşçı
Behzat Şahin - İşletmeci (Cibalikapı Balıkçısı)
Bülent Akkızoğlu - Şef (Kiki Gastropub)
Cengiz Acungüç - İşletme müdürü (La Maison)
Ceylan Çelikoğlu - Aşçı
Cihan Çetinkaya - Şef
Defne Şengül - İşletmeci (Park Fora)
Deniz Dilbaz - Aşçı
Deniz Kurt - İşletmeci (Seakurt Su Ürünleri)
Dilan Dağ - Basın Halkla İlişkiler Sorumlusu (Nanna Restaurant, Paysage Restaurant, Balık Noktası ve Günay Restaurant adına)
Dilara Erbay - Aşçı, İşletmeci (Abracadabra)
Ebru Koralı - İşletmeci (Hayal Kahvesi)
Ece Aksoy - İşletmeci (9 Ece Aksoy)
Elif Şule Doğan - Aşçı
Elif Yalın - İşletmeci (Mangerie, Delicatessen)
Emre Akça - Gastronomi, öğrenci
Emre Şen - Şef, İşletmeci (Lavanda Otel)
Emre Tatari - Gastronomik Bilimler, öğrenci
Erkan Çetin - Aşçı
Erkut Tekeli - Aşçı
Esra Birtek Hazer - Aşçı
Eyüp Kemal Sevinç - Şef
Fatih Kaya - Şef (Cezayir Restaurant)
Ferda Erdinç - İşletmeci (Zencefil)
Ferit Baltacıoğlu - İşletmeci (The House Cafe)
Gonca Sadıki - İşletmeci (Nişantaşı Cafe de Paris)
Güniz Tortamış- İşletmeci (Cafe Zanzibar)
Gürsel Keleş - Şef
Hande Bozdoğan - İşletmeci (İstanbul Culinary Institute)
Hayri Yöndem - Aşçı
İbrahim Tuna - İşletmeci (Fauna)
İlknur Çelk - Aşçı
İnci Ülgen Bozyiğit - Aşçı
Kaan Sakarya - Aşçı
Kaya Demirer - İşletmeci (Topaz Restaurant)
Kerem Suner - İşletmeci (Mezzaluna Express)
Leyla Tabrizi - İşletmeci (Su’dan)
Mehmet Gök - Executive Chef (Four Seasons Hotels İstanbul)
Mehmet Gürs - Şef (İstanbul Yiyecek İçecek/Mikla)
Melisa Özgür (Hotel Seraglio)
Mert Seran - Executive Chef (Group 29)
Murat Bozok - Şef (Mimolett Restaurant)
Murat Yörük - İşletmeci (72 Bistro)
Musa Dağdeviren - Usta (Çiya)
Mustafa Taşan - İşletmeci (Kırkpınar Lokantaları, The Bow Bells, Karadabalık, Gruppo A.Ş.)
Necati Aktaş - Aşçı
Nejat Albeyrak - İşletmeci (Barba Giritli)
Nilay Pya - Aşçı
Orhan Arık - Aşçı
Osman Bahadır - Şef
Pelin Dumanlı - Asçı
Rıza Büyükuğur - İşletmeci (İstanbul Doors Grubu)
Savaş Aydemir - Execitive Chef (Four Seasons Hotels Istanbul)
Sevinç Baliç - İşletmeci (Karaköyüm)
Serhat Doğaç - İşletmeci (Mevsim Balıkçısı)
Serpil Gürcan - Aşçı
Sıdıka Karaman - İşletmeci (Sıdıka Meze Restaurant)
Sitare Baras - İşletmeci (Mutfak Sanatları Akademisi )
Süleyman Öztoprak - Şef
Şemsa Denizsel - İşletmeci (Kantin)
Şerife Sözer - İşletmeci (Derya Balık Restaurant)
Tevfik Şems Naipoğlu - Aşçı
Turizm Araştırmaları Derneği (TURAD)
Turgut Kağıtçı - İşletmeci (Nobel Gourmet)
Türkan Çim Işık - İşletmeci (Lodos, Bozcaada)
Veli Karabudak - İşletmeci (MidPoint)
Yeşim Ekeroğlu Baykut - Aşçı
Zeynep Dayıoğlu - Aşçı

2010-04-04T12:34:00.015+03:00

Sevgili dostlar,

şüphesiz farkındasınız, lüfer ciddi bir yok olma tehlikesi ile karşı karşıya!

Eskiden tazesinden başka balık bilmeyen, kıyısında tuttugu balığı "derya kuzusu" deyip ve keyifle tüketen İstanbullu da, bugün, süpermarket balıkçılarının çiflik somonlarına ve levreklerine mahkum zaten! Biz İstanbullular’sa ne çapari hazırlar olduk, ne oğullarımızla Boğaz'a iniyoruz artık, ne de lüferin dişlerine dair hikayelerimiz kaldı, anlatacak.

Lüferle beraber İstanbul da yok oluyor!

Bir dostumuz yazmış: "İstanbul balık olsa lüfer olurmuş, onun gibi, dişli, vahşi, haysiyetli.. " Biz, bu cümlenin hakkını verelim diyoruz ve lüfere sahip çıkmanın sorumluluğumuz olduğunu düşünüyoruz. Bu nedenle de bir imza kampanyası başlattık: "Lüfer yok olmasin! imza kampanyası"

Katılımınızı bekliyoruz!

Sevgilerimizle,
Defne Koryürek ve Mehmet Gürs

ayrıca 12 Nisan Ptesi günü TÜDAV'la işbirliği içinde bir de toplantı var düzenlediğimiz, siz de gelin...

2010-04-04T11:42:00.003+03:00

Bağımsız Süt Birliği'nden aldığımız son dakika haberine göre Türkiye Süt Üreticileri Birliği üye üreticilere dün akşam saatlerinde faks çekerek grev çağrısında bulunmuş.

Süt üreticilerinin taban satış fiyatı belirlemekte süt sanayii ile düştüğü açmaz ve Türkiye'nin bugüne kadar yürüttüğü hayvancılık politikalarının yarattığı dar boğazın kesişimindeyiz. Konuya tüketicilerin de mudahil olması ve iyi, temiz ve adil bağlamında karaların alınmasında aracılık etmesi gerekmekte.

Konu ile ilgili bu gece saat 19:00'da NTV'de Murat Birsel'in sunduğu ve Tarım Bakanı Mehdi Eker ile Ali Ekber Yıldırım'ın konuk olacağı programı kaçırmayın.

2010-03-19T08:21:00.001+02:00

How to feed the world ? from Denis van Waerebeke on Vimeo.

2010-03-17T19:30:00.002+02:00

Saygıdeğer Milletvekili
TBMM / Ankara

Malumaliniz olduğu üzere, komisyonlarda görüşülerek Genel Kurul sürecine gelen “Ulusal Biyogüvenlik Yasa Tasarısı” 17 Mart Çarşamba TBMM Genel Kurulu’na gelecek. Tarım Bakanı ve Tarım Bakanlığı bürokratlarının, gözünü karartarak savundukları bu tasarının yasalaşması durumunda; bu ülke yani sizin milletvekilliğini yaptığınız Türkiye, bir ömür vicdan azabından kıvranabileceğiniz tarifsiz bir akıbetle karşı karşıya kalacak.

GDO’yu yasaklıyoruz bahanesiyle çıkarılan yasa tasarısını şayet siyasi tarafgirlik ve siyasi karşıtlıktan uzak bir dikkatle okursak, hep birden “SAHİ BİR ŞEYİ YASAKLAMAK İÇİN BU KADAR KAPSAMLI ve BİR O KADAR SIĞ GEREKÇELİ BİR KANUN OLABİLİR Mİ?” demekten kendimizi alamayacağız.

TBMM’de bu ülkeyi temsil hakkını elde etmiş, her biri kıymetli Sayın Milletvekillerinin, siyasi tarafgirlik ve siyasi karşıtlıktan uzak bir şekilde bu tasarıya evet oyu vermeden, daha dikkatle okuyarak HAYIR diyeceklerini ümit etmek istiyoruz.

Bu nedenle Sağlık ve Gıda Güvenliği Hareketi olarak, özetle şunu belirterek size tarihi bir çağrıda bulunuyoruz:

Dünyanın en tartışmalı meselelerinden biri olan GDO, Türkiye’de yeterince bilinmeyen ve tartışılmamış bir meseledir.

- Tarım Bakanlığı’nın alelacele çıkardığı GDO Yönetmeliği, Danıştay Dava Daireleri Genel Kurulu’nca görüşülmeye devam edilirken,
- Anayasa Mahkemesi GDO konusunda Tarım Bakanlığı gibi düşünmediğini açıklarken,
- ABD’li GDO tohumcularının Türkiye’de GDO rüşveti dağıttığına dair Ağır Ceza Mahkemesi incelemesi devam ederken,
- Küresel güçlerle organik yahut inorganik hiçbir bağı bulunmayan sağduyulu çevreler GDO’nun meydana getireceği sorunlar konusunda açıklama üstüne açıklama yaparken, GDO’yu meşrulaştıran yeni Ulusal Biyogüüvenlik Yasa Tasarısı konusu daha çok düşünmeyi gerektirir.

GDO sorunu sadece tarımsal bir sorun değildir. Bu mesele tarım, sağlık, çevre, eğitim, ticaret gibi bakanlıklar ile Milli Güvenlik Kurulu’nun da meselesidir. Ancak mesele bu ülkede sadece tarımsal bir sorun gibi tartışılıyor.

Çünkü GDO demek;

Sayısız hastalık demek,
Kölelik demek,
İnsanlığın ortak mülkü tohumları birkaç küresel gücün insafına terk etmek demek,
Bağımsızlığından vazgeçmek demek,
Kısırlaştırılmayı kabul etmek demek,
Bitkilerin ve hayvanların bedduasını almak demek,
Dünyayı yaşanamaz bir yer haline getirmek demek,
Her mideyi misket bombası ile doldurmak demek,
Beden ve ruh sağlığından vazgeçmek demek,
İnsan ve hayvanlarda yamyamlaşma belirtileri demek,
Kötülük ve belâ demek,
Zulüm ve haksızlık demek,
Bağımlılık demek,
Dedelerimizden aldığımız emanete ihanet demek,
Ona rıza göstermek şeytana rıza göstermek demek...

Evet!
Karşı durmazsak bu belâlar gelir hepimizi bulur. Kurunun yanında yaşı da yakar.

Bu gerçeği bilerek hiçbir milletvekili bu ‘bela yasası’na izin vermeyecektir. Ama milletvekilliği, ‘bilmiyordum’ mazeretinin ileri sürülemeyeceği yüksek bir sorumluluk makamıdır.

Ezici bir çoğunlukla reddedilmesini umduğumuz tehlikeli yasa için, tüm Değerli Milletvekillerimize büyük görev düşüyor.

Bizler tıpkı sizler gibi GDO istemiyoruz. Sizinde bildiğiniz üzere Ulusal Biyogüvenlik Yasa Tasarısı, bize sol gösterip sağ vurma yasasıdır. Başbakan Yardımcısı ve Hükümet Sözcüsü Sayın Cemil Çiçek, gerçeği geçtiğimiz yıl Ulusal Biyogüvenlik Kanun Tasarısı hakkında bilgi verdiği bilgilendirme toplantısında, “Kanunun yürürlüğe girmesiyle, genetiği değiştirilmiş bitkilerin üretimine izin verilmesinin önü açılmış olacak” şeklinde ifadelendirmiştir. Bu cümleyi doğru okuma ve hatırlatmak yeterli olacaktır.

Ekte yer alan –NATURE | Vol 463 | 25 February 2010– makalesinde olduğu gibi, bu Yasa Tasarısı nedeniyle dünya bizimle “saçma bir yasa” diye alay ediyor.

Şimdi en doğru kararı verme sırası sizde.

Saygılarımızla
Sağlık ve Gıda Güvenliği Hareketi
Yönetim Kurulu ve Üyeleri

An absurd law

NATURE|Vol 463|25 February 2010

Turkey's government is about to pass legislation that could cripple the country's biological research.

When politicians respond to popular distrust of genetically modified organisms (GMOs), they sometimes fail to grasp how intricately molecular technologies infiltrate different areas of science. A case in point is now playing out in Turkey, where an attempt to regulate GMOs in agriculture has morphed into a draft law that could wipe out the country's biomedical research.

Most of Turkey's scientists learnt about the situation only a few weeks ago. Some responded immediately, organizing meetings and petitions, and lobbying parliamentarians to try to stage a last-minute reprieve. But as Nature goes to press, it seems likely that the law will be voted in by parliament this week without change. Ironically, it will go through at a time when many universities in Turkey are expanding their activities in biomedical research.

The law was first drafted after Turkey signed up to the United Nations Environmental Programme's International Cartagena Proto-col on Biosafety in 2000. This requires signatories to create legislation to regulate the international trade, handling and use of any GMO that might have adverse effects on biodiversity or human health.

Turkey was at the same time trying to align much of its legisla-tion with that of the European Union, which it aspires to join. The first draft was prepared with input from Turkey's research council, TÜBİTAK, and followed European regulations that separate deliber-ate release of GMOs into the environment — cultivation of GM crops, for example — and the contained use of GMOs for research.

Before this draft could be made law, the government changed and the mildly Islamic AK Party took office in 2002. Responsibility for the law transferred from the environment ministry to the agriculture min-istry, which did not consult with molecular biologists. Over the years, the draft law's form changed. At the same time, popular opposition to genetic engineering in general, and GM food in particular, increased.

The version now being voted on fails to distinguish between delib-erate release and contained use. It includes an outright ban on the cultivation of all GM crops, even those whose safety has been assessed and approved by expert bodies. It also bans the generation of geneti-cally manipulated animals and microorganisms.

The law does not forbid research using GMOs or products derived from genetic engineering, but it makes such research impracticable. Every individual procedure would have to be approved by an inter-ministerial committee headed by the agriculture ministry, which is allowed 90 days to consider each application with the help of experts.

The committee would be responsible for approving applications to import tonnes of GM soya beans for food — but also for every experi-ment involving even the use of a standard plasmid to transfer genes into cells. Work with universally used model organisms, from mice and zebrafish to fruitflies and bacteria, would be rendered impossible. Even if scientists could afford to wait three months for approval of the simplest experiment, the committee would be overwhelmed by the number of applications. One Turkish scientist who has examined the law estimates that his lab alone would need to submit 50 or so separate applications in a year.

It is disappointing that so important a draft law should have got so far without full consultation with all the communities affected by it. It is also disappointing that TÜBİTAK, which is close to the government but should nevertheless defend scientific interests, has so far remained silent on the issue. The Turkish Academy of Sciences is planning to prepare a position paper, but it is moving too slowly.

Turkish scientists can only hope that their individual lobbying activities will influence the vote at the last minute. Officials insist that the law will not affect research but they misunderstand. The impact will be profound. The government, which almost certainly does not wish to harm its country's fragile research base, must open its eyes to the drastic consequences of this legislation.

2010-03-10T14:54:00.005+02:00

Tesadüfen gözüme ilişen bir köşe yazısı.
Felaketlerin biraraya getiriciliğini düşünüp hafızalarımızda kalsın istedim:

- Banu E.

Televizyonda Elazığ depreminden görüntüler izliyorum.

Bir görüntü, Attilâ İlhan’ı anarak yazmalıyım, “mıh gibi” belleğime yerleşti.
Küçük bir kız çocuğunun önünde bir buzağı yatıyor. Kız buzağının üstüne bir battaniye örtmüş, sevgiyle onun başını okşuyor.
Televizyon muhabiri, mikrofonu ona uzatarak depremi soruyor. O da buzağının annesinin öldüğünü söylüyor.
Muhabir, battaniye altındaki buzağıya bakıp, “Sen de üşüyorsun, neden onu örttün” diye soruyor.
Kızın ürpertici cevabı şu:
“O bize ekmek getiriyor, o bize bakıyor.”
Kızın yüzündeki samimi ifade, sevecenlikle hüznü bir arada yansıtıyor.
....

Balık sürüler halinde birbirini kovalayarak geçerdi İstanbul’un içinden.

2010-03-02T07:46:00.005+02:00

“Eski İstanbullu’lar yok artık,” dedi geçenlerde bir taksi şöförü, “siz nerelisiniz?” diye de sordu arkasından. Gönlümden geçen cevabı buraya taşımayayım, köklerim bugünkü sınırlarımızın ötesinde. Dışarlıklıyım, desem, yeri! Osmanlı yani. Ama şöförle sohbetimize bu girmedi, zira, “Çınaraltı’lıyım” dedim. Sonra da emin olamayıp anlayacağından, “Emirgan Çınaraltı” diye altını çizdim. Yaşından beklemeyeceğim bir hasretle “Boğaz çocuğusunuz,” dedi.
Evet, ben, Boğaziçi’nde büyüdüm.
Benim çocukluğumun Boğaziçi’si, çay bahçesine inen hanımların “misafirlere bırakalım” deyip ön sıraları değil de arka masaları seçtiği; suyun Kanlıkavak’tan doldurulduğu; balığa çıkan aslında mahallenin boyacısı Salih usta’nın eve dönerken kendine fazla saydığı balıkları eşe dosta kapıya bıraktığı; fırınına börek götürülen ve börek çıktığında fırıncı hakkının unutulmadığı; kasabı, emlakcısı, bakkalı ve manavı ile herkesin mahalleli olduğu bir zamanın Boğaziçi’si, elbette. Boğaziçi demek, İstanbul demekti. Okulum oradaydıysa da, Nişantaşı, zaten, gidilesi yerler değildi. Kömür, is... yaşanacak yer, oradan uzak heryer, asıl İstanbul da, benim için Boğaziçi’ydi. Suyun yanı.
Dedem kardeşime “hamsi Mehmet” derdi. Kefal balığını öğretirken “sefal”den başlamış, “c”nin Latince ile Grekce arasındaki okunma farkıdan kefali’ye (boş kafa) ve kefal’e gelmişti. Çirozdan zarganaya pek çok balık isiminin Rumca olduğunu, ırkçılığa ayrımcılığa düşmeden, bir Boğaz çocuğu sıradanlığında anlatmıştı. Bizi ziyarete gelip, kaldıkları haftalarda sabah kahvaltılarımız hazırlar ve sağlıklı yetişmenin garantisi diye belirlediği sayıdaki zeytinin, peynirin ve ekmeğin yanı sıra top yumurtayı yediğimizden emin olmak için bizimle oturur ve arkası yarın masallar anlatırdı. Alatlı dedem, adını, köklerini anlatmayı çok sonraki masallara bıraktı ve Sarıyer’li yanını tanıttı ilk masallarında bize. Karadeniz’den Marmara’ya arkadaşını arayan yunus Sami’yi, Samsun’dan yola çıkan “defne yaprağı”nı, Torik Erto’yu, Sarıyer’li midye Mahmut’u... hep dedem tanıttı bize. İstanbul Boğaziçi, Boğaziçi de zaten İstanbul’du. Kardeşim daha bebekken, ben, Sarıyer’den Ortaköy’e tüm “köy”leri sayabilirdim. Oradan sonrası Boğaziçi sayılmıyor muydu, ne, ama ayrıydı. Aynı şekilde “Çınaraltı’nın karşısında Kanlıca, peki, ya RumeliHisarı’nın karşısı?” en sık sorularındandı, dedemin. Haritada Avrupa ile Asya’yı ayıramasam bile, karşı kıyıyı bilirdim.
Çocukluğumda balık birbirini kovalayarak geçerdi Boğaz’dan. Sürüler halinde. Lüfer ve kofana en iyi bildiklerim. Vahşi balıklardı, elini ısırırlardı balıkçıların. Sürüye denk geldiğinizde Boğaz’dan sadece olta ya da ağla değil, biliyorum inanılır gibi değil ama, kova sarkıtılarak bile çekilirdi balıklar. Balık boldu. Boyacıköy’ün önü sıra uzanan o geniş kaldırımın balık kaplandığı onlarca sefer hatırlıyorum. Kulağına kar suyu kaçtı, lodos vurdu gibi tarifleri vardı insanların. Balığın doğası, insana yabancı değildi. İstavritinden, kofanasına mahallelinin tuttuğu balık yenirdi bir tek istisna, kalkandı. Kalkan, Rumeli Kavağı’ndan ya da Beyoğlu’ndan alınan bir balıktı ve alındığında da çok gelirdi. Büyüktü. Bugünkü gibi “bebek” kalkan falan olmazdı tezgahlarda ve dişisini, erkeğini bilmek, ciğerini ya da yumurtasını isteyip istememek İstanbul çocuğu olup olmadığının tescili gibiydi. Balıkçılar sizi tartarken, kopya falan da vermezlerdi. Kalkan kızartılırdı, palamut gibi ve kokusu günlerce mutfaktan çıkmayacak diye söylenilirdi arkasından. Gene de, balık, bugünkü gibi dışarıda değil, evde yenilirdi ve beraberinde kurulan masa mevsimi birebir yansıtırdı. Istakozundan midyesine, uskumrusundan toriğine herbirinin sadece taze tüketildiği, bayatının, pahalısının bilinmediği o vakitler, lüferle çoban salatası yiyebilirdin belki ama kalkana bir tek kıvırcıkla kırmızı soğan kalırdı eşlik edecek.
Doğasında balık olan, o balığı da tuttuğu zaman yiyen insanlara ne ad verilecek ki? Gurme de denmezdi onlara, yenilenle caka da satılmazdı. Ama anlayacağınız “yemek yemeyi biliyorlar” diye gıpta edeceğiniz hanelerden oluşurdu, Boğaziçi ve sakın ha, dudak bükmeyin bu dediğime! Sakın ha yok canımlamayın ve mevsiminde bir balığın, tutulduğu yerin hemen yanı başında yenmesine içimizin nasıl gittiğini, o tadın sahiciliğine ne fiyat deseler vermeye hazır olduğumuzu hatırlattırmayın bana.
Bununla beraber, Boğaziçi’li, nasıl oldu ben anlamadan ve hepi topu benim yaşamım kadar kısa bir zamanda, kat karşılığı evlerini, bahçelerini sattı. Belediyeden talep edeceğine hizmeti, çöpünü Boğaz’a boşaltarak çözdü derdini. Bir gecede konan “gondu”lara kat çıkma izni karşılığı omuz silkti ve bir gece önceki karartmanın ardından Rum komşuya taş atan oğlunun sırtını “aslanım” diye sıvazlayarak çıkarttı, pek çok başka şeyin acısını. O acıları da asla tarif etmedi. Giden Rum komşuya rağmen. Mahalle çeşmeleri birer ikişer kurudu. Sokak aralarında asılı görmeye alışık olduğum çirozlar, aynı Vita tenekelerindeki cam güzelleri gibi, birer birer yok oldular. Fırınlar ya el değiştirdi, ya da “modern”leşti. Fırınların önündeki sıra da sadece Ramazan’a has bir tecrübeye döndü, marketlerin gelişiyle. Mahalle de beraberinde öldü. Kıyı boyunca sayılacak “köy”ler kalmadı. Kofana da öyle, torik de... hepsi bitti. Ne Akıntı Burnu’nda midye, ne de Arnavutköy’de ıstakoz çıkıyor artık. Mahalleli kalmayınca, zira, bunların tükendiğine hayıflanan da kalmadı. Hızlı hayat, dost sohbetlerini de hızlandırdı ve rakıya bile eşlik etmiyor bu balıkların adı, nerede hasretini çekenlerin ahbaplığı.
Bir zamanlar, benim yaşım kadar kısa bir zaman önce ama geçen yüzyılda, İstanbul’da, İstanbullular yaşarken, Rum’u, Ermeni’si, Yahudi’si ve Müslüman’ıyla, Boğaziçi belirlerdi mevsimi. Balık sürüler halinde birbirini kovalayarak geçerdi İstanbul’un içinden. Çocuklar donlarıyla denize girer, hanımlar çay bahçelerinde güneşlenir, mahallenin boyacısı da balıktan döner dönmez bahar temizliğine yardıma gelirdi.
Evet, o vakitler bahar temizliği çini sobaların sökülmesi, duvardaki islenmiş, pislenmis kısımların silinip yeniden boyanması ve bol miktarda da kıymalı makarna demekti ve günlerce sürerdi.
Evet, o vakitler mazot sıkıntısı vardı, evler soğuktu, caddeler pis ve sokaklar karanlık.
Evet, o zamanlar bir araba alabilmek için sıraya girilirdi, bir buçuk-iki yıl sonra alınacak o arabanın rengini bile seçme şansınız olmazdı.
Evet, döviz taşımak bulundurmak, biriktirmek yasaktı ve yurtdışına iki-üç yılda bir kez çıkılabilirdi.
Doğru.
Bunların hepsi geçen yüzyılda geçti.
Bugün mahallelerimiz yerine apartmanlarımız ve etrafı duvarlarla çevrili, kendimizi kendimizden koruyan sitelerimiz var. Anahtarımızı kimseye teslim etmiyoruz, kızartmaları da bir tabak olsun komşuya vermek aklımıza gelmiyor. Zaten kızartma “ağır”, kızartan da evin çalışanı olunca komşuyu hatırlayacak kadın eli de otomatikman eleniyor. Huzurumuz bozulmasın. Medarı iftaharımız arabalarımıza çocuklarımızı koyup markete gidiyoruz ve İtalyan peynirlerinden, Fransız şaraplarına, yöresel ya da organik ürünlerden en katkılı, en yapay aromalı çerezlere her diyardan lezzeti yüklüyoruz sepetimize. Yeni çıkmış ekmek kokuları salan pastahaneler, en hijyenik kasapların yanı sıra, balıkçılar da var, marketlerin mükemmel aydınlatılmış, defa defa denenip en çok nasıl satılırsa öyle sıralanmış raflarının yanı sıra. Çiflik somonları, levrekleri ve çipuraları alıyoruz artık, İstanbul’da, hem de kaç kilometre öteden geldiğini hiç merak etmeksizin. Tazeliği, Şili üzümünden hallice, oysa. Peşinden kovalayıp besleneceği hamsiyi, istavriti ya da sardalyeyi bulamayan lüfer, daha lüfer olamadan, sarıkanat boyundayken satılıyor bu tezgahlarda ve biz, arada gazetede gözümüze çarparsa, okuyoruz: lüferin de soyu tükeniyor!
Lüfer de tükendiğinde, oysa, Boğaziçi’nden ne kalacak geriye?
“İstanbulluyum” diyen, farkında değilse lüferin ve tasalanmıyorsa hele tükendiğine, İstanbul peki, nerede?

Yumurtasını bırakmak üzere önümüzdeki ay Ege’den Marmara’ya geçecek ve sonra da Karadeniz’e çıkacak lüfer, Eylül ayından itibaren hamsi ve istavrit sürülerinin peşi sıra Boğaz’a inecek. Bu balığın 10 cm’den küçüğüne “defne yaprağı,” 10-15 cm arasındakine “çinakop,” 15-20 cm arasındakine “sarıkanat,” 20-30 cm arasındakine “lüfer” ve daha büyüklerine de “kofana” adı verilir, diyor kaynaklar. Bu isimleri asırlardır nafakasını denizlerden çıkartmış balıkçılar vermiş. Ortak kaynaklarımızı devlet düzenlemeye başladığından bu yana, oysa, doğasını bilen, denizini bilen balıkçılar değil, mevzuatlar düzenliyor usulümüzü ve malesef bugünkü mevzuata göre 14 cm’den itibaren lüfer diye satabiliyoruz bu balığı tezgahta.

Ancak aynı balığın her boyuna bir isim verilmesinin işin doğasına uygun, pek haklı ve başka sebepleri var: 10 cm bile etmeyen bir yudumluk bebekliği defne yaprağıysa bu balığın; genç kızlığı sayılan --ilk yumurtasını bıraktığı- 15 cm’lık halinde ağırlığı hepi topu 30-35 gr; Karadeniz’de semirmiş, avının peşinde Boğaz’ı aşan 25 cm’lik halindeyse en az 150 gr geliyor. Boğaz’ın tarihinde yarım kiloluk lüferler yok değil. Aksine.

Anlayacağınız 14 cm’e lüfer demek işin doğasının çok ötesinde bir yanlış. Ama mevzuat izin verdiği, tüketici satın almaya devam ettiği sürece kim kimi nasıl durdurabilir ki?

Bir de, bu balık, hamsi, uskumru, kolyoz, istavrit, sardalye gibi sürü oluşturan balıkları yiyor. Yani mevzuata uygun davranıp av mevsiminin sona ermesini bekleyen, sonra da kazancını denizin doğasına göre değil de “hızlı hayat”a ayarlı planlayan balıkçının “fazla”dan avladığı her hamsi, her istavrit, her sardalya.. daha az lüfer olarak dönüyor tezgahımıza.
Bizse tezgahta tanesine 25 lira verdiğimiz bu balığı çocukluğumuzun balığı ile kıyaslamayı nasıl oldu bıraktık, bilmiyorum, fakat pek makul karşılıyor ve gittiğimiz balıkçıda masamıza ısmarlıyor, kesmeyince de, üzerine bir tabak hamsi kuşu istiyoruz!

Bu aylarda yumurtalarını bırakmak üzere yolculuğuna başlayacak bu balığa boşuna denmemiş, Boğaz’ın sultanı diye. Kıyısında tutulup, taptaze yenilebilecekken, dokunulamayana dönüştü sayemizde. Oysa, çok değil 30 yıl önce en “demokratik lüks”dü.

Sürdürülebilir bir tüketim biçimi değil bizimki.

Ancak “hızlı hayat” da bize düşünme fırsatı bırakmaksızın akıp, gidiyor. Lüfer de, nasıl diyorlar, arada kaynayıp gidecek korkarım..

Ama kimbilir belki, bu yıl siz devreye girersiniz. Tercih ettiğiniz lokantalara çağrıda bulunur, “aman, lüferi korumak için ne gerekiyorsa biz varız, menüyü ona göre kurun” dersiniz.

Der misiniz?

- Defne KORYÜREK

Sayın Başkan! Organik Tarım Projesi'ni geri istiyorum!

2010-02-23T07:48:00.004+02:00

İstanbul Halk Ekmek (İHE) 2005 yılında beş yıllık bir öngörü ile ve takdire şayan bir cesaretle bir proje başlattı ve adına Organik Tarım Projesi dedi. Projenin değerini kelimelere sığdırmam mümkün değil, haksızlık ettiğimi bile bile özetlemeye gayret edeceğim:

Organik Tarım Projesi, Türkiye'nin gayri safi milli hasılasından (GSMH) "en az" payı alan ve bu nedenle de büyük şehirlere muazzam göç vermiş kimi illerinden, İstanbul’a, "organik" buğday sağlamak üzere geliştirilen bir projeydi ve "anlaşmalı" yani satın alması garantili bir sistemi ifade ediyordu. İHE, GSMH’dan en az pay alana iş garantisi sağlar ve ürettiğini en yüksek değerden satın alırken, bu üründen ürettiği ekmeği de gene GSMH’dan ama bu kez “en yüksek” payı alan İstanbul’a satıyordu.

Bir nevi modern zaman Robin Hood’luğuna benzetebilirsiniz, bu projeyi.

Biz, Fikir Sahibi Damaklar olarak İHE’in organik ekmeğini ve ununu çok sevmiştik, pek lezzetliydi evet, ama en çok Organik Tarım Projesi’ni Slow Food’un “iyi, temiz ve adil” prensiplerine uyumu münasebetiyle baş tacı yapmıştık.

Bu proje o kadar önemliydi ki, bizim için, anlatamam!

Bugün Açık Radyo dahil pek çok yerde konuşan, Erzurum'dan organik buğday üreticisi Nazmi Ilıcalı ile bundan 8-9 yıl önce tanıştığımda köylüsünü toprağını ekmeye bile razı edemiyordu. Bölgenin buğdayı 8-9 ay kar altında uyuduğu ve kalitesi yüksek bir una sebep verdiği için çok değerliydi, ama satılamadığından ekilemiyor ve işlenemiyordu. Daphan ovasına UNDP harikulade bir alttan sulama projesi getirdiği, memleketin geleceği tarım ve hayvancılıkta olduğu ve köylünün kendisine ait tarlaları boş durduğu halde, Ilıcalı kimseleri ikna edemiyordu. Anadolu’nun en eski buğdayı da yetiştiği halde bu topraklarda, İstanbul’un “benim!” diyen aşçıları, ekmekçileri bilemiyor, tadamıyor, bulamıyorlardı.

8-9 yıl önce ben ziyaret ettiğimde Erzurum’u, hepimiz anlamıştık ki, Nazmi Ilıcalı ikna etse bile çifçiyi ve Daphan dolusu dahi ekilse bu buğday, hala çözülmesi gereken başka problemler var: nakliye! Zira ülkemizin limanlari ve nakliye ambarları Erzurum'a gore düşünülmemiş! Hadi, nakliyeyi İran ya da Irak'tan boş dönen TIRlarla cözseler, diyelim, bu defa da İstanbul ya da benzeri bir yerde satma dertleri olacaktı, zaten. Bunu görmemek mümkün değildi.

Harikulade bir değer, orada öylesine beklemekteydi.

Bu arada buğday/un alım satıma da kabaca bir örnek vereyim ki, neden bu kaliteli unu satmak zor, anlamamız mümkün olsun: Erzurumlu fırıncı ekmek yaparken diyelim ki Konya unu kullanıyor, Trakya unu kullanıyor! Ama Erzurum unu kullanamiyor! Çünkü, Erzurumlu çifçinin bugdayını ya da değirmende çektirdiği unu alan bir fabrika yok. Ürettiği malı hak ettiği değerden satmak istiyorsa bizzat kendisi öğütecek, paketleyecek ve stoklayacak. Ekmek için son derece uygun ve organik oluşuyla ekstradan değerlenen bu ürünü, köylünün kollaması pek güç! Haliyle sadece nakit çalışılıyor. Oysa Konyalı çifçinin ununun organik olması ya da olmaması gibi derdi olmadığı gibi, hibrit tohum kullanarak bir dönümden aldığı ürünü arttırma imkanı var. Evet belki unu hep yüksek kaliteler içermiyor ama, fabrikalarda karışıma gelen basit bir üretimi pek ala da tamamlıyor. Eh, ununu da zaten un fabrikasına satıyor. Fabrika parayı trink vermiyorsa da çifçi için "güvenilir" bir iş ortağı. Bu fabrika da Erzurum'dan Istanbul'a "vadeli" un satabiliyor. Dolayısıyla Erzurumlu fırıncı ekmek yapmak icin Konya'dan vadeli un almayı tercih ediyor, zira onun da eti ne budu ne! Ekmek satacak ki, unun parasını ödesin. Böyle bir sarmal... Benim 8 yıl once muhattap oldugum resim buydu. Eminim kısa süreli bir bakışın getirdiği yüzeysellikte sundugum bu resim ama, IHE'in Organik Tarım Projesi’ne olan düşkünlüğümün arka planını anlatır size..

IHE 2005 yılında başlattığı Organik Tarım Projesi ile bu sarmalı devre dışı bıraktı ve pek değerli ancak üretilemeyen ve satılamayan bu buğdayın

1. ekilmesini sağladı,

2. eken köylüye en yüksek değerden satın alım garantisi verdi,

3. nakliye meselesini "volum" sağlayarak düzenledi,

4. geri göçü teşvik etti,

5. tum bunu GSMH’dan en büyük payı alan İstanbul'a ekmek satarak başardı.

Takdir etmemenin imkansız olduğu bir proje çıktı ortaya!

….

Bundan 6-7 ay önce, tümüyle şans eseri yemek masasında yan yana oturduğum Kadir Topbas'a, IHE'den bir dostumuz aracılığı ile aldığım tatsız bir habere dayanarak "Organik Tarım Projesi’nin ilk beş yılı bitiyor, devam edeceksiniz, di mi?" diye sorduğumda, "kesinlikle!" diye cevap vermişti. Elbette, tecrübemiz gereği, siyasilerin sözlerini tutmasını beklemiyorum, ancak, Başkan, bana hizmet etmek icin oy istemiş bir siyasi olarak, gene bana verdiği bir sözü tutmadığında benim de peşine düşmem kadar normal bir durum olamaz! Dolayısıyla, 2010 olup, daha once anlaşma yapılmış üreticilerle yeni anlaşmalar imzalanmayınca biz de, Slow Food, Fikir Sahibi Damaklar olarak harekete gectik. Ahmet Örs bir yazı kaleme aldı. Banu Ergin blog'a bir yazı post etti ve facebook'ta konuyu gündeme getirdik. Geçen gün Esra Ceyhan'ın konuğu olduğunda Başkan, sorularımızı yönelttik ve her birimiz bıkmadan mail atip duruyoruz IHE'e ve Beyaz Masa'ya.

Hatırlayalım:

Bu proje neticesinde 600+ aile köyüne "üretim yapmak üzere" dondü!

Bu proje sayesinde Nazmi Ilıcalı küsmüş bir dava adamı değil, köylüsünü yükseltmeyi başarmış bir lider.

Bu proje sayesinde Erzurum'un, Erzincan'in ve beraberinde benim şehirli cahilliğimle sıralayamadığım 8 şehrin daha "yükselen değer"i "buğday" oldu.

İHE sadece organik ekmek yapmadı.

İHE sadece lezzetli ekmek yapmadı.

İHE aynı zamanda adil bir üretim-tüketim zinciri kurdu ve takdirimizi en yüksek seviyeden kazandı.

Geçen aylarda, yıllarda nasıl özenle savunduysak, nasıl heyecanla anlattıysak İHE’i, bugun de öylesine kırgın ve kızgın anlatmalıyız bu Organik Tarim Projesi’nin rafa kaldırılışını.

Zira, İHE’in organik ekmek yapmaya devam etmesi beni "kesmiyor"

İHE’in altın ekmeği iyi güzel ama Organik Tarım Projesi gibi adil değil.

Ben Organik Tarım Projesi’nin ekmeğini yemek istiyorum.

Ben Organik Tarım Projesi’ni satın aldığım her bir somun ekmekle, satın aldığım her bir paket unla desteklemeyi istiyorum.

Ben, Erzurum'daki çifçinin ektigi atalık buğdayi istiyorum.

Onu ekmeye devam etmesinin teminatı ben olmak istiyorum.

İHE bana böyle bir firsat sunmustu.

Şimdi elimden aldı.

Sayın Başkan, Organik Tarım Projesi’ni geri istiyorum!

-Defne KORYÜREK

19 Şubat'ta Yeşil Gazete'de yayınlandı

2010-02-21T22:27:00.003+02:00

Ben Burdur'da doğdum ve liseyi bitirinceye kadar Burdur'da yasadim. Buyuk bir aileydi bizim ailemiz, babaannem ve dedemlerle birlikte, ahsap 2 katlı, arkasinda bahcesi olan bir evde yasardik.

Mahallemizin adi ise "degirmenler mahallesi". Yanilmiyorsam 9 su degirmeni varmis o bolgede ve bu yuzden bu adi almis. Ben cocuklugumdan bunlarin 4-5 tanesini animsiyorum, su savaklarinin orada sogut agaclarinin altinda oynardik, kuzenlerimizle ve kardesimle.

Babaannemlerin uzum baglari, her yil bugday, arpa, hashas gibi urunlerin ekildigi tarlalari vardi. Ilkbaharda gitmeye baslardik bagdaki asmalarin bakimi icin ve yaz gelince tarladan gelen bugdaylar ogutulmek icin degirmenlere gidilir, sonbaharda ise uzumler toplanir, cignenir ve buyuk bakir kazanlarda (tava denir, daha alcak duvarlidir kazana gore) kaynatilirdi. Biz cocuklar, pekmez kaynatildiktan sonra cocuklar icin kazanin dibinde birakilip, iyice koyulastiktan sonra cubuklara dolanan bir nevi pekmez macununu beklerdik...Bu bizim uzum toplanirken, sirasini cikarmak icin cignerken, kazanin altında yakilacak odunlari tasirken yaptigimiz yardimlarin oduluydu...

Mahalle aralarinda, bazi evlerin firinlari vardi.Bu firinlar bir evin avlusunda olurdu ve o evin kadinlari firini yakar, ekmekleri pisirirdi. 15 gunde bir yakilirdi bu firinlar ve herkes sirasini bir gun onceden alirdi ekmeklerini pisirtmek icin.

İste bu gunlerde annem ve babaannem sabah cok erkenden kalkip, agac hamur teknelerinde hamurlarini yogururlar, hamur kabarinca da 4 kolu olan bu tekneyi beraberce tasiyip mahalle firina giderlerdi. Ekmegini pisirtmis komuslarimiz cikarken biz girerdik avludan iceri, giren de cikan da"bereketli olsun," derdi birbirine. Maya konusunu cok kazimamisim hafizama, ama eksi maya olduguna eminim. Firinda buyuk somunlar halinde pisirilen ekmekleri 15-20 gun yerdik. Hele kis gunlerinde soba uzerinde kizartip, ustune tereyagi veya kaymak ile inanilmaz bir lezzetti o...

Lise yillarima dogru once o su degirmenleri elektrikle isleyen degirmenlere dondu, daha sonra insanlar bugdaylarini degirmenciye verip yerine beyaz un almaya basladilar sadece baklava ve borek yapmak icin. O mahalle firinlari da bir bir kapandi, cunku buharli firinlarda pisirilmis beyaz ekmek almisti "ev" ekmeklerinin yerini...

İste eksi maya ile ekmek yapma konusu gundeme gelince, tum bu anilarim canlandi gozumde.
Belki cocuklugumun lezzetini yakalarim ne dersiniz?

Malzemelerimi hazirladim, sevgili Filiz ve Sandy'i bekliyorum hareket almak icin.

Mayamiz eksi, ekmegimiz bereketli olsun :)

-Hatice ÖZAYDIN
Eksi Maya 201 arefesinde, FSD google gruba hitaben

2010-02-18T20:18:00.003+02:00

9. !f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali, Food, inc, film gösterimi ertesi Q&A'den bölümler..

2010-02-17T11:49:00.002+02:00

21 Şubat günü, gene, AFM Fitaş'ın içerisinde, 9. !f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali çerçevesinde herkesi "etiket hafiyesi" olmaya davet ediyor olacağız. Gelin ve katılın bize. Büyütecinizi çantanıza atın, seçimlerinizi bilerek yapın.

2010-02-16T09:54:00.008+02:00

Fikir Sahibi Çocuklar iş başında!

Şehrin her yanına dağılacak tüm etiket hafiyeleri için son hazırlıkları tamamlıyorlar..

2010-02-15T00:36:00.002+02:00

15 Şubat 2010, saat 11:00'den itibaren AFM Fitaş'dayız ve !f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali dahilinde "Etiket Hafiyeleri" kampanyamızı başlatıyoruz!

Geçerken bir uğrayın ve büyütecinizi alın!

basın bültenine ulaşmak için: http://www.fikirsahibidamaklar.org/basin/

Organik Tarım Projesi'ni geri istiyoruz!

2010-02-08T16:09:00.004+02:00

Ahmet Örs’ün geçen Pazar günü Sabah gazetesi hafta sonu ekinde yayınlanan “Bu Organik Ekmeğin Anlamı Başka” başlıklı yazısını okuyunca, geçen sene, taptaze üyesi olduğum Fikir Sahibi Damaklar'la gerçekleştirdiğimiz İstanbul Halk Ekmek Gaziosmanpaşa Fabrikası gezisini hatırladım.

Tam bir sene önce, 2009 Şubat’ının başında, yaklaşık 10 kişi, Fikir Sahibi Damaklar olarak İstanbul Halk Ekmek tesislerini ziyaret ettik. O günlerin taze üyelerindendim ve gruptan yazılarını takip ettiğim efsane isimlerle ilk kez yüz yüze geleceğim için oldukça heyecanlanmıştım. Defne Koryürek, Aylin Tan, Ayfer Yavi ve toplantıya sonradan katılan Ahmet Örs katılanlar arasındaydı ve benim için iş-güç-yağmur-çamur demeden tek yol bu kısa geziye katılmaktı. Heyecanım, bizi sıcacık karşılayan Emine Hanım ve ekibinin heyecanıyla bastırıldı.

İçeri girer girmez fırından yeni çıkmış ekmek kokusu

Geçenlerde twitter’da fikir bildirdik arkadaşlarla, vatanseverlik nedir, bu duygu nereden gelir, diye… Benim için, vatanseverlik, ekmek kokusudur. Sıcacık ekmeğin ucundan azıcık koparıp, içinizden annenizin “cık,cık” diyen sesini duyabilmek, evin bildik yolunu hiç düşünmeden ayaklarınızın bulduğu, ait olduğunuz sokaklarda size ait bir kokuyla aheste aheste yürüyebilmektir, vatanseverlik. Sıcak ekmeği yeni fırınından çıkarmış bir fırının yanından bir daha hiç geçemeyeceksin deseler, bu gurbet olurdu, yoksunluk olurdu benim için, istemezdim.

İstanbul Halk Ekmek, işte hepimiz için bu duygunun adeta timsali. Koridorlarında dolaşırken iliklerinize kadar kokladığınız ekmek kokusu, bunun ispatı. 1978’de kurulduğu günden bu yana misyonlarını:

A) Ekmekte standardı oluşturmak, sağlık ve hijyen konusunda girişim örneği oluşturmak

B) Fiyatların belirlenmesinde düzenleyici rolü oynamak

C) İstanbul’da, bugün, günde ortalama 2 milyon adet ekmek israfının olduğunu düşünürsek, israf, emek, açgözlülük konularında halkı eğitmek için çalışmalarda bulunmak

olarak anlattı Emine Hanım, anne şefkatine yakın üslubuyla ve 7/24 çalışma hayatını paylaşırken bizimle.

2 yaşında bir çocuğun günlük ihtiyacını karşılayan ekmek

Eskiden, Osmanlı zamanlarının görkemli saray günlerinde, eşsiz bir ekmek yapılırmış. Bu ekmeğin bir dilimi, 2 yaşındaki bir çocuğun günlük beslenme ihtiyacının tümünü karşılarmış. Bu rivayeti bize aktaran Emine Hanım, ekmeğin, temel bir gıda olmanın ötesinde, kutsallığını, emeğin değerini, israf edilen ekmeğin önlenebilse, yoksulluğun dahi çözümü olabileceğini anlatıyor. İstanbul Halk Ekmek, tüm bu misyonları üzerinde taşırken, modern üretim tekniklerini de kullanarak AR-GE laboratuarında kendi çalışanlarının geliştirdiği çöl-yak hastaları için glutensiz ekmek, tuzsuz ekmek gibi ürünleri de seri üretimine dahil ederek 35 farklı ürünü 3 büyük fabrikada üretiyor.

Sözleşmeli Organik Tarım Projesi

İstanbul’un ekmek ihtiyacının yaklaşık %15’ini karşılayan IHE’nin, biz FSD üyeleri için alkış tutulacak projesi ise bir sosyal destek projesi olarak 5 sene önce başlatılan Sözleşmeli Organik Tarım Projesi. IHE yetkilisinin, ancak memleket sevgisi, insan sevgisiyle mümkün olabilecek bir özveriyle, 10 doğu ilimizde (Artvin, Ağrı, Bingöl, Bayburt, Erzurum, Erzincan, Ardahan, Kars, Muş, Sivas) gerçekleştirdiği denetimler ve alım süreçlerinin oluşturulması sonucu, organik üretilen buğdayın toplanması, parmakla gösterilecek kadar azalan taş değirmenlerde öğüttürülerek fabrikaya ulaştırılması ve %100 doğal ekşi maya ile seri olarak organik ekmek üretimine dönüştürülmesi projenin esasını oluşturuyor. Bu proje kapsamında güdülen amaçlar arasında:

* Organik üretim yapan çiftçinin teşvik edilmesi, üretimin piyasanın alım dengelerinden etkilenmeksizin sürekli hale getirilmesi
* Organik un ve organik ekmek üretiminin piyasada teşvik edilmesi
* Yerel tohumların korunması, tescillenmesi
* Taş değirmenlerin aktif hale getirilmesi,
* Ekmekle gelebilecek sağlık ve doğru beslenme konularına vurgu yapılabilmesi
* Geleneksel değerlerin korunması, sürdürülmesi, yok olmaması

hedefleri var.

Hepimiz son derece etkileniyoruz. Projenin temsil ettiği değerlerin sürdürülmesi, desteklenmesi için ne yapılabilir sorusunu tartışıyoruz. Talebin artması, tüketicinin bilgilendirilmesi, reklam/tanıtım işlerinin ciddiye alınması, üretilen ekmeğin kalitesinin detaylı anlatılması hep üzerinde konuştuğumuz konular. Yine de, IHE yetkilileri ekliyor: “bu proje bir sosyal destek projesi. Karlılık durumu projeye engel değil. İstanbul Halk Ekmek projesinin tümü aslında, karlılık hedefinin en üst sırada olduğu bir proje değil. Aksine, amaç üreticiyi olduğu kadar tüketiciyi desteklemek, piyasa dengesini oluşturmak ve tüketici haklarını gözetmek”

Her birimize hediye edilen fırından taze çıkmış organik ekmeklerimizle birlikte ve projenin 5+5 sene sürdürülebilineceği temenni ve umuduyla gezimizi noktalıyoruz. Gözlerimizin hafızasına kaydettiğimiz kocaman hamur karma makineleri, dayanılmaz sıcaklıkta pişirme fırınları, mayalanma tankları ve paketleme bantlarıyla sessizce çalışan 15.000 m2 lik gururumuz tesis, zihnimiz üzerinde günlerce etkisini yitirmiyor.

Tam bir senedir, marketlerde, kiosklarda bu ekmegi arıyorum, taze lezzetli unlarını almak için yolumu Metrocity’deki dükkanına düşürüyorum.

Tüketici olarak beni doğru bir alternatifle tanıştıran, farkındalığımı üst noktalara taşıyan bir geziydi. İyi ki varız FSD dedirten…

Şimdi, durdurulduğu açıklanan proje, bu proje, işte. Neden diyorum içimden, her iyi şeyin bir sonu var. İçimden geçirmekle kalmıyorum, Fikir Sahibi Damaklar yazışma grubumuzda tartışıyoruz ve tüketici hatlarını kullanarak bu sorumuzu İstanbul Halk Ekmek’e yöneltiyoruz. Cevap: Sözleşmeli Organik Tarım Projesinin hedefi, organik üretim yapan çiftçinin teşvik edilmesi, ve sürdürülebilir bir üretime geçmelerinin sağlanması idi. Kabaca IHE diyor ki, “misyonumuzu tamamladık”. Bundan sonra da, organik üretime devam edeceğiz. Ama sözleşme kapsamında değil, ihtiyacımız olduğu kadar, ve talep geldiği kadar.

Sevgili dostlar,

tüketici olarak bu projenin değerini görmeli ve bilmeliyiz. Bu projenin sözleşmelerle garanti olup olmaması bizim ihtiyacımızı belirlemez. Bizim ihtiyacımız, iyi, temiz, adil olandır. IHE’nin organik ekmek ve un üretimi iyi, temiz, adildir. Tercih etmeye, talep etmeye devam ettiğimiz sürece raflarda yerini korumaya devam edecektir. 5 sene boyunca yerel tohumlarla organik buğday üreten üreticiye sahip çıkmak için, tercihimizi bu ekmekten, bu undan yana kullanalım. Hem kiosklarda, hem IHE’nin tüketici hatlarında bu ekmeği ve organik unları talep etmeye devam edelim. Tüm ekmek üreticilerinden aynı kaliteyi talep edelim.

-Banu ERGİN

2010-02-04T11:44:00.002+02:00

sevgili dostlarım,

yüzdük yüzdük, işin kuyruğuna geldik!

:)

yan sütunda 15 Şubat Pazartesi ve 21 Şubat Pazar günleri !f İstanbul 9. AFM Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali kapsamında gerçekleştireceğimiz, nam-i diğer "büyüteç" etkinliğinin basın bültenini görüyorsunuz.

detaylı bilgi www.fikirsahibidamaklar.org/basin/ link'indeki basın dosyasında ilginizi bekliyor.. göz atmanızı rica ediyorum.

gıdadaki kirlenmenin özellikle ve öncelikle GDO üzerinden konuşulduğu bugünlerde, kavradığımız yegane gerçek: meselenin mevzuata bırakılamayacak kadar önemli olduğu oldu. gıdamıza, herkesten önce biz tüketici sahip çıkmak mecburiyetindeyiz.

bu amaçla kurguladığımız kampanyamıza bugüne kadar destek veren tüm dostlarımıza huzurunuzda bir kez daha teşekkür etmek istiyorum: gönüllerinin bereketi, kampanyamıza yansıdı!

şimdi, bütün mesele bu kampanyayı yaymakta!

hadi!

bir omuz daha rica ediyorum :))))
eşe, dosta, herkese yayın, lütfen: Fikir Sahibi Damaklar, "Etiket Hafiyeleri"ni iş başına çağırıyorlar!

sevgilerimle,
D.

Süt üreticileri desteğimizi bekliyor:

2010-02-02T16:08:00.003+02:00

Sevgili süt ve süt ürünleri tüketicilerimiz.

Yayın hayatına girdiğimiz 23 Ocak 2009 tarihini geride bırakırken artık çiğ süt üreticileri google grubu olarak ulaştığımız sayı , bir çok google grubu moderatörleri ve üyeleri, Tüketici Dernekleri, annelerin, gençlerin, verdikleri ve verecekleri destek ile süt ve süt ürünlerinde süt tozu kullanımının tüketicilerin tercihinde olması için süt ve süt ürünleri ambalajlarında "süt tozundan"veya "çiğ sütten imal edilmiştir" yazılarının okunaklı bir şekilde yazılması için yasal bir başvuru kampanyası başlatmış bulunmaktayız.

Gerekçelerimiz :

1- Süt tozundan Çin’ de çocuk ölümleri meydana gelmiştir.
2- Avrupa Birliği Ülkelerinden Fransa’nın bir başka ülkeye ihraç ettiği süt tozunda insan sağlığına aykırı bakteri tesbit edilmiştir.
3- Çiğ Sütten yapılan süt ve süt ürünlerindeki besin değerleri ile Süt tozundan yapılan süt ve süt ürünlerindeki besin değerleri aynı özelliklerde değildir.
4- Süt tozunun yapımı esnasında , uzun süre dayanıklığı için katkı maddeleri katılmaktadır.
5- Bu talebimiz asıl amacı Ülkemiz insanlarına ve gelecek nesillere sağlıklı ve besin değerini en yüksek düzeyde ulaştırılmasıdır.

Tüm bu sebeplerle süt tozundan süt ve süt ürünleri tüketmenin tüketicinin tercihinde olmasını gerekmektedir.
Süt ve süt ürünlerinin başlıca iki temel hammaddesi vardır. Birincisi çiğ süttür ikincisi süt tozudur. Çiğ Süt esas bir hammaddedir. Süt tozu ise ikame bir hammaddedir.
Süt ve süt ürünleri bir gıdadır. Gıdalarda hammaddenin gıda ambalajları üzerine yazılması yasal bir mecburiyettir

Ekteki örnek word dökümanına mutlaka TC. Kimlik numaranızı ve adresinizi de yazınız ;
Word dökümanını doldurduktan sonra word dökümanınızı kopyalayıp e mail sayfanıza yapıştırıp;
alo174@tarim.gov.tr adresine lütfen gönderiniz.
Gönderim yapıldıktan sonra size gelecek başvuru numarasını caparkanat@gmail.com adresine gönderiniz.

Sevgili süt ve süt ürünleri tüketicileri;

Kendimize ,gençlerimize, çocuklarımıza,bebeklerimize ve gelecek nesillerimize bir iyilik edelim. Sadece bir kaç dakikamızı ayırmak zahmetine katlanalım.

Bu mail size ulaşmadan önce ilk başvurumu yapmış bulunuyorum

Saygılarımla
Çapar Kanat
Çiğ Süt üreticileri grubu
Çiğ süt üreticisi- Çiftçi
Çiğ süt üreticileri google grup adresi: http://groups.google.com.tr/group/cigsutureticileri

2010-01-30T09:14:00.002+02:00

yarın topraklarıma GDO ekildiğine tanık olmaktansa,
Hindistan'la birlikte oruç tutarım, bugünden!

2010-01-18T09:49:00.003+02:00

En son ne zaman bir balıkçıya girip balık aldınız bilmiyorum, ama, bu yıl tezgahlarda lüfer bulunmadığı, bulunduğunda da bebek boyutta lüferin tane fiyatının 20-25 tl olduğunu görmüş olmalısınız. Zira lüferin soyu tükeniyor. Torik, palamut, kefal zaten bir hayal. Boğaz'ın balıkları değillermiş hiç gibi, uzak diyarlardan geliyorlar. Karadeniz'de de ne kılıç var artık, ne orkinos, ne de uskumru... Boğaz'daysa istakoz, midye ve tarak eski bir zamanın puslu hikayelerinden öte değiller.

Lüfer de gittiğinde, hatırlanacak ne kalacak Boğaz'ın lezzetlerinden?

Ahbap olduğunuz işletmelerle konuşun, balıkçınızla konuşun. Lüfer neden yok, öğrenin.. Çocuklarınıza soyu tükenen bu balığın lezzetini; yokolanı tüketmeninse açgözlülük olduğunu anlatın. Lüferin soyunu korumanın gurur meselesi olduğunu söyleyin, ve bu uğurda yemeyeceğiniz balıkları tanıtın onlara. Etraflarında akan suyun renginden başka değeri olduğunu gösterin. Tüketici olmakla yetinmelerine izin vermeyin çocuklarımızın, sürdürülebilir bir tüketimi destekleyin: lüferle başlayın.

Neticede, lüfere İstanbullu sahip çıkmayacaksa, kim çıkacak! Di mi?

2009-12-27T18:39:00.002+02:00

2009 bitti bitiyor!

30 Aralık Çarşamba akşamı, saat tam 19:00'da, İstiklal caddesi 115/5'de
"A Thousand Suns" filmini seyredeceğiz,
ardından da Büyük Londra Oteli'ne geçecek, çiğ sütten çırptığımız "White Russian"larla
yeni yıla kadeh kaldıracağız..

hadi.
siz de gelin!

2009-12-17T09:21:00.005+02:00

Tülay ve arkadaşı Ayşen t-shirtlerini giyip sokağa çıktılar, "soframda, tarlamda, ülkemde GDO istemiyorum" diyor ve ekliyorlar:
"Siz de çıkın sokağa!
Sizin de t-shirtleriniz konuşsun!"

www.gdoyahayirsokakeylemi.blogspot.com'u tık'layın ve eylemlerine destek verin.

2009-12-17T08:01:00.002+02:00

Tarım Bakanlığı'nın hafta başı yayınladığı ve kamuoyunun kafasını daha da karıştıran "sorularla GDO" bröşürüne cevaben GDO'ya Hayır Platformu bir basın bülteni yayınladı.

Bilginin bilinçli bir biçimde kirletildiği, endişelerin yüksek, tehlikenin de çok yakınımızda olduğu bir dönemdeyiz.

Toprağımızın, tohumumuzun, gıdamızın geleceği, çocuklarımızın geleceğidir.

Lütfen, bu basın bültenini yayabileceğiniz en uzak köşeye kadar yayın ve haykırın: biz, GDO'ların yönetilmesini değil, yasaklanmasını istiyoruz!

2009-12-16T17:03:00.002+02:00

Bu Perşembe, yani yarın, iklim değişikliği sebebiyle zarar görenlerin sesini Kopenhag'daki liderlere duyurmak için oruç tutanlara, ben de katılacağım.

- Defne Koryürek

2009-12-11T15:44:00.006+02:00

Sevgili dostlarım,

İklim değişikliği artık hayatımızı etkilemeye başladı. Son 10 yıl içinde yaşanan kuraklık, seller ve buzullardaki erimeler nedeniyle milyonlarca insan yaşadığı toprakları terk etmek zorunda kaldı. Bu yüzden milyonlarca insan yeterli gıdaya ulaşamadığı için aç, sağlık hizmetlerinden yoksun ve işşiz. Biz bu metni imzalarken, siz bu metni okurken, milyonlarca insan biraz yiyecek ve temiz suya ulaşabilmek için aç karınla kuyruklarda bekliyor.

Okyanustaki ada devletleri evlerinin ve topraklarının sular altında kalmasına engel olmaya çalışır, Afrika’da yaşayanlar artı 2 derecelik artışın kendileri için “ölüm” olduğunu haykırır, Türkiye gibi dünyanın pek çok ülkesinde çiftçiler beklenmedik iklim olayları nedeniyle mahsul alamazken daha ne kadar “umursamaz” davranacak ve bu acıları yok sayacağız?

Doğa korumacı, bilim insanı, çevreci ve aktivist Dr. Uygar Özesmi iklimdeki değişiklikler nedeniyle aç kalan milyonlarca insanın acısına ortak olmak, onların sesini duyurmak ve iklim değişikliklerini ve dolayısıyla daha fazla insanın aç kalmasını önlemek amacıyla Kopenhag İklim Zirvesi süresince iklim orucu tutuyor.

Bizler Fikir Sahibi Damaklar olarak, aynı eylemi gerçekleştiren Climate Justice Fast hareketiyle dayanışma içinde olan Özesmi’nin eylemini destekliyor, Türkiye’nin de diğer pek çok ülke gibi sera gazı salımlarını azaltma konusunda üzerine düşen sorumluluğu yerine getirmesini bekliyoruz.

Kopenhag’da gelişmiş ülkeler sera gazı salımlarını 2020’ye kadar yüzde 40 indirmeyi taahhüt etmeli. Türkiye ise üzerine düşen sorumluluğu yerine getirmek için mevcut gidişattan en az yüzde 30 indirim hedefi koymalı.

Lütfen, imzanızı benim imzama ekleyin ve iklim orucu tutan Dr. Uygar Özesmi’nin eylemini desteklediğimizi belgeleyelim. Uykuya aç yatanların yanında yerimizi alalım, bu mektubu aracı kılalım ve çocuklarımızın ve dünyanın geleceği için Türk hükümetinden Kopenhag’da üzerine düşeni yapmasını beklediğimizi iletelim.

Birlikte, değiştirebiliriz!

Defne Koryürek
Slow Food, İstanbul
Fikir Sahibi Damaklar konvivyumu kurucu lideri

2009-12-04T05:41:00.015+02:00

Bu yıl Toprak Ana onuruna planladığımız yemeği Slow Food üyesi, Fikir Sahibi Damaklar'ın başlangıcından bu yana parçası Şemsa Denizsel hazırlıyor.

Toprağa saygılı ve organik üretim yapan Slow Food üyesi üreticilerimizden alacağımız ürünlere, geçtiğimiz sonbahar buyunca topladığımız mantarların eşlik edeceği bu yemekler, 12 Aralık 2009 Ctesi gecesi, Nişantaşı Kantin'deki kutlamalarımızın vesilesi, aslında. Asıl niyet Toprak Ana onuruna bir araya gelmek ve GDO'dan ari bir dünyanın peşinde, gerçek gıdaya erişimi temel hak gören dostlarımızı ağırlamak.

Geçen yıl, Terra Madre Aşçılar Gecesi'nde yaşadığımız keyfi, bu yıl üreticilerimizle birlikte tekrar etmeyi diliyoruz.

Yer sınırlı. Katılmak isteyenlerin mutlaka rezervasyon yaptırmaları gerekiyor.

Ayrıca, aynı hafta gerçekleşecek ve Türkiye'nin çeşitli bölgelerine yayılan diğer kutlamaları da takip etmek isteyebilirsiniz:

İstanbul Levent'de Fikir Sahibi Damaklar üyesi Turgut Kağıtçı'nın hazırladığı bir öğlen buluşmasında bize katılabileceğiniz gibi İstanbul Emirgan'da Yağmur Böreği ile İstanbul Feriköy ve Harbiye'de Slow Food Gençlik Gıda Hareketi'nin etkinliklerine katılabilirisiniz.

Ayrıca:
İzmir Alaçatı'da Alaçatı-Çeşme konviviyumumuzun,
Karabük Safranbolu'da ise Ankara konviviyumumuzun,
Sakarya, Adapazarı'nda Adapazarı konviviyumumuzun,
Samsun, Yörükler köyü'nde Samsun konviviyumumuzun,
Seferihisar'da iki ve İzmir Alsancak'ta tertip edilen bir taneyle toplam üç ayrı etkinlik İzmir, Bardacık konviviyumumuzun,
hem Tire'de hem de Tire'nin Kaplan Köyü'nde iki farklı kutlama ile Tire konviviyumumuzun tertip ettiği pek çok etkinlik var.

Vaktinizi denk getirip katılın bize: fırsat bu fırsat Toprak Ana'nın cömertliğine bir teşekkür de siz gönderin.

:)

Bekliyoruz...

2009-12-03T20:41:00.002+02:00

T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE

Esas No : 2009/14562

Davacı ve Yürütmenin Durdurulmasını İsteyen:

Davalı : Tarım ve Köyişleri Bakanlığı - ANKARA

Davanın Özeti : 26.10.2009 tarih ve 27388 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, Gıda Ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar Ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol Ve Denetimine Dair Yönetmeliğin iptali ve öncelikle 11. ve 20. maddelerinin yürütülmesinin durdurulması istenilmektedir.

Danıştay Tetkik Hakimi :

Düşüncesi : Dava, 26.10.2009 tarih ve 27388 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, Gıda Ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar Ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol Ve Denetimine Dair Yönetmeliğin iptali ve öncelikle 11. ve 20. maddelerinin yürütülmesinin durdurulması istemiyle açılmıştır.

Gıda ve yem amaçlı genetik yapısı değiştirilmiş organizmalar ve ürünlerinin ithalatı, işlenmesi, ihracatı, kontrol ve denetimi konularında, dava konusu yönetmelikte kapsamı ve içeriği belirtilen şekilde, mevzuatımızda ilk defa ayrıntılı düzenlemerin yapılması, öncelikle bu konuda yasa çıkartılarak, esaslarının belirlenip çerçevesinin çizilmesini gerektirmektedir.

Dava konusu Yönetmeliğin 3.maddesinde "dayanak" olarak belirtilen çeşitli yasalarda davalı idareye yetki veren hükümler; esasları belirlenmeden ve çerçevesi çizilmeden genel ifadelerle ve bazı alanlarda da sınırlı düzenleme yapma yetkisi verdiği, bu hükümlerin ; davalı idareye, GDO lu ürünlere ilişkin olarak, işleme, ithalat, ihracat, izleme, tescil, etiketleme, kontrol ve denetim ile ilgili temel ilkeler, esaslar, yasaklar ve yaptırımlar koyup, kurullar oluşturarak, onlara görev ve yetkiler verecek şekilde kapsamlı düzenlemeleri mevzuatımızda ilk defa yapmasına, dolayısıyla dava konusu yönetmeliğe yeterli hukuki dayanağı oluşturmamaktadır.

Belirtilen nedenle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 27. maddesinde yürütmenin durdurulması için aranılan koşulların gerçekleştiği anlaşıldığından; yürütmenin durdurulması isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı :

Düşüncesi : 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 27. maddesi uyarınca yürütmenin durdurulması isteminin incelenmesi için davalı idarenin savunmasının alınması; bununla birlikte davanın durumuna, uyuşmazlığın niteliğine ve davacı tarafından ortaya konulan savlara göre Gıda ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol ve Denetimine Dair Yönetmeliğin 5. maddesinin 1. fıkrasının son cümlesinin, aynı maddenin 5., 6. ve 7. fıkralarının, 14. maddesinin 1. fıkrası ile 15. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "... %0,9'un üzerinde GDO içermesi halinde ..." tümcelerinin yürütmesinin, davalı idarenin savunması alındıktan sonra yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilinceye kadar, durdurulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren, 2575 sayılı Danıştay Kanununun Ek 1. maddesi uyarınca, Danıştay Onuncu ve Onüçüncü Dairelerinden oluşan Müşterek Kurulca, gereği görüşüldü :

Dava, 26.10.2009 tarih ve 27388 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, Gıda Ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar Ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol Ve Denetimine Dair Yönetmeliğin iptali ve öncelikle 11. ve 20. maddelerinin yürütülmesinin durdurulması istemiyle açılmıştır.

Anayasanın; 56.maddesinde, herkesin, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahip olduğu, çevreyi geliştirmenin, çevre sağlığını korumanın ve çevre kirlenmesini önlemenin Devletin ve vatandaşların ödevi olduğu, Devletin, herkesin hayatını, beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamak amacıyla faaliyette bulunacağı öngörülmüş, 172.maddesinde de, Devletin, tüketicileri koruyucu ve aydınlatıcı tedbirler alacağı hükme bağlanmıştır.

Anayasanın 124. maddesinde ise, "Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzelkişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler." hükmüne yer verilmiştir.

Dava konusu 26.10.2009 tarih ve 27388 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, Gıda Ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar Ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol Ve Denetimine Dair Yönetmeliğin 1. maddesinde, yönetmeliğin, insan yaşamı ve sağlığı, hayvan sağlığı ve refahı, tüketici çıkarları ve çevrenin en üst düzeyde korunması için genetiği değiştirilmiş organizma ve ürünleri ile genetiği değiştirilmiş organizma ve ürünlerini içeren gıda ve yem maddeleri hakkında karar verme, işleme, ithalat, ihracat, izleme, tescil, etiketleme, kontrol ve denetim ile ilgili usul ve esasları belirlemek amacıyla çıkartıldığı belirtilmektedir.

Anılan Yönetmeliğin; 2.maddesinde, kapsamı ve istisnası; 3. maddesinde, bu Yönetmeliğin; 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanunu'nun 10 uncu maddesi, 7/8/1991 tarihli ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, 27/5/2004 tarihli ve 5179 sayılı Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanun, 29/5/1973 tarihli ve 1734 sayılı Yem Kanunu ile 29/6/2001 tarihli ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanmasına Dair Kanuna dayanılarak hazırlandığı; 4.maddesinde, yönetmelikte geçen tanımlar; 5.maddesinde, genel hükümler, zorunluluklar ve yasaklar; 6.maddesinde, izin koşulları; 7.maddesinde, "komite" nin oluşturulması; 8.maddesinde, komitenin görev ve yetkileri; 9. maddesinde, GDO lu ürünün komite tarafından değerlendirilmesi amacıyla gen sahibi tarafından yapılacak başvuru; 10.maddesinde, maddede belirtilen konularda çalışmalar yapmak üzere çalışma grupları kurulabilmesi; 11. maddesinde, GDO lu ürünün ithalatı; 12.maddesinde, GDO lu ürünlerin işlenmesi ve depolanması; 13.maddesinde, GDO lu ürünün ihracatı; 14.ve 15. maddelerinde, GDO lu gıdaların ve yemlerin etiketlenmesi; 16.maddesinde, GDO lu ürünlerin ithal veya ihracından son tüketiciye ulaşana kadar izlenmesi; 17.maddesinde, denetim ve kontrol; 19.maddesinde, bu yönetmelik hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında uygulanacak idari yaptırımlar düzenlenmiş olup; 20.maddesinde, bu yönetmeliğin yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği öngörülmüştür.

20.11.2009 tarih ve 27412 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, Gıda Ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar Ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol Ve Denetimine Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelikle, 26.10.2009 tarih ve 27388 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan dava konusu Yonetmeliğin; 5. maddesinin 1.fıkrası, 7.maddesinin 1.fıkrası, 11.maddesinin 1/a fıkrası ve 15.maddesinin 1.fıkrası değiştirilmiş, 5.maddesinin 6.,7.,8.fıkraları ile 11.maddesinin 1/b fıkrası yürürlükten kaldırılmış, ayrıca yönetmeliğe bir geçici madde eklenmiştir. Öte yandan, değişikliğe ilişkin bu yönetmeliğin 26.10.2009 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girdiği belirtilmiş ve Yönetmeliğin genel esaslarıyla varlığı devam ettirilmiştir.

Bakılan uyuşmazlıkta, davalı idarenin, yukarıda sözü edilen alanı, dayanağı olarak gösterilen mevzuat esas alınarak ve yönetmelikle düzenleyip düzenleyemeyeceğinin irdelenmesi gerekmektedir.

Yukarıda aktarıldığı üzere, dava konusu Yönetmeliğin 3.maddesinde, Yönetmeliğe dayanak olarak gösterilen düzenlemelerden sadece 5488 sayılı Tarım Kanunu'nda dayanak yasa maddesinin 10.madde olduğunun belirtildiği, diğer dördünde ise, açıkça dayanılan maddeler belirtilmeyerek, Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerin adlarının sayılmasıyla yetinilmiş bulunmaktadır. Anılan düzenlemelerde; konunun çerçevesi çizilmeden, genel kavramlara yer verildiği ve bu haliyle dava konusu Yönetmeliğin ancak belli kısımlarına dayanak oluşturabilecekleri anlaşıldığından; idarece, yukarıda belirtilen kapsamda, ayrıntılı olarak ve mevzuatımızda ilk defa ortaya konulan düzenlemelerin (yönetmeliklerin) yapılabilmesi için yeterli dayanağı oluşturamayacakları sonucuna varılmaktadır.

Anayasa Mahkemesinin, bir çok kararında olduğu gibi, 5179 sayılı Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanun' un bazı maddelerinin Anayasaya aykırılık iddiasının incelendiği 8.1.2009 tarih ve E:2004/69 K:2009/6 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, Anayasa’nın 7. maddesinde, yasama yetkisinin Türk Milleti adına Türkiye Büyük Millet Meclisine ait olduğu ve bu yetkinin devredilemeyeceği; 8. maddesinde, yürütme yetki ve görevinin Anayasa’ya ve yasalara uygun olarak kullanılacağı ve yerine getirileceği, buna göre, yürütmenin düzenleme yetkisinin, sınırlı, tamamlayıcı ve bağımlı bir yetki olduğu, Anayasa’da öngörülen ayrık durumlar dışında, yasalarla düzenlenmemiş bir alanda, yasa ile yürütmeye genel nitelikte kural koyma yetkisi verilemeyeceği ve yasada açıkça esasları belirlenmeden, çerçevesi çizilmeden, Bakanlığa Yönetmelikle alt düzenlemeler yapması konusunda çok geniş yetkiler verilmesinin yasama yetkisinin devri niteliği taşıyacağı tartışmasızdır.

Bu durumda, gıda ve yem amaçlı genetik yapısı değiştirilmiş organizmalar ve ürünlerin ithalatı, işlenmesi, ihracatı, kontrol ve denetimi konularında, yukarıda kapsamı ve içeriği belirtilen şekilde, öncelikle bu konuda yasa çıkartılarak, esaslarının belirlenip çerçevesinin net olarak çizilmesini gerektirmektedir.

Bu itibarla, çeşitli yasalarda yer alan, esas belirlemeyen ve çerçeve çizmeyen genel ifadeler ile bazı alanlarda sınırlı düzenleme yapma yetkisi veren, konuyla ilgili hükümler ; davalı idareye, GDO lu ürünlere ilişkin olarak, işleme, ithalat, ihracat, izleme, tescil, etiketleme, kontrol ve denetim ile ilgili temel ilkeler, esaslar, yasaklar ve yaptırımlar koyup, daha önce hiçbir yasada düzenlenmemiş olan "komite" adlı kurul ile çalışma grupları oluşturarak, onlara görev ve yetkiler verecek şekilde kapsamlı düzenlemeleri ilk defa yapmasına ve dolayısıyla da dava konusu yönetmeliğe yeterli hukuki dayanağı oluşturmamaktadır.

Nitekim, dava konusu yönetmelikle düzenlenen konulara ilişkin olarak, ülkemizde çevrenin ve biyolojik çeşitliliğin korunması ve sürdürülebilir kullanımı ile bitki, hayvan ve insan sağlığı ve yaşamının korunması için 4898 sayılı Kanunla onaylanan Cartagena Biyogüvenlik Protokolü de dikkate alınarak, modern biyoteknoloji kullanılarak elde edilen genetik yapısı değiştirilmiş organizmalar ve ürünler ile ilgili faaliyetleri düzenlemek, denetlemek, izlemek üzere biyogüvenlik sistemini kurmak, geliştirmek ve uygulanmasını sağlamak amacıyla, araştırma ve geliştirme, muamele, kullanım, taşıma, ithalat ve ihracatı da kapsayan ticari işlemler de dahil olmak üzere GDO ve ürünlerini içeren faaliyetler, bu faaliyetlerle ilgili gerçek kişiler ile kamu ve özel hukuk tüzel kişilerine dair hükümleri kapsar şeklinde davalı idarece çalışmaları yapılan, "Ulusal Biyogüvenlik Kanun Taslağı" nın Bakanlar Kuruluna sunulduğu yolundaki, davalı idarenin resmi internet sitesinde haber olarak yer alan bilgiler de, dava konusu yönetmelikle düzenlenen konuların tamamıyla bu konuda çıkartılacak bir yasa ile düzenlenmesi gerektiğinin bir diğer göstergesidir.

Bu haliyle, dava konusu yönetmeliğin yasal dayanağı olarak, Kanunların ad ve numaralarının sayılması suretiyle gösterilen mevzuatın; Yönetmeliğin düzenlediği konuların, çevre, insan ve toplum sağlığı gibi temel hususları ilgilendirdiği dikkate alındığında, yönetmeliğin yasal dayanağı olarak kabulüne olanak bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 27. maddesinde yürütmenin durdurulması için aranılan koşulların gerçekleştiği anlaşıldığından; 26.10.2009 tarih ve 27388 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, Gıda Ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar Ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol Ve Denetimine Dair Yönetmeliğin 11. ve 20. maddelerinin yürütülmesinin durdurulmasına, 20.11.2009 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

AZLIK OYU : Aynı istemle açılmış olan 2009/14646 esas sayılı dosyada, 20.11.2009 tarih ve E:2009/14646 sayılı kararla, dava konusu Yönetmeliğin yürütmesinin durdurulmasına karar verildiğinden; bu dosyadaki aynı istem hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerektiği oyu ile çoğunluk kararına katılmıyorum.

2009-12-03T20:04:00.005+02:00

Vatandaşın biri... inisiyatif aldı!

Siz de, alın.

Sade vatandaşın gücünü hatırlayın.
Açacağınız her bir dava,
yönelteceğiniz her soru
ya da attığınız her oy kadar,
hergün yaptığınız alış verişin de bir gücü var.

Gücünüzü kullanın.

İnisiyatif alın.

Çocuklarımıza
gerçek gıda yedirmek istediğimizi
her bir satın aldığımız ürünle tekrar tekrar haykıralım,
taa ki GDO'lar yönetilmesin,
yasaklansın!

2009-11-16T11:39:00.004+02:00

"We, the undersigned delegates of African countries negotiating at the FAO on farmers rights, access and benefit-sharing, strongly object that the image of the poor and hungry from our countries are being used by giant multinational corporations to push a technology that is neither safe, environment friendly, nor economically beneficial to us."

2009-11-15T20:46:00.001+02:00

"..the implications of a hacked genetic code slipping into our food and multiplying is worse than a computer virus."

2009-11-14T10:25:00.000+02:00

"..if animal welfare matters to us, if the air and water matter, if swine flu and E. Coli matter, if global warming matters, if biodiversity matters, if rural communities matter, if our ability to tell honest stories to ourselves and our children matters... then we shouldn't be distracted, intimidated or misled by someone else's idea of purity. We should begin at the beginning, and begin now."

Friends of Earth International'dan 10 yıllık pek yerinde bir özet:

2009-11-13T11:46:00.002+02:00

genetically modified crops
a decade of failure (1994-2004)

executive summary

foreword

chapter one: brave new agriculture

chapter two: the seeding of global opposition

chapter three: ten years later
broken promises and unsustainable agriculture

conclusions

Millet! Vekil'ini tanı!

2009-11-11T16:56:00.007+02:00

GDO ya da yerinde bir yakıştırmayla Geleceğimizi Değiştiren Organizmalar'a * dair 26 Ekim 2009 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren yönetmeliğin yankıları sürerken, evvelsi geceden beri fısıltı gazeteleri Biyogüvenlik Yasa Tasarısı'nın Bakanlar'ın imzasına sunulduğunu kulaktan kulağa yayıyorlar. Kimse yasası olmayan birşeyin nasıl oldu da yönetmeliği oldu anlayamadan, kimselerin okumadığı bir yasa tasarısı da Bakanlar'ın imzasına açılmış gibi.

GDO'ların yasaklanması amacıyla internet bazlı bir kampanya yürüten Fikir Sahibi Damaklar üyeleri 26 Ekim sabahından beri İstanbul milletvekillerine mail üzerine mail yolladılar ve GDO'ların yönetilmesini değil, yasaklanmasını istediklerini belirttiler. 550 milletvekilinden Mersin milletvekili Vahap Seçer 27 Ekim günü, Ankara milletvekili Nesrin Baytok 30 Ekim günü ve İstanbul milletvekili Ahmet Tan da 2 Kasım günü birer soru önergesi vermişler.

Biz İstanbul'dan seslenir ve GDO'ya hayır derken bu sesimizi Ankara'ya taşıyan milletvekillerimizi de tanıma fırsatı buluyoruz. Teşekkürler Seçer, teşekkürler Baytok, teşekkürler Tan, oylarımızın hakkını verdiğiniz için.. Biyogüvenlik yasa tasarısına dair gözünüzü kulağınızı iyi açtığınızı umuyoruz, zira İstanbul'da bizler henüz basit bir kopyasını dahi okuyabilmiş değiliz.

* bu yerinde yakıştırma Gençlik Gıda Hareketi'nden Ceylan Çelikoğlu'na aittir..

2009-11-10T09:12:00.007+02:00

Bugün Akşam gazetesinde Yurtsan Atakan imzasıyla çıkan yazıya cevap niteliğinde olmamakla beraber, bu yazı vesilesiyle sayfamızı ziyaret eden okura sunduğumuz bakış özetidir:

Öncelikle Fikir Sahibi Damaklar hiçbir zaman bilimi yadsımaz. Ancak, bilimin kapı açacağı "teknoloji"nin Atom Bombası'na sebep olabilmişliğinin ağırlığını vicdanlarımızda duymayı ihmal edersek, insanlık tarihi ve bu tarihten çıkartmamız gereken derslerin hakkını vermiş olmayacağımıza inanır.

İnsanlık tarihi meselelere ne sadece dini perspektiften ne de sadece bilimsel açıdan bakmamızın yeterli olmayacağının örnekleriyle doludur. Gene, insanlık tarihinin en önemli ve ortak masal, destan ve hikayelerinde konunun "yaptığı tahribat nedeniyle cezalandırılan insanlık" olduğunu ve Nuh Tufanı'ndan başlayarak hepimizin "açgözlülük denilen insana dair zaafın, bir gün ama mutlaka Tanrı tarafından cezalandırılacağı" endişesini ruhumuzda taşıdığımızı hatırlamamızda fayda var. Vicdan, daima aklın yoldaşı olsun, dileriz. Zira Atom Bombası'nı bile isteye Hiroşima'nın üzerine bırakan ve ardından da gereği olmadığı halde, ama tümüyle deneme arzusuyla Nagazaki'ye Hidrojen Bombası'nı bırakabilen insanlığın yönetiminde bir bilim, pekala da yanıltıcı ve yok edici olabilmekte.

Fikir Sahibi Damaklar, bilim ya da para, herhangi bir kavramın insanlığın ali çıkarlarının bekçisi "iyi" "temiz" ve "adil"in önüne geçmesine karşı hassastır, o kadar.

Bu nedenle Yurtsan Atakan'ın "Teknoloji gerekirse Frankeştayn da yaratır" başlıklı bir önceki yazısını had safhada talihsiz bir uslup ve hayli yanıltıcı bir bakış olarak değerlendiriyoruz. Kendisine dair kelimelerimiz kaçınılmaz ve derin bir hayal kırıklığı taşıyor ve sarf ettiğimiz her kelimenin ağzımızda bıraktığı tatsız bir lezzet var. Üzgünüz.

Bununla beraber biliyoruz ki, değişim asla sancısız olmaz. Hepimizin birer birer "gıdanın elimizden alındığı"na uyandığı bugün, haliyle tatlı tatsız tartışmalar yaşanacak. Yurtsan Atakan'ın uslubunu takdir etmemekle beraber bu tartışmayı işin doğasından sayıyoruz.

Slow Food'un prensipleri arasında yer alan "iyi, temiz ve adil"in açgözlülüğü tenkid eden hemen tüm dinlerin ve felsefi söylemlerin temelindeki kavramlar olması Slow Food'un da bir din olduğu şeklinde vasat bir okuma olarak değil, insanlık maceramızın bize bıraktığı mirasın bu sıfatlarda gizli olması şeklinde yorumlanmalıdır. Bilimin teknolojiye dönüşümüne dair, bilginin nasıl değerlendirildiğine dair temkinli yaklaşımımız bizi teknofobik yapmayacağı gibi, insanın kendini yaratan ya da kendinden daha üstün bir varlığa duyduğu korku ve saygıyı yadsımıyor olmamız da yobaz yapmaz. Bu tarz dar kategorilerin vasat zihinleri manipule etmek için telaffuz edildiği inancındayız. Biz bu sayfaya kadar ulaşan okurun aklına ve vicdanına güvenmek taraftarıyız.

Aşağıda bulacağınız bilgiler Institute of Responsible Technology'nin sitesinden olduğu gibi aktarılmış olup yobazlığa düşmeksizin bilimsel verileri değerlendirme arzusundaki "taraflı değil" ancak "meraklı ve endişeli" bireyi muhattap almaktadır:

The Health Risks of GM Foods: Summary and Debate

This section summarizes the health risks of genetically modified foods and serves as a forum for a global discussion and debate. It is organized around the 65 main point summaries presented on the left side of the two-page spreads in Part 1 of Genetic Roulette. Each section linked below offers the opportunity for people to submit updates, corrections, challenges and responses. Before making a submittal, please review the full content in that section of the book.

Contents at a Glance:

Part 1: The Documented Health Risks of Genetically Engineered Foods

Section 1: Evidence of reactions in animals and humans.

1.1 GM Potatoes Damages Rats (see full content)

1.2 Rats Fed GMO Tomatoes got bleeding stomachs, several died

1.3 Rats Fed Bt Corn had multiple health problems

1.4 Mice Fed GM Bt Potatoes had intestinal damage

1.5 Workers exposed to Bt cotton developed allergies

1.6 Sheep died after grazing in Bt cotton fields

1.7 Inhaled Bt corn pollen may have triggered disease in humans

1.8 Farmers report pigs and cows became sterile from GM corn

1.9 Twelve cows in Germany died mysteriously when fed Bt corn

1.10 Mice fed Roundup Ready soy had liver cell problems

1.11 Mice fed Roundup Ready soy had problems with the pancreas

1.12 Mice fed Roundup Ready soy had unexplained changes in testicular cells

1.13 Roundup Ready Soy Changed Cell Metabolism in Rabbit Organs

1.14 Most offspring of rats fed Roundup Ready soy died within three weeks (see full content)

1.15 Soy allergies skyrocketed in the UK, soon after GM soy was introduced

1.16 Rats fed Roundup Ready canola had heavier livers

1.17 Twice the number of chickens died when fed Liberty Link corn

1.18 GM peas generated an allergic-type inflammatory response in mice

1.19 Eyewitness reports: Animals avoid GMOs

1.20 A GM food supplement killed about 100 people

Section 2: Gene insertion disrupts the DNA and can create unpredictable health problems.

2.1 Foreign genes disrupt the DNA at the insertion site.

2.2 Growing GM crops using tissue culture can create hundreds or thousands of DNA mutations.

2.3 Gene insertion creates genome-wide changes in gene expression.

2.4 The promoter may accidentally switch on harmful genes.

2.5 The promoter might switch on a dormant virus in plants.

2.6 The promoter might create genetic instability and mutations.

2.7 Genetic engineering activates mobile DNA, called transposons, which generate mutations.

2.8 Novel RNA may be harmful to humans and their offspring.

2.9 Roundup Ready soybeans produce unintentional RNA variations.

2.10 Changes in proteins can alter thousands of natural chemicals in plants, increasing toxins or reducing phytonutrients

2.11 GM crops have altered levels of nutrients and toxins.

Section 3: The protein produced by the inserted gene may create problems.

3.1 A gene from a Brazil nut carried allergies into soybeans.

3.2 GM proteins in soy, corn and papaya may be allergens.

3.3 Bt crops may create allergies and illness.

3.4 The Bt in crops is more toxic than the Bt spray.

3.5 StarLink corn’s built-in pesticide has a “medium likelihood” of being an allergen.

3.6 Pollen-sterilizing barnase in GM crops may cause kidney damage.

3.7 High lysine corn contains increased toxins and may retard growth.

3.8 Cooking high lysine corn may create disease-promoting toxins.

3.9 Disease-resistant crops may promote human viruses and other diseases.

Section 4: The foreign protein may be different than what is intended.

4.1 GM proteins may be misfolded or have added molecules.

4.2 Transgenes may be altered during insertion.

4.3 Transgenes may be unstable, and rearrange over time.

4.4 Transgenes may create more than one protein.

4.5 Weather, environmental stress and genetic disposition can significantly change gene expression.

4.6 Genetic engineering can disrupt the complex relationships governing gene expression.

Section 5: Transfer of genes to gut bacteria, internal organs, or viruses.

5.1 In spite of industry claims, transgenes survive the digestion system and can wander.

5.2 Transgene design facilitates transfer into gut bacteria.

5.3 Transgenes may proliferate in gut bacteria over the long-term.

5.4 Transgene transfer to human gut bacteria is confirmed.

5.5 GM foods might create antibiotic-resistant diseases.

5.6 The promoter can also transfer, and may switch on random genes or viruses.

5.7 If Bt genes transfer, they could turn our gut bacteria into living pesticide factories.

5.8 Genes may transfer to bacteria in the mouth or throat.

5.9 Transfer of viral genes into gut microorganisms may create toxins and weaken peoples’ viral defenses.

Section 6: GM crops may increase environmental toxins and bioaccumulate toxins in the food chain.

6.1 Glufosinate-tolerant crops may produce herbicide “inside” our intestines.

6.2 Herbicide-tolerant crops increase herbicide use and residues in food.

6.3 Tiny amounts of herbicide may act as endocrine disruptors.

6.4 GM crops may accumulate environmental toxins or concentrate toxins in milk and meat of GM-fed animals.

6.5 Disease-resistant crops may promote new plant viruses, which carry risks for humans.

Section 7: Other types of GM foods carry risks.

7.1 Milk from rbGH treated cows may increase risk of cancer and other diseases.

7.2 Milk from rbGH-treated cows likely increases the rate of twin births.

7.3 Food additives created from GM microorganisms pose health risks.

Section 8: Risks are greater for children and newborns.

8.1 Pregnant mothers eating GM foods may endanger offspring.

8.2 GM foods are more dangerous for children than adults.

2009-11-09T10:42:00.001+02:00

İzmir Büyükşehir Belediyesi, açıklama, 9 Kasım 2009

GDO’ya inat!

İzmir Büyükşehir Belediyesi, Tahtalı Havzası’nda başlayıp Yarımada bölgesinde devam ettiği organik tarım çalışmalarına hız verdi. Organik tarımda “genetiği değiştirilmiş ürün ya da tohum” kullanımı, yasa ve yönetmeliklerce kesin ve açık bir şekilde yasaklanıyor.

İzmir Büyükşehir Belediyesi’ne bağlı Tarım, Park ve Bahçeler Daire Başkanlığı Organik Tarım Birimi tarafından yürütülen organik tarım çalışmaları, Tahtalı Havzası’nın ardından Yarımada bölgesine de yaygınlaştırılmaya başlandı. Son olarak organik tarım ile ilgili bilgi ve eğitim vermek üzere Urla’da üreticilerle bir araya gelen İzmir Büyükşehir Belediyesi yetkilileri, gündemin bir numaralı tartışma konusu olan “genetiği değiştirilmiş organizmalar” konusunda da üreticilere bilgi verdi. Genetiği değiştirilmiş gıdaların biyoçeşitlilik, sağlık ve ekolojik denge konularında tehlikeli olabileceği uyarısında bulunan Büyükşehir Belediyesi yetkilileri, tüm bu soru işaretlerinden uzak durmak için en etkili yöntemin “organik tarım” olduğunu söyledi.

Üreticilerin organik tarıma geçiş yaparak, vatandaşların da organik ürün alarak bu tartışmalardan uzak kalmasının mümkün olduğunu söyleyen Büyükşehir Belediyesi uzmanları, “Organik tarım yasa ve yönetmelikleri, genetiği değiştirilmiş ürün ya da tohum kullanımını kesin ve açık bir şekilde yasaklamıştır. Organik tarım metodu ile yetiştirilen ürünler, herhangi bir kimyasal ilaçlama yapılmadan ve tamamen kendi doğal ortamında, sağlıklı olarak yetişmektedir” belirttiler.

İzmir Büyükşehir Belediyesi’nin gen (tohum) kaynaklarının korunmasına yönelik Gen (Tohum) Bankası Projesi çalışmaları da halen devam ediyor.

İZKA projesi
“Sosyo-ekonomik kalkınma için sürdürülebilir bir örnek: Yarımada’da organik tarım” isimli proje; İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından İZKA Sosyal Kalkınma Mali Destek programı çerçevesinde, İzmir Tarım İl Müdürlüğü, Ekolojik Tarım Organizasyonu Derneği (ETO) ve Ege Üniversitesi işbirliğinde yürütülüyor. Bu kapsamda Urla’da ve Seferihisar’da çiftçilerle çeşitli toplantılar yapan ve organik tarım hakkında bilgiler veren Büyükşehir Belediyesi yetkilileri organik tarımın önemini anlatan toplantılarına önümüzdeki günlerde de devam edecek.

Büyükşehir’in organik tarım çalışmaları
1 İzmir Büyükşehir Belediyesi, tarlalarda üretilen ürünlerde hiçbir kimyasal maddenin kullanılmaması ve kentin önemli içme suyu kaynaklarına sahip olan Tahtalı Havzası’nın kirletilmeden korunması amacıyla, Havza genelinde “organik tarım”ı yaygınlaştırmak için yoğun çalışmalar sürdürülüyor.
2 Efemçukuru Havzası’nda “İzmir Enfesi” türü üzüm yetiştirilmesi için çalışmalar devam ediyor.
3 Tahtalı Havzası’ndaki çiftçilere yönelik toprak ve yaprak analizi yaptırılıyor.
4 Tahtalı Havzası’nda bağ çubuğu başta olmak üzere organik tarım amaçlı meyve-zeytin fidanları dağıtımı hedefleniyor.
5 Organik tarım yapan çiftçilere ücretsiz danışmanlık yapılıyor.
6 Organik tarım yapan üreticiler ile alıcıların buluşturulması için çeşitli çalışmalar hayata geçiriliyor. Bu kapsamda önümüzdeki süreçte “organik ürün pazarı” kurulması amaçlanıyor.
7 “Sosyo-ekonomik kalkınma için sürdürülebilir bir örnek: Yarımada’da organik tarım” isimli proje; İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından İZKA Sosyal Kalkınma Mali Destek programı çerçevesinde, İzmir Tarım İl Müdürlüğü, Ekolojik Tarım Organizasyonu Derneği (ETO) ve Ege Üniversitesi işbirliğinde yürütülüyor.

bu bilgiyi bizlere ileten sevgili dostumuz, SF Tr/İzmir Bardacık konviviyumu kurucu lideri Nedim Atilla'ya teşekkürlerimizle..

başka ihtimaller mevcut..

2009-11-09T08:41:00.002+02:00

ORGANOPONICO! An Agricultural Revolution from Puddle Pictures on Vimeo.

"The six minute film demonstrates the strong sense of cooperative spirit provided by the organoponicos, organised, as they are, 'by the neighbours of the community, to produce food for the community'."

2009-11-08T21:48:00.003+02:00

bir kampanya da Sinek Sekiz'den bakın, ne öneriyorlar:

"GENETİĞİYLE OYNANMAMIŞ, YAŞADIĞI YERE EN İYİ UYUMU SAĞLAMIŞ VE BİR EKOSİSTEMİN PARÇASI OLAN YEREL VE DOĞAL BİTKİLERİN TOHUMLARINI TOPLAYIN , SAKLAYIN VE EKİM ZAMANI GELDİĞİNDE YENİDEN TOPRAKLA BULUŞTURUN. GDO’LARA İNAT YEREL TOHUMLARINIZI SAHİPLENİN!

Yukarıdaki logoyu alıp kullanabilirsiniz; bloglarınıza ekleyip, facebook resmi yapmak serbest, ne kadar dolaşımda olursa o kadar iyi aslına bakarsanız.
Tohum pakedi için ihtiyacınız olan şablon ise sağ kolondaki “Alın-Kullanın-Yayın” albümünde. Oldukça kolay olan yapılışı ise şöyle:

Şablonu bastırın (A4 boyutundaki bir sayfaya iki adet şablon sığıyor) En dıştaki çizgileri takip ederek kesin, noktalı kısımlardan katlayın ve alt kısmını zımbalayın. İçine şahane tohumlarınızı koyduktan sonra bitkinin adını ve kaynağını yazmayı unutmayın.

* burçe beril tuzcu’ya bize ilham verdiği için teşekkür etmek isteriz."

evet, ne duruyorsunuz?

2009-11-06T11:00:00.001+02:00

Biz GDO'lu gıdaların yönetilmesini değil, yasaklanmasını istiyoruz.

...ve diyoruz ki: bize katılın, GDO orucu tutun.

Yönetmelik ne derse desin, üzerinde GDO'suz yazanı arayın ya da organik ürünü tercih edin.
Düşünün ki raflardaki onca gıdaymış gibi yapan ürün siz satın almazsanız karlılığını yitirecek. Düşünün ki, gıdaymış gibi yapan onlarca kavanoz, kutu ve şişe siz satın almadığınızda üretenlerine birer zarar olarak geri dönecek.
Cebinizdeki o binbir güçlükle kazandığınız paranın alım gücüne güvenin.
Onu gerçek gıdaya yatırın.

2009-11-06T08:15:00.000+02:00

tık'layın, lütfen: http://www.fikirsahibidamaklar.org/bulten/3/

2009-11-05T22:19:00.002+02:00

GDO İLE İLGİLİ YÖNETMELİĞE DAVA AÇILMASI İLE İLGİLİ

BASIN AÇIKLAMASI

Değerli Basın Mensupları;

İnsan sağlığını hiçe sayan, bir milletin 100 yıl sonraki nesillerine bile zarar verecek olan bir yönetmeliğin iptali için dava açtık.

Tüm dünyada Frekeştayn gıda olarak adlandırılan GDO’lu gıdalar, domatese soğuğa dayanıklı olması için balık geni yerleştirilmesi gibi tuhaflıkları içinde barındıran ürünlerdir. Ürünün sağlamlığının ve büyüklüğünün insan sağlığına tercih edildiği bu gıdalar insanlarda antibiyotiklere karşı dayanıklılık oluşmasına neden olmakta, alerji gibi rahatsızlıklara yol açmaktadır. Ayrıca birçok bilim adamı bu ürünlerin böbrek yetersizliğine ve kısırlığa neden olduğunu da ifade etmektedir. Bu GDO’lu ürünlerin faydası bol para kazandırdığı küresel sermayeye sahip büyük şirketleredir.

Ortada böyle bir durum varken Tarım Bakanlığı bu yönetmelikle milletin sağlığını tehlikeye atmıştır. Yönetmelikte GDO’lu gıdayı üreten ve dağıtımını yapan şirketlerin bu ürünlerde sağlığı etkileyecek bir durum olursa gerekli tedbirleri almak zorunda olduğu, tüketiciyi bilgilendireceği ve ürünü piyasadan çekeceği ifade edilmiştir. Yani her şey ürünü satan, bundan ticari kazanç elde eden şirketin insafına kalmıştır.

Dünyada en az rastlanacak durumdan birisi de ürünü satanın benim ürünüm kötü, sağlıksız demesidir. Bunun içindir ki yıllarca Sağlık Bakanlığı gıda denetimi yapmış, sonrada bu yetki Tarım Bakanlığı’na devredilmiştir. Yani hiçbir zaman şirketlerin insafına bırakılmamıştır. Ama bu yönetmelik GDO’lu gıdalarda buna imkan vermiştir.

Bu yönetmelikte GDO’lu ürünlerin, bebek mamalarında ve küçük çocuklarının ek besininde kullanımı yasaktır denilmektedir. Bu, bebeklerin dışındakiler kullansın anlamına gelir. GDO bebeğin mamasında olmayacak ama ona süt veren annesinin gıdasında olacaktır. Bu nasıl bir ayrımdır? Bebekken yeme sonra ye diyebilmek nasıl bir korumadır? anlamak mümkün değildir. Ayrıca yönetmelikte “GDO’suz ürünlerin etiketinde ürünün GDO’suz olduğuna dair ifadeler bulunamaz.” denilerek insanların en doğal haklarından biri olan ne yediğini bilmek hakkı ellerinden alınmaktadır. GDO’suz ürün satılıyorsa bunun ne sakıncası vardır ki bu özelliği ambalajında belirtilmesin. Yoksa böyle yapılarak GDO ürünlerin pazarlanmasındaki sorunlar aşılmak mı istenmektedir? Bu yönetmelik küresel sermayenin zararının önüne geçmeyi mi amaçlamaktadır? GDO’lu gıda ihraç eden çok uluslu şirketlerin mi talepleri dikkate alınmaktadır? Tarım Bakanlığı bu işin ticari satışında ve küresel sermayenin kar etmesinde değil sağlık açısından denetim yönünde olmalıdır.

Kıymetli Basın Mensupları;

Türk Sağlık-Sen olarak sağlığımız tehdit eden bu yönetmeliğin derhal iptal edilmesini Tarım Bakanlığı’ndan talep ediyoruz. Bu konudaki hukuki girişimimizi de yaparak Danıştay’da bu yönetmeliğin iptali için dava açtık. Bu konu önemlidir ve acele edilmesi gerekir. Milletin sağlığı ile oynanmasına asla izin vermeyeceğiz. Sokaktaki vatandaşlarımızın büyük bir bölümünün karşı olduğu ama bu yönetmelikle birlikte korunmak içinde çaresiz bırakıldığı GDO’lu gıdalara karşı milletimiz için mücadele edeceğiz. Danıştay’ın bu yönetmelikle ilgili milleti sevindirecek bir karara imza atacağını ümit ediyorum.

Hepinize teşekkür ediyor , saygılar sunuyorum.

Ali BAĞDAT

Türk Sağlık Sendikası Çankırı Şube Başkanı

Tüketici Örgütleri Federasyonundan Milletvekillerine Açık Mektup

2009-11-05T09:51:00.002+02:00

Sayın Milletvekili;

1990 lı yıllardan bu yana insanlığın yaşamına sokulmaya başlanan “GDO ve diğer GDO’lu yem ve gıdaların” bilim insanlarının yaptığı araştırmalar, deneyler ve analizler sonucunda, bakteri genlerinin aktarıldığı organizmaların doğal çeşitliliğe verdikleri zararlar sonucu yeni (Frankeştayn) canavarların ortaya çıkmasına neden olduğu görülmüştür. GDO’lu ürünlerin temel sakıncalarının bir başka yanı da insan/hayvan sağlığına ve çevreye karşı olumsuz etkileridir. GDO’lu ürünlerin tüketiminde insan ve hayvanda toksik (zehir) ya da allerjik etki yapması, antibiyotiklere karşı direnç oluşturması, doğrudan alım durumunda ise insan ve hayvan bünyesindeki mikroorganizmalarla birleşme ihtimali gibi önemli sağlık riskleri ortaya çıktığı bilim insanlarınca ifade edilmektedir. (Brezilya fındığının bir genine sahip olan transgenik soya fasulyesinin, fındığa alerjisi olanlarda alerjiye neden olduğu bilim insanları tarafından yapılan tespitlerden biridir..) GDO’yla ilgili önemli bir başka kaygıda, aktarılmış genlerin doğal bitki türüne atlayarak, bulundukları çevredeki doğal türlerde biyoçeşitliliğin kaybına neden olmaları ile yabani türlerin doğal yapılarında sapmalara neden olmaktadır. Ekosistemdeki tür dağılımını ve dengeleri bozan GDO lu tohumlar kısırdır. Bu kısır tohumların ekiminin tarımda ilaç kullanımını azalttığı, verimi artırdığı ve yaklaşımı ise gerçekleri yansıtmamaktadır. GDO’lar iddia edildiği gibi açlığa çare de değildir,

Sayın Milletvekili;

Bilindiği gibi 02.Haziran.2009 tarihinde Biyogüvenlik yasa tasarısı bakanlar kurulunun imzasına açılmış olup, bu süreç tamamlanmadan Ekim/2009 da Tarım Bakanlığı tarafından “GIDA VE YEM AMAÇLI GENETİK YAPISI DEĞİŞTİRİLMİŞ ORGANİZMALAR VE ÜRÜNLERİNİN İTHALATI, İŞLENMESİ, İHRACATI, KONTROL VE DENETİMİNE DAİR YÖNETMELİK” Resmi Gazetede yayınlatılarak uygulamaya sokulmuştur.
Gıda ve yem kanunlarına dayanak yapıldığı belirtilen bu yönetmeliğin isminden de anlaşıldığı gibi GDO ların ülkeye girişini düzenleyen bir yönetmelik olduğu, özünde de atıf yapılan kanunlarla bir ilintisi olmadığı açıktır.

Yönetmelikte, İnsan ve hayvan tedavisinde kullanılan antibiyotiklere karşı direnç genleri içeren GDO ve ürünlerinin son derece zararlı olmasına dikkat çekilmiş olması ile, GDO lu ürünlerin, bebek mamaları ve bebek formülleri, devam mamaları ve formülleri ile bebek ve küçük çocuk ek besinlerinde kullanılmasının yasak olduğunun belirtilmesi, yıllardır ifade ettiğimiz GDO ların zararları gerçeğinin resmi ağızlardan itiraf edildiğinin göstergesi olmuştur.
GDO ların sakınca ve zararlarının kamu otoriteleri tarafından kabul edilmesine karşın, başta mısır, soya, kanola, pamuk olmak üzere tüm GDO ve diğer GDO’lu yem ve gıdaların ülkemize girişine izin verilmesi anlaşılır gibi değildir. Gerçekler Tüketicilerden saklanmaktadır. Asıl sorun, GDO ve diğer GDO’lu yem ve gıdaların zararlarına dikkat çekilmesine karşın, GDO ların ülkemize girişinin serbest bırakılması ya da şartlı izin verilmesidir.
Ülkemiz tüketicileri, GDO’lu yem ve gıdaların ülkemize girişine izin verilmesini ve bu ürünlerin satışının yapılmasını istemiyorlar.

Milletin vekili olarak, asilin istemediği insan ve hayvan sağlığı açısında zararlı ve tehlikeli olan, çevreyi kirleterek, tahrip eden, biyo çeşitliliği yok eden GDO ve diğer GDO’lu yem ve gıdaların bugün ülkemize girmemesi için yarın tohumlarının topraklarımızda ekimlerinin yapılmaması için karşı durunuz. Bu sorumluluğa ortak olmayınız.

Toplumun sağlık ve güvenliğine sahip çıkmanın iktidarı- muhalefeti olmaz !
Hükümeti yaşama karşı duyarlı olmaya,
TBMM üyelerini ise GDO lara karşı toplumsal göreve çağırıyoruz!

Fuat Engin
TÖF Genel Başkanı

2009-11-04T07:56:00.001+02:00

Ne Yediğimi Bilmek İstiyorum!

“TEMA Vakfı, Genetiği Değiştirilmiş Ürünlerin ülkemize girmesine yasal zemin hazırlayan yönetmeliğin iptali için dava açmaya ve oluşturduğu Bilim Kurulu ile hazırlayacağı bilimsel raporla bu konudaki görüş ve çözüm önerilerini kamuoyu ile paylaşmaya hazırlanıyor.

Türkiye, dünyanın çok az yerinde rastlanır bir ekosistem çeşitliliğine ve gıda ile tarım için önemli genetik çeşitliliğe sahiptir. Avrupa kıtasının tümünde bulunan bitki türlerinin sayısı yaklaşık 12.000 iken, sadece Türkiye’ de saptanmış bitki türü sayısı 9.000’dir. Bunun yaklaşık % 33’ü yani 3.000 civarındaki kısmı ülkemize özgü endemik türlerdir. Bu rakam Avrupa Kıtası’nın tümünde 2.500’dür. Bu istisnai derecede yüksek endemiklik düzeyi, Türkiye’ye bu türlerin, özellikle de dünyanın büyük bölümünün bağımlı olduğu tahılların türetildiği yabani türlerin korunması, tehlike altına girmemesi veya yok olmaması konusunda daha da büyük bir sorumluluk yüklemektedir. Zira günümüzde 15 bitki türü, dünya nüfusunun %90’ını beslemektedir. Ve sadece buğday, pirinç ve mısır dünya tahıl üretiminin 2/3’ünü oluşturmaktadır.

Türkiye, Yerkürede mevcut olan sekiz önemli Gen Merkezi’nden iki tanesini içine almaktadır [Vavilov’un (1951) bitkiler için tanımladığı önemli Gen Merkezleri: Etiyopya, Akdeniz havzası, Orta doğu, Orta Asya, Hindistan, Çin +Siyam+Malaya+Java, Güney Meksika + Orta Amerika, Güney Amerika]. Anadolu kendi başına ayrı bir kıta değildir. Ancak, sanki ayrı bir kıtaymış gibi, büyük bir kıtanın sahip olabileceği tüm biyolojik çeşitlilik özelliklerine sahiptir. Dünyada değişik ülkelerde yetiştirilen pek çok bitki ve hayvan türünün orijinal ataları, bu topraklardan dağılmıştır. Bir bakıma Anadolu ekosistemi, doğal bir gen bankası niteliğindedir. Bu nedenle Türkiye, dünyadaki jeo-politik önemine ek olarak, jeo-biyotik önemi de büyük olan bir ülkedir.

Tüm bunlar bilinirken, insan sağlığını ve gıda güvenliğimizi doğrudan tehdit eden GDO’lu ürünlerin ülkemize girmesini serbest bırakan “Gıda ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol ve Denetimine Dair Yönetmeliğin" 26 Ekim 2009 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olmasını anlamak mümkün değildir. Yönetmelikle GDO’lu ürünlerin ülkemize girişi serbest bırakılmakta, tüketici satın aldığı ürünlerin içinde GDO’lu ürün bulunup bulunmadığını öğrenmekten mahrum bırakılmaktadır.

Bu anlayış ve yaklaşım kısa bir süre sonra GDO’lu ürünlerin ülkemizde ekilmesine de zemin hazırlayacaktır. Böylece insan sağlığını tehdit eden GDO işgali, biyolojik çeşitliliğimiz üzerinde tehdit oluşturduğu gibi çiftçimizin tohum ayırma hakkını elinden alacak, çokuluslu şirketlerden tohum almaya mahkum kılacaktır.

Ülke genelinde yaklaşık 370.000 Gönüllüsü ile “GDO’ya Hayır” diyen TEMA Vakfı, GDO’lü ürünlerin ülkemize girişini serbest bırakan yönetmeliğin iptali için hukuki ve bilimsel platformda mücadeleye hazırlanmaktadır. Yıllardır hazırlanmakta olan Ulusal Biyogüvenlik Yasası’nın biran önce tamamlanması çağrısında bulunan TEMA Vakfı, Aralık 2009’da toplayacağı GDO ile ilgili Bilim Kurulu’nda oluşturulacak görüş ve çözüm önerilerini kamuoyu ile ayrıca paylaşacaktır.

Saygılarımızla;

Toprağına Sahip Çık !
TEMA Vakfı

2009-11-03T16:56:00.000+02:00

BİYOGÜVENLİĞİMİZ TEHLİKEDE!..
GDO‘LARIN TİCARETİ SERBEST BIRAKILDI !

3 Kasım 2009, İzmir - GDO'ya Hayır Platformu basın bildirisi

Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından hazırlanan "Gıda ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol ve Denetimine Dair Yönetmelik" 26 Ekim 2009 günlü Resmi Gazete‘de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.
GDO‘lar konusunda 10 yıla ulaşan bir zaman dilimi boyunca kamuoyunu aydınlatma çabası içinde olan meslek örgütleri, demokratik kitle örgütleri, tüketici kuruluşları, çevreci kuruluşlar ve bilim insanları olarak bizler, ortaya çıkan yeni ve vahim durum karşısında, bir kez daha görüşlerimizi kamuoyu ile paylaşmayı görev sayıyoruz.
Yeni Yönetmelik ile GDO‘ların ülkeye girişine meşruluk kazandırılmış iken, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı‘nın sanki bu ürünlerin ticareti yasaklanmış gibi bir yanlış kamuoyu algısı yaratma girişimleri, bizlerin yukarıda belirtilen görevini daha da acil bir niteliğe taşımıştır.
Bu çerçevede;
1 - Türkiye‘nin, yıllardır talep ettiğimiz doğru içerikli bir Ulusal Biyogüvenlik Yasa‘sı olmadan, GDO‘ların ticaretinin bir Yönetmelikle düzenlenmesi hukuk, egemenlik ve halk sağlığı açısından bir skandaldır. Çünkü;
•· Yönetmelikler Yasa ve Tüzüklerin uygulanmasını göstermek üzere çıkartılırlar. Ortada bir Biyogüvenlik Yasası yokken, sözü edilen Yönetmeliğin GDO‘larla ilgili hiçbir düzenleme içermeyen Tarım, Gıda ve Yem Yasaları, 4703 sayılı Yasa ve 441 sayılı KHK‘ye dayandırılmaya çalışılması, sürecin hukuksuzluğunu olanca açıklığı ile ortaya koymaktadır.
•· Türkiye‘de yaşayan tüm yurttaşların sağlığını ve haklarını ilgilendiren bir konunun, TBMM‘de, milletin vekilleri tarafından görüşülmesi ve bir Yasa niteliğinde düzenlemeye konu edilmesi gerekirken, Bakanlar Kurulu‘nda imzaya açılan tasarının TBMM‘ye indirilmeyerek konunun Yönetmelik ile düzenlenmesi, millet iradesi ve egemenliğinin ihlalidir. Böylelikle, konunun vahim içeriği, halkın ve parlamentonun dikkatinden kaçırılmaya çalışılmaktadır.
•· GDO‘ların ticaretinin birkaç küçük istisnayla serbest bırakılması, bu alandaki kararların devlet memuru ağırlıklı bir Komite‘ye bırakılması, yine Bakanlık tarafından seçilecek uzmanlar listesinden görüş alınması gibi hükümler, halk sağlığı alanındaki tehlikenin açık görünümleridir. Siyasilerin ve şirketlerin baskısına direnebilecek bağımsız bilim otoriteleri yerine güdümlü organizasyonlar yeğleyen Yönetmelik, bundan da öte, bir Bakan talimatı ile her an değiştirilebilecek konumdadır.
Yukarda sayılan temel yanlışlıklar yanında, bebekler için risk sayılan gıdaların yetişkinler için serbest tüketime konu edilmesi, GDO‘suz gıda maddesi üreten işletmelerin bu yönde etiket kullanmalarının yasaklanması gibi hükümler ve asıl olarak GDO‘lu ürünlerin her türlü ticaretinin meşru zemine çekilmesi, Yönetmeliği kabul edilemez konuma taşımaktadır.
2 - Konunun halkın bilgisine sunulması yolunda ortaya koyduğumuz özverili çabalar, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı‘nı telaşa sürüklemiş olup, Bakanlık web sayfasında yapılan açıklamayla kamuoyu yanlış yönlendirilmeye çalışılmaktadır. Bu alanda da gerçekleri kamuoyu ile paylaşmayı görev biliriz;
•· Bakanlık, bu Yönetmelik ile GDO‘lu tohumların Türkiye‘de kullanımının yasaklandığını ifade etmektedir. Oysa bu yasaklama, on yıla yakın bir süredir, bir Genelgeyle sağlanmaktadır. Bakanlığın hem bu durumdan hiç söz etmemesi hem de hazırlayıp Bakanlar Kurulu‘na sunduğu Ulusal Biyogüvenlik Yasa Tasarısı Taslağı‘nda, Hükümet sözcüsü Sn Cemil ÇİÇEK‘in de ifade ettiği üzere, GDO‘lu tohumların ekimini serbest bırakmaya çalışması, kamuoyunu yanıltma girişimlerinin açık göstergeleridir.
•· Bakanlık, işbu Yönetmeliğe aykırı davrananlara, dayanakta gösterilen yasalar çerçevesinde, izin iptali, para cezası vb. cezaların verilebileceğini belirtmektedir. Bu cezaların çoğu, ilgili yasaların GDO‘lara özel düzenleme içermemeleri nedeniyle, olayın ciddiyetiyle bağdaşır nitelikte değildir. Nitekim, hazırlanıp TBMM‘ye sevk edilmeyen Kanun Tasarısı taslağı, bu alanda açıkça hürriyeti bağlayıcı cezalara hükmetmekte idi.
•· Bakanlık, risk değerlendirmesinin, 11 kişilik bağımsız, bilimsel, teknik komite tarafından yapılacağını belirtmektedir. Oysa Yönetmelik, uzmanlar listesinden Bakanlık tarafından seçilecek Komite‘nin, TAGEM, TÜGEM, KKGM temsilcileri yanında üniversite, TÜBİTAK ve araştırma enstitüleri temsilcilerinden oluşacağını belirtmektedir. Gerek uzmanlar listesinin niteliği, gerekse hem uzmanlar listesinin hem de Komite‘nin Bakanlık tarafından seçilecek olması, bu organizasyonun bağımsız, bilimsel, teknik sıfatlarını daha baştan ortadan kaldırmaktadır.
Sonuç olarak, gen bankası niteliğindeki ülkemizin biyolojik çeşitliliği, tarım potansiyelimiz, halkımızın satın alma gücü ve tüketim alışkanlıkları değerlendirildiğinde, GDO‘lu ürünlere Türkiye‘nin ihtiyacının olmadığı, üstelik bu ürünlerin kullanımının halk sağlığı yanında halkımızın dinsel - kültürel inanç ve alışkanlıklarına da aykırı olduğu ortadadır.
Bizler, bu alanda yıllardır halk yararına çaba gösteren kurum ve kuruluşlar olarak, bir kez daha GDO‘ya Hayır diyoruz. Halkın ve ülkenin yarar ve çıkarları, şirketlerin kar hırsının üzerindedir. Ülkemiz yurttaşlarının büyük çoğunluğunun istemediği genetiği değiştirilmiş ürünlerin, ülkemizi bir genetik yıkıma sürüklememesi için, her türlü meşru mücadelenin sürdürüleceğini ve GDO‘ları yasallaştırmaya çalışanların deşifre edilmeye devam edileceğini belirtiriz.
Kamuoyuna saygı ile duyurulur.

2009-11-02T15:59:00.007+02:00

Gerçek gıdaya eşit erişim hakkı, çocuklarımızın en temel hakkıdır!

2009-11-01T13:03:00.002+02:00

GDO'ya Hayır! Platformu Basın Toplantısı

1 Kasım 2009

BİYOGÜVENLİĞİMİZ TEHLİKEDE!
GDO‘LARIN TİCARETİ SERBEST BIRAKILDI !

Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından hazırlanan "Gıda ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol ve Denetimine Dair Yönetmelik" 26 Ekim 2009 günlü Resmi Gazete‘de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

GDO‘lar konusunda 10 yıla ulaşan bir zaman dilimi boyunca kamuoyunu aydınlatma çabası içinde olan meslek örgütleri, demokratik kitle örgütleri, tüketici kuruluşları, çevreci kuruluşlar ve bilim insanları olarak bizler, ortaya çıkan yeni ve vahim durum karşısında, bir kez daha görüşlerimizi kamuoyu ile paylaşmayı görev sayıyoruz.

Yeni Yönetmelik ile GDO‘ların ülkeye girişine meşruluk kazandırılmış iken, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı‘nın sanki bu ürünlerin ticareti yasaklanmış gibi bir yanlış kamuoyu algısı yaratma girişimleri, bizlerin yukarıda belirtilen görevini daha da acil bir niteliğe taşımıştır.

Bu çerçevede;

1 - Türkiye‘nin, yıllardır talep ettiğimiz doğru içerikli bir Ulusal Biyogüvenlik Yasa‘sı olmadan, GDO‘ların ticaretinin bir Yönetmelikle düzenlenmesi hukuk, egemenlik ve halk sağlığı açısından bir skandaldır. Çünkü;

•· Yönetmelikler Yasa ve Tüzüklerin uygulanmasını göstermek üzere çıkartılırlar. Ortada bir Biyogüvenlik Yasası yokken, sözü edilen Yönetmeliğin GDO‘larla ilgili hiçbir düzenleme içermeyen Tarım, Gıda ve Yem Yasaları, 4703 sayılı Yasa ve 441 sayılı KHK‘ye dayandırılmaya çalışılması, sürecin hukuksuzluğunu olanca açıklığı ile ortaya koymaktadır.

•· Türkiye‘de yaşayan tüm yurttaşların sağlığını ve haklarını ilgilendiren bir konunun, TBMM‘de, milletin vekilleri tarafından görüşülmesi ve bir Yasa niteliğinde düzenlemeye konu edilmesi gerekirken, Bakanlar Kurulu‘nda imzaya açılan tasarının TBMM‘ye indirilmeyerek konunun Yönetmelik ile düzenlenmesi, millet iradesi ve egemenliğinin ihlalidir. Böylelikle, konunun vahim içeriği, halkın ve parlamentonun dikkatinden kaçırılmaya çalışılmaktadır.

•· GDO‘ların ticaretinin birkaç küçük istisnayla serbest bırakılması, bu alandaki kararların devlet memuru ağırlıklı bir Komite‘ye bırakılması, yine Bakanlık tarafından seçilecek uzmanlar listesinden görüş alınması gibi hükümler, halk sağlığı alanındaki tehlikenin açık görünümleridir. Siyasilerin ve şirketlerin baskısına direnebilecek bağımsız bilim otoriteleri yerine güdümlü organizasyonlar yeğleyen Yönetmelik, bundan da öte, bir Bakan talimatı ile her an değiştirilebilecek konumdadır.

Yukarda sayılan temel yanlışlıklar yanında, bebekler için risk sayılan gıdaların yetişkinler için serbest tüketime konu edilmesi, GDO‘suz gıda maddesi üreten işletmelerin bu yönde etiket kullanmalarının yasaklanması gibi hükümler ve asıl olarak GDO‘lu ürünlerin her türlü ticaretinin meşru zemine çekilmesi, Yönetmeliği kabul edilemez konuma taşımaktadır.

2 - Konunun halkın bilgisine sunulması yolunda ortaya koyduğumuz özverili çabalar, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı‘nı telaşa sürüklemiş olup, Bakanlık web sayfasında yapılan açıklamayla kamuoyu yanlış yönlendirilmeye çalışılmaktadır. Bu alanda da gerçekleri kamuoyu ile paylaşmayı görev biliriz;

•· Bakanlık, bu Yönetmelik ile GDO‘lu tohumların Türkiye‘de kullanımının yasaklandığını ifade etmektedir. Oysa bu yasaklama, on yıla yakın bir süredir, bir Genelgeyle sağlanmaktadır. Bakanlığın hem bu durumdan hiç söz etmemesi hem de hazırlayıp Bakanlar Kurulu‘na sunduğu Ulusal Biyogüvenlik Yasa Tasarısı Taslağı‘nda, Hükümet sözcüsü Sn Cemil ÇİÇEK‘in de ifade ettiği üzere, GDO‘lu tohumların ekimini serbest bırakmaya çalışması, kamuoyunu yanıltma girişimlerinin açık göstergeleridir.

•· Bakanlık, işbu Yönetmeliğe aykırı davrananlara, dayanakta gösterilen yasalar çerçevesinde, izin iptali, para cezası vb. cezaların verilebileceğini belirtmektedir. Bu cezaların çoğu, ilgili yasaların GDO‘lara özel düzenleme içermemeleri nedeniyle, olayın ciddiyetiyle bağdaşır nitelikte değildir. Nitekim, hazırlanıp TBMM‘ye sevk edilmeyen Kanun Tasarısı taslağı, bu alanda açıkça hürriyeti bağlayıcı cezalara hükmetmekte idi.

•· Bakanlık, risk değerlendirmesinin, 11 kişilik bağımsız, bilimsel, teknik komite tarafından yapılacağını belirtmektedir. Oysa Yönetmelik, uzmanlar listesinden Bakanlık tarafından seçilecek Komite‘nin, TAGEM, TÜGEM, KKGM temsilcileri yanında üniversite, TÜBİTAK ve araştırma enstitüleri temsilcilerinden oluşacağını belirtmektedir. Gerek uzmanlar listesinin niteliği, gerekse hem uzmanlar listesinin hem de Komite‘nin Bakanlık tarafından seçilecek olması, bu organizasyonun bağımsız, bilimsel, teknik sıfatlarını daha baştan ortadan kaldırmaktadır.

Sonuç olarak, gen bankası niteliğindeki ülkemizin biyolojik çeşitliliği, tarım potansiyelimiz, halkımızın satın alma gücü ve tüketim alışkanlıkları değerlendirildiğinde, GDO‘lu ürünlere Türkiye‘nin ihtiyacının olmadığı, üstelik bu ürünlerin kullanımının halk sağlığı yanında halkımızın dinsel - kültürel inanç ve alışkanlıklarına da aykırı olduğu ortadadır.

Bizler, bu alanda yıllardır halk yararına çaba gösteren kurum ve kuruluşlar olarak, bir kez daha GDO‘ya Hayır diyoruz. Halkın ve ülkenin yarar ve çıkarları, şirketlerin kar hırsının üzerindedir. Ülkemiz yurttaşlarının büyük çoğunluğunun istemediği genetiği değiştirilmiş ürünlerin, ülkemizi bir genetik yıkıma sürüklememesi için, her türlü meşru mücadelenin sürdürüleceğini ve GDO‘ları yasallaştırmaya çalışanların deşifre edilmeye devam edileceğini belirtiriz.

Kamuoyuna saygı ile duyurulur.

GDO‘YA HAYIR PLATFORMU

GDO‘YA HAYIR PLATFORMU BİLEŞENLERİ: TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası -TMMOB Çevre Mühendisleri Odası-TMMOB Peyzaj Mimarları Odası -TMMOB Mimarlar Odası-TMMOB Gıda Mühendisleri Odası Marmara Bölge Şubesi -TMMOB Gıda Mühendisleri Odası Ege Bölge Şubesi -Türk Tabibler Birliği -Tüketici Dernekleri Federasyonu (TÜDEF)-Tüketici Örgütleri Federasyonu (TÖF)-Tüketiciyi Koruma Derneği (TÜKODER)-Tüketici Hakları Derneği -Tüketici Bilincini Geliştirme Derneği-Çiftçi-SEN-Ekoloji Kollektifi -DOĞADER -EKODER -KESK Tarım Orkam-Sen - Nilüfer Yerel Gündem 21 -Gemlik Yaşam Atölyesi Derneği-İçanadolu Çevre Platformu (İÇAÇEP) -Marmara Çevre Platformu (MARÇEP)-Ege Çevre Platformu (EGEÇEP) -Sürdürülebilir Yaşam Kolektifi-Gürsel Tonbul Çiftlik İşletmeleri -İmece Evi İmece Ekoköyü Dogal Yasam ve Ekolojik Çözümler Derneği -Imece Ekoköyü Kooperatif Girişimi - -Eskişehir Çevre Koruma ve Geliştirme Derneği-Muratpaşa Dostları Derneği - Konyaaltı Dostları Derneği -Kibele Ekolojik Yaşam Kooperatifi- PDA Pembe Domates Ağı -Akçaeniş Köyü Çevre Kültür Kalkınma ve Dayanışma Derneği-Kirazlı Ekolojik Yaşam Derneği -Bornova Sivil Toplum Platformu (BORPLAT)-Greenpeace Türkiye -Sinop Çevre Dostları Derneği -Doğu Akdeniz Çevre Bileşenleri
-Yeni İnsan Yayınevi -Buğday Derneği -Slowfood Yağmur Böreği Birliği-Slowfood Fikir sahibi Damaklar Birliği -Slow Food Gençlik Gida Hareketi-Slow Food Ankara Birliği -Slow Food Kars Birligi -Boğatepe Çevre Yaşam Derneği-Aromaterapi Derneği (AROMADER)

2009-10-27T16:09:00.001+02:00

GDO’LAR BEBEKLERE YASAK, ANNE BABAYA SERBEST!

Cartegena Biyogüvenlik Protokolü’ne taraf olan ve Meclisinde kabul eden Türkiye, son derece yaşamsal öneme sahip bir konuda gerekli yasal düzenlemeyi yaparak Ulusal Biyogüvenlik Yasası’nı çıkarmak yerine bir yönetmelikle GDO’ların ve ürünlerinin ülkemize girmesini meşru kılmıştır.

26 Ekim 2009 tarih, 27388 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Gıda ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol ve Denetimine Dair Yönetmeliğin insan yaşamı ve sağlığı, hayvan sağlığı ve refahı, tüketici çıkarları ve çevrenin en üst düzeyde korunması amacıyla hazırlandığı belirtilmesine karşın, getirilen düzenleme bunları sağlamaktan çok uzaktır.

GDO’ların insan sağlığı üzerine etkileri konusunda bugüne kadar yeterli araştırmalar yapılmamışken, hayvanlar üzerindeki olumsuz etkileri üniversite raporları ile ortaya konurken, biyoçeşitliliği yok edici etkileri pek çok araştırma ile ispatlanmışken yasa yerine bir yönetmelik çıkarılarak bu olumsuzlukların giderilebilmesinin sağlanması mümkün değildir! Bu bağlamda tüketici sağlığını ve çevreyi korumak amacıyla gerekli tedbirleri almak görevi ve söz konusu gıda ve yemi piyasadan geri çekme zorunluluğunun “işletmeciye” bırakılması bu endişemizi haklı çıkarmaktadır!

GDO’lu ürünlerin bebekler için yasak, ancak anne ve babalar için serbest bırakılması toplum sağlığını ciddi tehlikeye atmaktadır. GDO’lar zararlı ve bu nedenle bebeklere yedirilmeyecek ise onu emziren ya da hamileliği esnasında karnında taşıyan annesine neden yedirilmektedir? Şayet GDO’ların hiçbir sağlık riski yok ise bebekler için neden yasaklanmıştır? GDO’ların hayvan denekler üzerinde yapılan denemelerde kan yapısını bozduğu, bağışıklık sistemini çökerttiği, sinir sistemini tahrip ettiği, organlarda küçülme meydana getirdiği ve sonraki nesillerde üreme yeteneğini bitirdiği bilimsel raporlarla kanıtlanmış durumdadır.

GDO’lu ürünlerde antibiyotik direnç geni kullanıldığı ve bunun da insan ve hayvan sağlığı açısından son derece zararlı olduğunu ülkemizde GDO’ya Hayır Platformu olarak yıllardır ifade ederken, biyoteknoloji lobileri ve onların temsilcileri bu ürünlerin hiçbir riski olmadığını söylemektedirler. Söz konusu yönetmelikte bu tür genleri içeren GDO ve ürünlerinin ülkemize sokulması ve piyasaya sunulmasının yasaklanmış olması platformumuzun bir başarısıdır, bu sonuç konuyla ilgili iddialarımızın ne denli doğru olduğunu göstermektedir.

Getirilen düzenlemeyle “GDO’suz ürünlerin etiketinde ürünün GDO’suz olduğuna dair ifadelerin bulunmayacağının” belirtilmesi, düzenlemenin son derece taraflı ve yönetmeliğin kapsamı dışında olan bir uygulamadır. Hatırlanacağı gibi, Amerika’da bir biyoteknoloji şirketi, ürünlerine “GDO bulunmamaktadır” yazan bir firmayı dava ederek kendi satışlarını düşürmekle suçlamış, bu uygulamanın yaygınlaşması için lobi faaliyetleri başlatılmıştır. Bu açıdan çıkarılan yönetmelik, ülkemizde bu uygulamanın doğrudan kabul edilmesi insan, hayvan ve çevre sağlığından çok biyoteknoloji şirketlerinin çıkarlarının kolladığını göstermektedir.

GDO’lu yemlerle beslenen hayvanların ve ürünlerinin de GDO’lu sayılması ve dolayısıyla etiketlenmesine ilişkin hiçbir maddenin yönetmelikte yer almaması da insan sağlığının hiçe sayıldığının en büyük göstergelerinden biridir!

Türkiye’nin hiçbir GDO’ya ve ürününe gereksinimi yoktur! GDO’lar açlığa çare değildir! Biyolojik çeşitlilik üzerine büyük bir tehdittir! GDO’lar tarım ilacı kullanımını artırarak hem toprağı hem de içme sularımızı zehirlemektedir! Ayrıca daha fazla kullanılan bu tarım ilaçlarını insan ve hayvan organizmalarına girmektedir! Çiftçileri dev biyoteknoloji şirketlerine bağımlı kılmaktadır!

GDO’ya Hayır Platformu insan, hayvan ve çevre sağlığını tehdit eden, kapitalist sömürü düzeninin gıda egemenliği üzerine kurgulanmış biçimi olan, sadece birkaç şirketin para kazanması için tüm bir insanlığın ve doğanın gözden çıkarıldığı GDO’lara karşı vereceği mücadelesini bundan sonra sokaklara, evlere, okullara, işyerlerine taşıyarak devam ettirecektir! Mücadelemiz başarıya ulaşıncaya, GDO’ları coğrafyamızdan atıncaya kadar devam edecektir!

GDO’YA HAYIR PLATFORMU

2009-10-26T08:46:00.004+02:00

Sayın Milletvekilim,

Bugün kara bir gün, zira:

"Tohumluklar dışındaki genetiği değiştirilmiş organizma ve ürünleri ile genetiği değiştirilmiş organizma ve ürünlerini içeren gıda ve yem maddeleri hakkında karar verme, işleme, ithalat, ihracat, izleme, tescil, etiketleme, kontrol ve denetim ile ilgili usul ve esasları kapsayan “Gıda Ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar Ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol Ve Denetimine Dair Yönetmelik” 26.10.2009 tarih ve 27388 sayılı Resmi Gazete ’de yayımlanarak yürürlüğe girdi."

Bu yönetmelik bizi kollayan bir yönetmelik değil.
Bu yönetmelik ulusötesi şirketlere toprağımızı, tohumumuzu sömürme yolu açan bir kapı.

Biz GDO'lu gıdaların yönetilmesini değil, yasaklanmasını istiyoruz.

Yönetmeliği kaleme alan ve altını imzalayanlara bir çift sözümüz var, lütfen iletin: "Oğul sadıklığın bu muydu? Valla kurda yedirdin beni!"

Defne Koryürek

dedim ve İstanbul'un vekillerine yolladım..

2009-10-09T11:04:00.001+03:00

Yazımı yazmak üzere makinamın başına oturdum, keyifli bir Türk kahvesi ve çocukluğumdan beri yemeyi çok sevdiğim çikolatalı kreplerin eşliğinde. Sabahın sessizliğinde bile hava çok sıcak. Çikolatayla kaplı sert kabuğu içerisinde son derece kırılgan bu krep.. Babamla alıp eve getirdiğimizde annemin “yemekten sonra” uyarısına rağmen kapının arkasına gizlenip iki tanesini hızla ağzıma atışımın heyecanına, bugün erişkinlerin kahvesi eşlik ediyor. Daha ne isterim! Anilar hep böyle keyifle düşsünler önümüze..

..tam bunları yazarken farkediyorum, bu sefer ki kreplerin kutusu hep aldığım kutudan farklı ve hatta üzerinde bir de “içndekiler” etiketi var. Masamdan kalkıyorum, krepin lezzeti hala damağımda, mutfağa ilerliyorum, kutuyu çeviriyorum ve evet, bir etiket var: bitter çikolata %50 (kakao kütlesi, şeker, kakao, emülgatör (soya lesitini) doğala özdeş vanilin aroması) buğday unu, şeker, hidrojene bitkisel yağ, yumurta sarısı, süt tozu.

Soya lesitini!

Anında ağzımdan tükürmek istiyorum krepi. Tüm arzum çocukluğumun lezzetini yakalamakken GDO’lu olma ihtimali olağanüstü yüksek bir soya lesitini sindirmek hiç ama hiç istemiyorum.

Ben çocukken çikolata kaplı bir krep bu kadar endişe verici değildi. Ama ne ben çocuğum ne de gıda, gerçek gıda artık. Soya lesitini hızlı hayatımızın vazgeçilmezi hazır gıdaların favori içeriği olduğundan beri ise süpermarket raflarından butik pastahanelere gıda adına hiç ama hiç bir şey endişeden muaf değil!

Lesitin ar-ge laboratuarı olan endüstriyel gıda üreticilerinin göz bebeği. Herşeyi kolaylaştırıyor. Örneğin çikolatada: lesitin katmadan çikolatayı işlemek gerçek bir zanaat meselesi. Hani, bir yüzyıl öncesinin itinalı paketlerinde üreticisinin imzası ve garantisini taşıyan ve hediye ettiğiniz dostunuzun saygısını kazanacağınız çikolatalar var ya, onlar gibi ve bugün, belki adını duymuşsunuzdur, Michel Cluizel gibi az sayıdaki çikolata üstatlarının harcı bir üretim, lesitinsiz mümkün. Siz eğer “minimum yatırım maksimum kar”la memleketin ve ulaşabileceğiniz tüm civar coğrafyanın çocuklarına çikolata satmak istiyorsanız, lesitin kullanıyorsunuz. Lesitin aslında yumurta sarısında da var, ama amaç daha az yatırımla daha çok kar olunca, lesitinin adresi de değişiyor ve soya fasülyesi oluyor.

Çocukluğumdan bu yana neler değişti görebilmek için krepten öteye, soya fasülyesine bakmakta yarar var, o halde.

Hızlı hayat!

Aslında mükemmel bir protein ve aminoasit kaynağı olan ve Çinliler’in 5,000 yıldır yetiştirdiği, hem gıda hem de tıbbi manada yararlandığı, Asya’nın değerli fasülyesi soya, bugün, Batılılar tarafından bir bakliyattan ziyade bir yem ve yağ bitkisi olarak tanımlanıyor. Mısır gibi soya da “mükemmel” bir bitki ve 300’e yakın kullanım alanı mevcut. Süt ve et muadili olarak değerlendirilebilmesi bebek mamalarından krem peynire pek çok ürüne katılmasına olanak verirken, aynı zamanda mükemmel bir hayvan yemi sayılmasına da sebep.

Çağımızın ticaret kavrayışını en iyi özetleyen “az yatırımla çok kazanç” cümlesine soyanın nasıl da yakışacağını görebiliyorsunuz, değil mi? Aynen.

Tek bir ürünle 300 kalemde ticaret!

İştah açıcı!

Dolayısıyla sineğin bile yağını sıkıp paraya çevirecek günümüz teknolojisi soya fasülyesinin maksimum verim sağlayan “model”ini yaratmaz mı? Yaratmış elbette: bu yüksek teknoloji ürünü hayli karlı soya tohumu 1995 yılından bu yana Monsanto’nun tekelinde. 2006 rakamlarına göre, A.B.D.’de üretilen soyanın %89’u, dünyada üretilen soyanın da %60’ı bu model, yani “RR soya” fasülyesi.

Neden yabancı üretim rakamlarını veriyorsun, demeyin, Ziraat Mühendisleri Odası (ZMO) Başkanı Gökhan Günaydın’ın verdiği rakamlara bakarsak “yalnızca 2003 yılında Türkiye 1.8 milyon ton mısır 800 bin ton soya ithal etmiştir. Mısırın % 81‘i soyanın ise % 88‘i ABD ve Arjantin‘den gelmiştir; neredeyse tamamı GDOlu‘dur. Türkiye‘nin gümrüklerinde GDO‘lu ürün ayrımı yapabilecek laboratuar altyapısı da yoktur.” Yani A.B.D.’nin bu teknolojinin, bu tohumun ve bugünkü tüketim alışkanlıklarımızın anavatanı olmasının ötesinde, bugün İstanbul’da yediğim çikolatalı krepin içerisindeki soya lesitininin de üreticisi olma ihtimali pek yüksek.

O halde dikkat kesilin ve literatürde RR soya diye geçen, yani RoundUp zirai ilacına mukavemetli ve dünyada belki de en çok tüketilen soya ne demek onu dinleyin benden:

“Makinalaşıyorum, trik trak..”

Bir tarlanız var ve ekim yapacaksınız. Önce tarlayı kabartır, biraz nefes almasını sağladıktan sonra ekeceğiniz tohumlarınızı seçer ve usulünce döşersiniz. Sularsınız. Bir zaman sonra bir karışı bulan ürününüzün arasında bakımınızdan cesaret alan doğa fışkırır: çiçekler ve otlar. Bunları ayıklamanız gerekir. Ayıklarsınız ki o besleyici toprağın tüm bereketini sizin ürününüz emsin ve mahsülünüz bol olsun. Girersiniz tarlaya ve elde çapa... Evet. Aynen böyle. İnsanlığın binlerce yıldır yaptığı usulde.

Ama eğer ürününüz soya fasülyesi gibi tüm sektörlerin iştahını kabartan bir ürünse ve üretimini asla mevsime, sulamaya ya da yabani otlara bırakamayacağınız kadar yüklü bir ticari baskı varsa ve modernleşme ve maliyeti düşürme adına insan gücünü (yani çapayı), makinaya (yani traktöre çevirmişseniz), hatta artık tarlanız da beş kişinin kotaracağı bir boyutu aşmış ve hektarlarca alana yayılmışsanız –A.B.D.’de öyle— o zaman zirai mücadeleniz de değişecektir.

Peki hektarlarca alan yabanı otlara karşı hem de makinalarla ilaçlandığında, kendisi de aslında bir ot olan ürününüz nasıl olacak da yok olmadan büyümeye devam edecek?

Monsanto 1995 yılında “Round Up Ready” adı altında “Round Up” herbasitine mukavemeti olan RR soya fasülyesini geliştirip, patentleyip ardından da piyasaya sunduğunda verdiği söz aynen buydu: “RR tohumu kullanın, istediğiniz zirai mücadeleyi de bizim ilacımızla üstelik bir kişinin kullanabileceği basitlikte makinalar vasıtasıyla yapın, mahsulünüz maksimum, harcamanız minimum olsun!”

Tercümeye gerek var mı bilmiyorum ama, şu manaya geliyor, önerileri: 300’e yakın kullanım alanı olan ve 5,000 yıldır insanlığın hizmetinde bir soya fasülyesi, artık, üzerine sıkılan bitki yok edici kimyasala bile mukavemet gösterebilen bir DNA’ya sahip!

Monsanto’nun tekeline aldığı bu üretime cephe alıp, söz konusu tohuma canavar tohum demek, hatta canavar bir tohumu tüketmenin bizi canavarlaştıracağını söylemek –her ne kadar makul görünse de-- yeterince itibar görmeyebilir. Hatta çizgi roman tiplemesi Hulk’a referansla alay edenler bile çıkacaktır karşımıza. Ancak unutmamak gerek ki, çok değil, hepi topu 40-45 yıl önce emziren annelerin sütünde DDT olduğunu bilmiyorduk ve bebeklerimizin yanında fosur fosur sigara içmeye ilişkin en ufak bir endişe de hissetmezdik. Oysa biz kadınları herşeyden önce sağduyumuz korur ve ben bir anne olarak kızıma “biyolojik kuzeni bir başka otu yok eden” kimyasallara karşı dimdik ayakta duran bir ürünü yedirmek konusunda muazzam endişe hissediyorum. Ama sadece bir kadın değil, zeki bir kadın olarak ayaklarımızın yere daha sağlam basması taraftarıyım. Dolayısıyla bilimsel verilere bir göz atalım..

Ne yiyorsak o’yuz!

İnsanlar üzerindeki deneyler kısa zaman dilimlerinde yapılamıyor, dolayısıyla GDO’lu ürünlerin insanlar üzerindeki etkisine ilişkin kesinleşmiş sonuçlar yok. Ancak ilaç ve kozmetik sektörünün usulünü takip ederek hayvanlar üzerinde yapılan deneyleri değerlendirmeye almamız gerekmekte. Elimde Rus Bilimler Akademisi mensubu Dr. Irina Ermakova’nın Rus Ulusal Genetic Güvenlik Birliği’ne 2005 yılında yaptığı bir sunum var. Bu sunuma göre, Dr. Ermakova’nın deneylerine konu olan ve GDO’lu soya fasülyesiyle beslenen farelerin doğurduğu yavruların %56’sı doğumdan 3 hafta sonra ölmüşler. Bu oran raporda normal soya ile beslenen farelerde gözlenen oranın 6, normal gıda ile beslenen fare yavrularında gözlenen oranın ise neredeyse 10 katı! Endişelenmemek mümkün değil.

Bir diğer endişeye de GDO’ya Hayır! Platformu’nun son basın toplantısında Türk Tabibler Birliği temsilcisi Prof. Dr. Kenan Demirkol işaret etti. Tümüyle teknik bir sebepten dolayı GDO’lu ürünlerin DNA’sına bir “antibiyotiğe mukavemet” geni eklemek gerektiğini anlatan Demirkol, GDO’lu ürün tüketen nesillerin de bu sebeple antibiyotik mukavemeti geliştireceğini ve sıradan gripden ağır zatürreye pek çok hastalık karşısında çaresiz kalacağımızı vurguluyor.

Azımsanmayacak bir başka endişe de alerjiler. Diyelim ki fıstığa karşı alerjiniz var. Fıstıktan alınan bir genetik kod varsayalım ki patatese işlendi. Daha çok verim, daha az yatırım ve daha çok kazanç uğruna... Patatesi yediğinizde, elbette vücudunuz fıstık yemişcesine alerjik reaksiyon verecektir. Ve bildiğiniz üzere bazılarının alerjik reaksiyonları makul üç hapşırık değil en yakın hastahanenin acil koridorlarında neticelenen ve sonuçları ölümcül olabilecek ciddi komplikasyonlar şeklinde gerçekleşiyor. Olmaz demeyin. Pioneer Hi-Bred International adlı tohum firması soya fasülyesinin protein içeriğini arttırmak amacıyla Brezilya fıstığının geniniden bir kodu soyanınkine işlemiş bile!

Huzursuz edici bir hikaye de geçen ay yayınlanan haberlerde vardı: Rusya Sağlık Bakanlığı’na bağlı bilim adamlarının H1N1 adıyla da bilinen domuz gribi ile GDO’lu patates arasında önemli bir ilişki keşfettikleri ve bu durumu Başbakan Putin’e gizli bir dosyada ilettikleri iddia edildi.

“Doğru değildir,” diyebilir miyiz? Hyır.

Yalanlayan oldu mu? Hayır.

Ne yiyorsak o’yuz diyor ve sağlıklı yetişsinler diye çocuklarımızı beslemeye maksimum itina gösteriyorsak... bize satılan gıdaya, bugün tabağımızda bize sunulan herşeye endişeyle bakmak, yediğimizi son lokmasına kadar sorgulamak zorundayız demektir..

“Türk’ün ölümü GDO’dan olsun!” mu?

Biyogüvenlik hususunda pek çok açığı olan ülkemiz endüstriyel gıda üreticisi çokuluslu şirketlerin ve dolayısıyla da Monsanto gibi gen avcısı tohum simsarlarının hedefinde. Tarıma fevkalade müsait topraklarımız, dışa bağımlı ekonomimiz ve “az yatırımla maksimum kazanç” kavramına heyecan duyan yapımızla, malesef, tehlikelere gözümüzü kapatmaya pek hazır duruyoruz.

GDO’ya muhalif grupların başında gelen ZMO’nun Başkanı Günaydın, “Bugün dünyada genetiğiyle oynanmış pek çok ürün bulunuyor. Bunlardan bazıları mısır patates domates pirinç soya buğday kabak balkabağı ayçiçeği yer fıstığı bazı balık türleri kolza kasava ve papaya olarak sıralanabilir. Ayrıca muz ahududu çilek kiraz ananas biber kavun karpuz ve kanola üzerindeki çalışmalar da devam ediyor.” diye uyarıyor bizi ve ben de diyorum ki, böylesi vahşi bir ortamda siz siz olun ve kadınsı sağduyunuza güvenin. Çocuklarımız ne uluslararası anlaşmalara yem edilebilirler ne de yüzlerini dahi görmediğimiz bürokratların aceleye getirdiği bir biyogüvenlik yasasına teslim edilmelidirler.

Bugün GDO’lu ürünler benim çikolatalı kreplerim misali çocukluğumuz kılığında da geliyor önümüze, çocuğumuza yedireceğimiz mama formunda da... Ülkemizde var olduğu söylenen 700’ün üzerinde GDO’lu ürün içeren gıdadan çocuklarımızı koruyabilmenin yolu, önce “en mükemmel gıda: ana sütü”nün üreticisi kendimizi korumaktan geçiyor. Aldığınız her ürünün etiketini okuyun. Her içeriği sorgulayın. Endüstriyel, hazır, paketlenmiş gıdalardan uzak durun. Organik ürün tercih edin. Sertifikasyon sisitemi mükemmel olmasa da, bu ürünler diğerlerinden pahalı görünse de gözünüze, düşünün ki gerçek gıdayı tanımlamanın henüz başka bir yolu yok. Gerçek gıda tüketin. Gerçek gıda tüketmemek çok daha pahalı, unutmayın. Çocuğunuza ne yedirdiğinizi ve neden diğerini yedirmediğinizi anlatın. Anlatın ki, o da kendini koruyabilsin.

Ve unutmayın: bugünün dünyası kazanç odaklı! Cebinizdeki o binbir güçlükle kazandığınız paranın alım gücüne son kuruşuna kadar güvenin. Onu gerçek gıdaya yatırın. Düşünün ki raflardaki onca yapay ürün, onca niteliği düşük gıda siz satın almadığınızda karlılığını yitirecek. Düşünün ki, gıdaymış gibi yapan onlarca kavanoz, kutu ve şişe siz satın almadığınızda üretenlerine birer zarar olarak geri dönecek. Ve hayal edin, bir gün, eğer, çokuluslu şirketler fark ederlerse ki tüketici gerçek gıdaya yöneliyor, kimbilir, belki üretimlerini gözden bile geçirirler.

Kimbilir.

-Defne KORYÜREK

Ağustos 2009'da Elle Bistro'da yayınlandı..

2009-10-06T13:35:00.001+03:00

resmi tık'layın..